تأثیرصندلی های متحرک بر رفتار کلاسی دانش آموزان دارای اختلالات طیف اتیسم

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد کاردرمانی، گروه کاردرمانی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی. تهران، ایران

2 دکتری نوروساینس، گروه کاردرمانی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی. تهران، ایران

3 فلوشیپ گروه تحقیقات ناتوانی های رشدی و هوشی، گروه تحقیقات پرستاری دانشگاه آلستر- ایرلند شمالی

4 دکتری کاردرمانی، گروه کاردرمانی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی. تهران، ایران

5 دکتری آمار ، دانشیار آمار زیستی. دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی. تهران. ایران

6 کارشناسی علوم تربیتی، معلم

7 کارشناس ارشد کاردرمانی

8 کارشناس کاردرمانی

9 کارشناسی ارشد روانشناسی

10.22037/jrm.2016.1100243

چکیده

مقدمه و اهداف
کودکان دارای اتیسم در نشستن و اشتغال به فعالیت در کلاس مشکل دارند. نشستن بر توپ و بالشتک ممکن است به افزایش این رفتارهای کلاسی کمک کنند. در تحقیق حاضر تاثیر سه نوع صندلی شامل صندلی معمولی کلاسی، توپ و بالشتکهای بادی بر روی رفتار کلاسی این دانش آموزان مورد بررسی قرار گرفت.
مواد و روش ها
تحقیق پیش رو با طراحی مطالعه موردی A-B-A-C، چند مداخله ای در شهر مشهد در سال 1392-1393 انجام شد. در پژوهش حاضر، 15 دانش آموز بین سنین 5 تا 12 سال دارای طیف اتیسم شرکت داشتند. رفتار دانش آموزان در سه مرحله توسط دوربین ثبت شد: نشستن روی صندلی معمولی (دوره مبنایی) در طی مرحله A، نشستن روی بالشتک بادی در مرحلهB ، و نشستن روی توپ در مرحله .C تعداد دفعاتی که کودک نشسته و مشغول فعالیت کلاسی بوده در طی دو مرحله مداخله و دوره‌های مبنایی در طی 8 هفته شمارش شده و مقایسه شد.
یافته‌ها
در مرحله استفاده از توپ به جای صندلی افزایش معنادار رفتار نشستن در 87% با (001/0p<) و افزایش اشتغال به فعالیت در 53% (8 نفر از 15مورد ) را نشان می­دهد. همچنین نتایج نشان­دهنده کاهش رفتارهای اتیستیک شامل حرکات کلیشه ای و افزایش روابط اجتماعی و ارتباطی (017/0 p= ) با نشستن روی توپ و بالشتکهای بادی بود.
نتیجه گیری
استفاده از توپ درمانی و بالشتکهای بادی رفتار کلاسی را بهبود بخشیده ولی کاربرد توپها و بالشتکهای بادی بایستی به­صورتی انفرادی با توجه به واکنش هر کودک به نوع صندلی انتخاب شود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

The impact of dynamic seating on classroom behavior of students with Autism Spectrum Disorder: Single subject study

نویسندگان [English]

  • Nader Matin Sadr 1
  • Hojjat Allah Haghgoo 2
  • Sayyed Ali Samadi 3
  • Mehdi Rassafiani 4
  • Enayatollah Bakhshi 5
  • Zaynab Baratneya 6
  • Azam Abbasi 6
  • Nagmeh Najaran 7
  • Golamnabi Gahanmahin 8
  • Elham Mosapour 9
1 MSc, Deptment of Occupational Therapy, University of Social Welfare and Rehabilitation Science, Tehran, Iran
2 Ph.D. in Neuroscience. University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran.
3 3. Associated Professor. University of Ulster, PhD in Life and Health Science, University of Ulster. UK
4 Associated Professor, Department of Occupational Therapy, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran
5 Associated Professor, Department of Biostatistics, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences
6 Teacher
7 MSc of Occupational Therapy
8 BSc of Occupational Therapy
9 MSc in Psychology
چکیده [English]

Background and Aim: Children with autism have sitting and on-task behavior problems in classroom. Sitting on ball and cushion may increase this classroom behavior. The present investigation was conducted to study the effects of three alternative classroom-seating devices such as regular classroom chairs, therapy balls, and air cushions on students’ classroom behavior.
Materials and Methods: A total of 15 autistic students aged 5-12 years old participated in the present single subject design A-B-A-C multiple treatments in Mashhad from 1392 to 1393. Students’ behaviors were video recorded in three phases: sitting on their common chairs (baseline period) during phase A, air-sit cushions in phase B, and ball chairs in phase C. Sitting frequency and on-task behaviors were quantified and compared in different phases during eight weeks.
Results: Findings showed significant increases in in-seat behaviors in 86.7% of the students (P<0.001) and on-task behaviors in 53.3% of the students (8 out of 15) when seated on therapy balls. The results also showed significant decrease in autistic behavior including stereotypic behavior and increase in communication and social relationships in these students when seated on therapy ball and air cushion (P= 0.017(.
Conclusion: While using therapy ball improved class behavior of the students with Autism Spectrum Disorder in the class, the use of ball and air cushion should be chosen individually according to the patient’s response to the sitting device.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Autism Spectrum Disorder
  • Students
  • Sensory Integration Therapy
  1. Ghanizadeh A. A preliminary study on screening prevalence of pervasive developmental disorder in schoolchildren in Iran. Journal of autism and developmental disorders. 2008;38(4):759-63.##
  2. Bagatell N, Mirigliani G, Patterson C, Reyes Y, Test L. Effectiveness of therapy ball chairs on classroom participation in children with autism spectrum disorders. The American Journal of Occupational Therapy. 2010;64(6):895-903.##
  3. Schilling DL, Schwartz IS. Alternative seating for young children with autism spectrum disorder: Effects on classroom behavior. Journal of autism and developmental disorders. 2004;34(4):423-32.##
  4. Horgen KM, Kathryn M. Utilization of an Exercise Ball in the Classroom:Its Effect on Off-task Behavior of a Student with ADHD [thesis]: University of Wisconsin; 2009.##
  5. Lang R, O’Reilly M, Healy O, Rispoli M, Lydon H, Streusand W, et al. Sensory integration therapy for autism spectrum disorders: A systematic review. Research in Autism Spectrum Disorders. 2012;6(3):1004-18.##
  6. Tunstall H.R. Effects of Alternative Seating on the Academic Engagement of Children With Autism: East Carolina University; 2010.##
  7. Ivory DM. The Impact of Dynamic Furniture on Classroom Performance: A Pilot Study: University of Puget Sound; 2011.##
  8. Schilling DL, Washington K, Billingsley FF, Deitz J. Classroom seating for children with attention deficit hyperactivity disorder: Therapy balls versus chairs. The American Journal of Occupational Therapy. 2003;57(5):534-41.##
  9. Winkler, Charlotte A. The Graduate School Univel'sity of Wisconsin-Stout Menomonie, WI: University of Wisconsin; 2010.##
  10. Samadi SA, Mahmoodizadeh A, McConkey R. A national study of the prevalence of autism among five-year-old children in Iran. Autism. 2012;16(1):5-14.##
  11. Mayes SD, Calhoun SL, Murray MJ, Morrow JD, Yurich KK, Mahr F, et al. Comparison of scores on the checklist for Autism Spectrum disorder, Childhood Autism Rating Scale, and Gilliam Asperger’s Disorder Scale for children with low functioning autism, high functioning autism, Asperger’s disorder, ADHD, and typical development. Journal of autism and developmental disorders. 2009;39(12):1682-93.##
  12. South M, Williams BJ, McMahon WM, Owley T, Filipek PA, Shernoff E, et al. Utility of the Gilliam Autism Rating Scale in research and clinical populations. Journal of autism and developmental disorders. 2002;32(6):593-9.##
  13. Dunn W. The sensations of everyday life: Empirical, theoretical, and pragmatic considerations. The American Journal of Occupational Therapy. 2001;55(6):608-20.##
  14. Kuhn D, Lewis S. The Effect of Dynamic Seating on Classroom Behavior for Students in a General Education Classroom. 2013.##
  15. Hodgetts S, Hodgetts W. Somatosensory stimulation interventions for children with autism: Literature review and clinical considerations. Canadian Journal of Occupational Therapy. 2007;74(5):393-400.##
  16. Watling RL, Dietz J. Immediate effect of Ayres’s sensory integration–based occupational therapy intervention on children with autism spectrum disorders. The American Journal of Occupational Therapy. 2007;61(5):574-83.##
  17. Greenspan SI, Wieder S. Developmental patterns and outcomes in infants and children with disorders in relating and communicating: A chart review of 200 cases of children with autistic spectrum diagnoses. Journal of Developmental and Learning Disorders. 1997;1:87-142.##
  18. Schilling DL. Alternative seating devices for children with ADHD: Effects on classroom behavior. Pediatric Physical Therapy. 2006;18(1):81.##