بررسی تأثیر کاردرمانی زودهنگام پس از جراحی بر عملکرد و شدت علایم بیماران مبتلا به سندرم تونل مچ دست

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 1 دفتر تحقیقات و فن آوری دانشجویی، دانشجوی کارشناسی ارشد کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران

2 کارشناس ارشد، گروه کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران

3 مربی، گروه علوم پایه، دانشکده علوم توانبخشی، داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺷﻬﻴﺪ ﺑﻬﺸﺘﻲ، ﺗﻬﺮان، اﻳﺮان

4 دانشیار. گروه ارتوپدی. دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی. تهران. ایران

10.22037/jrm.2015.1100220

چکیده

مقدمه و اهداف
سندرم تونل کارپ از شایعترین بیماری های مربوط به دست است.   شیوع این بیماری بالغ بر 9/2% در زنان و 6% در مردان می باشد .این بیماری با علائمی نظیر پارستزی, گزگز و مورمور,  درد و ضعف در ناحیه تنار بروز پیدا می کند. درمان های رایج در سندرم تونل کارپ  شامل دو دسته درمان های غیر جراحی یا محافظتی و درمان جراحی می باشد. زمانیکه بیماری پیشرفت کند و درمان های محافظتی سودمند نباشند , روش جراحی انتخاب می شود. بعد از جراحی ممکن است چسبندگی در محل اسکار ، سندرم درد راجعه ای پیچیده , حساسیت و التهاب ناحیه اسکار تا 8 هفته یا بیشتر و درد در ناحیه تنار و هایپوتنار دیده شود. قابل ذکر است که جهت کاهش و پیشگیری  از به وجود آمدن عوارض پس از جراحی , راهکارها و توصیه هایی وجود دارد که از جمله آنها, راهکارهای توانبخشی به ویژه کاردرمانی می باشد. لذا با توجه به فقدان اطلاعات دقیق درمورد زمان شروع کاردرمانی بعد از جراحی CTS و همچنین اهمیت آن در بهبود عملکرد، کاهش شدت علائم و بازگشت سریعتر افراد به کار و حرفه خود،  این پژوهش با هدف بررسی تأثیر کاردرمانی زودهنگام بر بهبود عملکرد و کاهش شدت علائم بعد از جراحی آزادسازی تونل مچ صورت گرفت.
مواد و روش ها
این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی بود و جامعه مورد مطالعه ، بیماران مراجعه کننده به بیمارستان اختر با تشخیص سندرم تونل کارپ ایدیوپاتیک کاندید جراحی بودند. این پژوهش بر روی 20 بیمار با میانگین سنی  35 تا 65 انجام شد. شرکت کنندگان در این مطالعه  در دو گروه شاهد و آزمون قرار گرفتند. نمونه های گروه آزمون علاوه بر توصیه های معمول جراح مربوطه ، در هفته اول بعد از جراحی ، کاردرمانی زودهنگام با پروتکل یکسان دریافت می کردند . ارزیابی ها پیش از جراحی و 1 ماه پس از آن برای هر دو گروه انجام شد که شامل ارزیابی عملکرد و شدت علائم توسط پرسشنامه بوستون و شمارش تعداد هفته های تأخیر در بازگشت به کار بیماران بود.
یافته ها
یافته های حاصل از این پژوهش توسط آزمون های آماری مورد بررسی قرار گرفت و نتایج آن نشان داد که برنامه  کاردرمانی در هفته اول بعد از جراحی تونل مچ منجر به تغییرات معنادار آماری در کاهش شدت علائم (0/035=P ) و تسریع در زمان بازگشت به کار بیماران (0/001=P ) می شود .
نتیجه گیری
با توجه به یافته های به دست آمده از این تحقیق ، اگرچه بیماران مبتلا به سندرم تونل کارپ بعد از جراحی در هر دو گروه بهبودی در علائم و عملکرد را نشان دادند ولی در گروه آزمون کاردرمانی زودهنگام به طور معناداری  کاهش شدت علائم و کاهش زمان تأخیر در بازگشت به کار بیماران مؤثر بوده است لذا انجام کاردرمانی زودهنگام بر روی بیماران فوق توصیه می گردد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Effect of early occupational therapy on improving the hand function and reducing the symptoms severity of patiants with carpal tunnel syndrome after surgery

نویسندگان [English]

  • Zahra Mohammadreza Saadat 1
  • Ali asghar Gamebozorgi 2
  • Zahra Shafiee 2
  • Ashkan Irani 2
  • Seyyed Mehdi Tabatabaee 3
  • Farivar Abdullahzadeh Lahiji 4
1 Students` Research Office. MSc of Occupation Therapy. Faculty of Rehabilitation Sciences. Shahid beheshti University of Medical Sciences.Tehran. Iran
2 MSc of Occupation Therapy, Department of Occupational Therapy, Shcool of Rehabilitation Sciences, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran
3 Lecturer, Department of Basic Sciences, Shcool of Rehabilitation Sciences, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran
4 Department of Orthopedics, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran
چکیده [English]

Background and Aim: One of the most common hand diseases is the carpal tunnel syndrome. The prevalence is over 2.9% in women and 6% in men. The disease has symptoms such as paresthesia, tingling and numbness, pain, and weakness in the thenar. The current treatment of carpal tunnel syndrome include non-surgical or care treatment and surgery. Carpal tunnel release surgery is recommended when the disease aggrevates and protective treatments are not efficient anymore. After surgery, scar adhesions, complex recurrent pain syndrome, sensitivity, inflamed scar area, and pain in the thenar and hypothenar areas may be observed for up to 8 weeks or more. In order to reduce and to prevent the development of complications after surgery, guidelines and recommendations are provided that are specific to Occupational Therapy; however, due to the lack of accurate information on when occupational therapy should start after surgery and considedring the importance of this issue in improving performance, reducing the severity of symptoms, and helping the patients return to work faster, the present study was conducted to examin the effect of early occupational therapy to improve performance and to reduce the severity of symptoms caused by carpal tunnel release surgery. 
Materials and Methods: The present study was a clinical trial and the population consisted of the patients reffering to Akhtar hospital with a diagnosis of idiopathic carpal tunnel syndrome and thus candidates for surgery. A total of 20 patients with an average age of 35-65comprised the final particiapnts of the study. Participants were divided into two groups. The experimental group, besides the common care advised by their surgeons, received occupational therapy with the same protocol during the first week after the surgery. Evaluations carried out for both groups prior to the surgery and one month after the surgery included hand function, symptoms severity by Boston questionnaire, and return to work time.
Results: The statistical anlysis of the findings revealed that occupational therapy program in the first week after a CTS surgery resulted in a decrease in symptoms severity (P=0.003), and a decrease in return to work time (P=0.001).
Conclusion: Based on the findings, although both patient groups with carpal tunnel syndrome showed improvement in symptoms and functioning after surgery, early occupational therapy in the experimental group was shown to be significantly effective in decreasing symptoms severity and the return to work time compared with that in the controls. So, early occupational therapy on the patients with carpal tunnel syndrome is recommended.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Early Occupational therapy
  • Hand function
  • Carpal tunnel syndrome
  • Surgery
  1. Wilson J، Sevier T. A review of treatment for carpal tunnel syndrome. Disability & Rehabilitation. 2003;25(3):113-9.##
  2. Alfonso C، Jann S، Massa R، Torreggiani A. Diagnosis، treatment and follow-up of the carpal tunnel syndrome: a review. Neurological sciences. 2010;31(3):243-52.##
  3. Michlovitz SL. Conservative interventions for carpal tunnel syndrome. The Journal of orthopaedic and sports physical therapy. 2004;34(10):589-8.##
  4. Wilgis ES. Treatment options for carpal tunnel syndrome. JAMA. 2002;288(10):1281-2.##
  5. Van Dijk MA, Reitsma JB, Fischer JC, Sanders GT. Indications for requesting laboratory tests for concurrent diseases in patients with carpal tunnel syndrome: a systematic review. Clinical chemistry. 2003;49(9):1437-44.##
  6. Berner SH، Willis FB، Martinez J. Treating Carpal Tunnel Syndrome with Dynamic Splinting: A Randomized، Controlled Trial. the journal. 2008;1(1):1.##
  7. Hui A, Wong S, Leung C, Tong P, Mok V, Poon D, et al. A randomized controlled trial of surgery vs steroid injection for carpal tunnel syndrome. Neurology. 2005;64(12):2074-8.##
  8. Ly-Pen D, Andréu J-L, Millán I, de Blas G, Sánchez-Olaso A. Comparison of surgical decompression and local steroid injection in the treatment of carpal tunnel syndrome: 2-year clinical results from a randomized trial. Rheumatology. 2012;51(8):1447-54.##
  9. Mackin E، Hunter JM. Rehabilitation of the hand and upper extremity: Mosby; 2002.volume 1. 643-657 .##
  10. Turner A، Kimble F، Gulyás K، Ball J. Can the outcome of open carpal tunnel release be predicted?: a review of the literature. ANZ Journal of Surgery. 2010;80(1‐2):50-4.##
  11. Baysal O، Altay Z، Ozcan C، Ertem K، Yologlu S، Kayhan A. Comparison of three conservative treatment protocols in carpal tunnel syndrome. International journal of clinical practice. 2006;60(7):820-8. ##
  12. Terry Canale. S، Beaty.James H، CAMPBELLS OPERATIVE ORTHOPAEDICS، Twelfth Edition، Voloume 4، 2013.3641-3649.##
  13. Radomski MV، Trombly CA. Occupational therapy for physical dysfunction: Lippincott Williams & Wilkins; 2007.1148 - 1149.##
  14. Pendleton HM، Schultz-Krohn W. Pedretti's occupational therapy: practice skills for physical dysfunction: Mosby; 2006.456-461، 524،525،650،992-993،1003. ##
  15. Bahrami.M,Baghbani.M,Rayegani.S,Barzegari.BM,Ettect of nerve gliding exercises in the conservative treatment of carpal tunnel syndrome..Journal of Medical Council of Islamic Republic of IRAN,24. ISSN:1073-1562.1385.##
  16. Levine DW, Simmons BP, Koris MJ, Daltroy LH, Hohl GG, Fossel AH, Katz JN. A self-administered questionnaire for the assessment of severity of symptoms and functional status in carpal tunnel syndrome. The Journal of Bone & Joint Surgery. 1993 1;75(11):1585-92. ##
  17. Rezazadeh A، Bakhtiary A، Samaei A، Moghimi J. Validity and reliability of the Persian Boston questionnaire in Iranian patients with carpal tunnel syndrome. koomesh. 2014; 15 (2) :138-145. [ In Persian]##
  18. Provinciali L، Giattini A، Splendiani G، Logullo F. Usefulness of hand rehabilitation after carpal tunnel surgery. Muscle & nerve. 2000;23(2):211-6. ##
  19. Groves EJ, Rider BA. A comparison of treatment approaches used after carpal tunnel release surgery. The American Journal of Occupational Therapy. 1989;43(6):398-402.##
  20. Cook A، Szabo R، Birkholz S، King E. Early mobilization following carpal tunnel release: a prospective randomized study. The Journal of Hand Surgery: British & European Volume. 1995;20(2):228-30.##
  21. Nathan PA، Meadows KD، Keniston RC. Rehabilitation of carpal tunnel surgery patients using a short surgical incision and an early program of physical therapy. The Journal of hand surgery. 1993;18(6):1044-50.##