تاثیر توالی شدت تمرینات مقاومتی بر برخی از شاخص های آنتی اکسیدانی و مالون دی آلدئید پلاسما در مردان دارای اضافه وزن

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی ، گروه تخصصی تربیت بدنی و علوم ورزشی ، واحد علوم و تحقیقات ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران، ایران.

2 استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تخصصی تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات،دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران.

3 دانشیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران

10.22037/jrm.2020.113020.2301

چکیده

مقدمه و اهداف: امرزوه در طراحی تمرینات مقاومتی متغیرهای زیادی مورد توجه قرار می‌گیرند بطوریکه سازگار‌ی های فیزیولوژیکی را ممکن است تحت تاثیر قرار دهند. با وجود تاثیر مثبت تمرینات مقاومتی بر رفتار آنتی اکسیدانی و فشار اکسیداتیو تاثیرپذیری این عوامل نسبت به متغیرهایی مانند توالی شدت تمرینات مقاومتی مشخص نیست. هدف تحقیق حاضر بررسی تاثیر توالی شدت تمرینات مقاومتی برآنتی اکسیدانها و مالون دی‌آلدئید پلاسما درمردان دارای اضافه وزن بود.
مواد و روش ها: درمطالعه نیمه تجربی حاضر 30 مرد جوان دارای اضافه وزن به طور داوطلبانه در تحقیق حاضر شرکت کردند و به طور غیرتصادفی در گروه تمرینات مقاومتی هرمی (10=n)، هرمی معکوس (10=n) و کنترل(10=n) قرار‌گرفتند. برنامه تمرینات مقاومتی هشت هفته‌ای به صورت سه روز متناوب در هفته انجام شد. بطوریکه گروه تمرینات مقاومتی هرمی با استفاده از افزایش تدریجی بار وکاهش تعداد تکرار‌ها تا رسیدن به قدرت بیشینه در ست آخر برنامه تمرین مقاومتی را انجام دادند در حالیکه گروه تمرینات مقاومتی هرمی معکوس دقیقا همین برنامه را به طور معکوس انجام دادند. نمونه‌گیری خون قبل و بعد از48 ساعت از آخرین جلسه تمرین انجام شد و سطوح فعالیت آنزیم‌های سوپر اکسید دسموتاز با استفاده از روش McCord & Fridovich، گلوتاتیون پراکسیداز با استفاده از روش Paglia & Valentine ، ظرفیت آنتی اکسیدان تام پلاسما با استفاده از روش FRAP و غلظت مالون دی‌آلدئید با استفاده از روش Aust و Buege در پلاسما اندازه-گیری شدند. جهت تحلیل داده ها از تحلیل واریانس با انداز گیریهای مکرراستفاده شد.
یافته‌ها: مشاهده شد فعالیت سوپر اکسید دسموتاز در گروه هرمی(0/024=p) و هرمی معکوس (0/029=p) به طور معنی داری افزایش یافت. آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز در گروه هرمی (0/008=p) و هرمی معکوس (007=p) نسبت به کنترل نیز به طور معنی داری افزایش یافت. همچنین ظرفیت آنتی اکسیدان تام پلاسم تنها در گروه هرمی (0/047=p) به طور معنی داری افزایش داشت. غلظت مالون دی آلدئید در گروه هرمی (0/019=p) و هرمی معکوس (0/041=p) به طور معنی داری کاهش یافت. در هیچکدام از متغیرهای مذکور بین دو گروه هرمی و هرمی معکوس اختلاف معنی داری مشاهده نشد.
نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج حاصل از پژوهش اینگونه به نظر می رسد که تمرینات مقاومتی هرمی و هرمی معکوس می توانند موجب بهبود وضعیت آنتی اکسیدانی در مردان دارای اضافه وزن شوند با وجود این نسبت به هم مزیتی ندارند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Effect of intensity sequence of resistance training on some antioxidants factors and Malondialdehyde plasma in over weight men

نویسندگان [English]

  • Asad Mardani 1
  • Hossein Abed Natanzi 2
  • Mandana Gholami 2
  • Farshad Ghazalian 2
  • Kamal Azizbeigi 3
1 Ph.D Student of Exercise Physiology,Department of Physical Education, Science And Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
2 Assistant Professor Of Exercise Physiology,Department of Physical Education,Science And Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
3 Associate Professor in Exercise Physiology, Department of Physical Education and Sports Science, Sanandaj Branch, Islamic Azad University, Sanandaj, Iran
چکیده [English]

Background and Aims: Todays, many factors and variables are considered in the design of resistance training that may affect physiological adaptations. Despite the positive effect of resistance training on antioxidant behavior and oxidative stress, the influents of these factors to intensity sequence of resistance training is unclear. The purpose of this study was to determine the effects of resistance training intensity sequence of resistance training on antioxidants and Malondialdehyde (MDA) in over weight men.
Methods: In present semi experimental study, 30 over weight young males voluntarily participated in the study and randomly assigned to pyramid resistance training (PRT; n=10), reverse pyramid resistance training (RPRT; n=10), and control (n=10). Resistance training was done in 3 nonconsecutive days for eight weeks, where the PRT was done resistance training by gradually increasing the intensity and decreasing the number of repetitions to reach maximum strength, while the RPRT they did the exact opposite. Blood samples were collected before and 48 after exercise training, and superoxide dismutase (SOD), Malondialdehyde (MDA), glutathione peroxidase (GPX), and total Antioxidant capacity (TAC) were measured by McCord & Fridovich, Buege& Aust, Paglia & valentine and FARP methods, respectively. In order to analyze the data, analysis of variance was used with repeated measurements.
Results: It was observed that SOD in the PRT (p=0.024) and the RPRT (p=0.029) increased significantly. The GPX in the PRT (p=0.008) and RPRT (p=007) than to control were also significantly increased. Also, the TAC increased significantly only in the PRT (p=0.047). The MDA in the PRT (p=0.019) and the RPRT (p=0.041) were significantly decrease, no significant difference was observed between PRT and RPRT in any of the mentioned variables (p˃0.05).
Conclusion: Based on the results of the study, it seems that pyramid and reverse pyramid resistance training can improve the antioxidant status in overweight men, however, they have not any advantages than to each other.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Resistance Training
  • Oxidative stress
  • Training intensity sequence
  • SOD
  • total antioxidant capacity