تأثیر دو شیوه تمرین هوازی و موازی بر متغیرهای منتخب بیومکانیک خون بر شریان فمورال دوطرفه در بیماران 40 تا 65 سال متعاقب آنژیوپلاستی عروق کرونر

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه فیزیولوژی و بیومکانیک ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 گروه بیومکانیک و آسیب‌شناسی ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

3 گروه فیزیوتراپی، دانشگاه علوم بهزیستی، تهران، ایران.

10.32598/sjrm.10.3.11

چکیده

مقدمه و اهداف: با توجه به اثر منحصر به فرد شیوه‌های مختلف تمرینی بر پاسخ‌های ساختاری و عملکردی قلب و عروق، برنامه‌های بازتوانی قلبی به‌عنوان یک برنامه درمانی و توان‌بخشی بعد از سکته قلبی و آنژیوپلاستی جهت کاهش میزان مرگ‌و‌میر ناشی از بیماری قلبی ‌عروقی کاربرد دارد. هدف پژوهش حاضر تأثیر دو شیوه تمرین هوازی و موازی بر متغیرهای منتخب بیومکانیک خون بر شریان فمورال دوطرفه در بیماران 40 تا 65 سال، پس از آنژیوپلاستی عروق کرونر است. 
مواد و روش‌ها: در این پژوهش نیمه‌آزمایشگاهی و آینده‌‌نگر با طرح پیش و پس‌آزمون، نود زن و مرد بیمار عروق کرونر قلب که آنژیوپلاستی شده، به صورت تصادفی در دسترس در سه گروه آزمایش (تمرین هوازی و موازی) و گروه کنترل تقسیم شدند. چهل دقیقه تمرین هوازی برگرفته از دستورالعمل ACSM جهت بازتوانی بیماران به مدت هشت هفته و سپس بیست دقیقه تمرین مقاومتی هفته‌ای دو جلسه در گروه تمرین موازی انجام شد. در بخش توصیف داده‌ها از میانگین و انحراف ‌استاندارد، از آزمون کولموگروف اسمیرنف برای بررسی توزیع داده‌ها، از آزمون کروسکال والیس و آزمون تعقیبی یومن ویتنی در متغیرهای غیرنرمال و از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه، ولچ و آزمون تعقیبی توکی در متغیرهای نرمال در سطح معناداری 0/05 استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج تحقیق نشان داد که در متغیر فشار خون دیاستولی فمورال چپ متعاقب اعمال تمرین هوازی و موازی تفاوت معناداری وجود ندارد. در متغیرهای سرعت جریان خون در فاز دیاستول فمورال چپ و فشار خون در فاز سیستول فمورال چپ متعاقب اعمال تمرین هوازی و در متغیرهای سرعت جریان خون در فاز سیستول و دیاستول فمورال چپ و فشار خون در فاز سیستول فمورال چپ متعاقب تمرین موازی تفاوت معناداری مشاهده شد و با مقایسه تأثیر دو شیوه‌ تمرین بر متغیرهای منتخب بیومکانیک خون تفاوتی بین دو شیوه‌ تمرین در متغیرهای منتخب بیومکانیک خون مشاهده نشد.
نتیجه‌گیری: استفاده از تأثیرات سودمند تمرین هوازی و موازی در راستای بهبود متغیرهای بیومکانیک خون با شدت و مدت زمان مناسب در بیماران 40 تا 65 سال، متعاقب آنژیوپلاستی عروق کرونر توصیه می‌شود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

The Effect of Two Methods of Aerobic and Parallel Training on Selected Blood Biomechanical Variables in Bilateral Femoral Artery in the 40-65-Year Old Patients After Coronary Angioplasty

نویسندگان [English]

  • Masumeh Baghban Baghdadabad 1
  • Heydar Sadeghi 2
  • Hasan Matinhomaee 1
  • Yahya Sokhangoii 3
1 Department of Sports Physiology and Biomechanics, Faculty of Physical Education and Sports Sciences, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.
2 Department of Sport Biomechanics and Injuries, Faculty of Physical Education and Sports Sciences, Kharazmi University, Tehran, Iran.
3 Department of Physiotherapy, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran.
چکیده [English]

Background and Aims: Considering the exclusive effects of different training programs on structural, functional, and physiological responses of heart, vessels, and blood, cardiac rehabilitation programs have rehabilitated and therapeutic usage after heart attacks or angioplasty to reduce the rate of deaths caused by cardiovascular diseases. The research aims to examine the effects of two methods, aerobic and parallel exercises, on selected biomechanical variables of blood in the bilateral femoral artery in patients 40-65 years old after coronary angioplasty.
Methods: The research method is semi-experimental and prospective. The research was performed as pretest-posttest, with 90 male and female patients with coronary heart disease who had undergone angioplasty divided into three experiments (aerobic and parallel) and control groups. Forty minutes of aerobic exercise based on the American College of Sports Medicine (ACSM) guidelines followed by 20 minutes of resistance training twice a week was performed in the parallel exercise group. The Mean±SD was used for data description, Kolmogorov–Smirnov test was used for reviewing data distribution, Kruskal–Wallis non-parametric and Mann–Whitney post hoc test were used for abnormal variables, and ANOVA, Welch’s test, and Tukey post-hoc test were used for standard variables at a significance level of 0.05.
Results: The results showed a significant difference in diastolic blood pressure of the left femoral after performing aerobic and parallel exercises. A significant difference was also seen in the velocity of blood flow in the left femoral’s diastole phase and blood pressure of the left femoral in the systole phase after performing parallel exercises. Comparing the effect of two training methods on selected biomechanical variables of blood, no significant difference was observed between the two methods.
Conclusion: It is recommended to use the beneficial effects of aerobic and parallel exercises to improve biomechanical variables of blood with appropriate intensity and duration in patients 40 to 65 years old following coronary angioplasty.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Coronary angioplasty
  • Angioplasty
  • Femoral artery
  • Middle aged
  • Male and female
  • Exercise
  • Blood biomechanic