تعیین تاثیر و ماندگاری برنامه تمرینی عصبی-عضلانی بر والگوس زانو، دامنه حرکتی و قدرت عضلات منتخب اندام تحتانی فوتبالیست های نوجوان مبتلا به نقص والگوس داینامیک زانو

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری

2 دکترای فیزیوتراپی، استاد گروه آسیب شناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

10.22037/jrm.2021.115574.2756

چکیده

مقدمه و اهداف
نقص والگوس از شایع ترین نقص های عصبی عضلانی بوده که در ایجاد آسیب غیربرخوردی رباط صلیبی قدامی نقش دارد. با توجه به شیوع آسیب غیربرخوردی رباط صلیبی قدامی مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر و ماندگاری برنامه تمرینی عصبی-عضلانی بر والگوس زانو، دامنه حرکتی و قدرت عضلات منتخب اندام تحتانی فوتبالیست‌های نوجوان مبتلا به نقص والگوس داینامیک زانو انجام شد.
مواد وروش‌ها
تحقیق حاضر از نوع نیمه تجربی است. جامعه آماری این پژوهش شامل فوتبالیست‌های نوجوان مبتلا به نقص والگوس پویا زانو بود که نمونه‌های تحقیق به صورت هدف‌دار از بین جامعه آماری انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه کنترل (سن: 67/0 ± 50/12 سال، قد: 06/0 ± 70/1 متر، وزن: 46/5 ± 41/56 کیلوگرم، شاخص توده بدنی: 57/1 ± 49/19 کیلوگرم بر متر مربع) و تمرینی (سن: 59/0 ± 23/12 سال، قد: 10/0 ± 67/1 متر، وزن: 96/8 ± 07/53 کیلوگرم، شاخص توده بدنی: 54/1 ± 83/18 کیلوگرم بر متر مربع) قرار گرفتند. در این مطالعه وجود والگوس پویا زانو با آزمون اسکات و زاویه والگوس با آزمون فرود-پرش و با کمک نرم افزار کینوا ارزیابی شد. قدرت و دامنه حرکتی ابداکشن و چرخش خارجی ران، دورسی فلکشن و پلانتار فلکشن مچ پا نیز به ترتیب با ام ام تی و گونیامتر ارزیابی گردید. پس از تعیین متغیرها در پیش آزمون، آزمودنی‌های گروه تمرینی تمرینات عصبی-عضلانی را در مدت 8 هفته انجام دادند و گروه کنترل نیز در این دوره در برنامه آمادگی جسمانی اختصاصی تیم شرکت داشتند. پس از پایان دوره مجددا ارزیابی ها از دو گروه انجام شد. جهت بررسی تفاوت از آزمون آماری آنالیز واریانس مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری 05/0 استفاده شد. کلیه عملیات آماری به وسیله نرم افزار SPSS نسخه 24 انجام شد.
یافته‌ها
نتایج اختلاف معنی داری در زاویه والگوس (001/0=P)، دامنه حرکتی ابداکشن (01/0=P) و چرخش خارجی ران (01/0=P)، دورسی فلکشن با زانو صاف (001/0=P) و خم (001/0=P)، قدرت ابداکشن (002/0=P) و چرخش خارجی ران (01/0=P) و پلانتار فلکشن مچ پا (03/0=P) بین دو گروه کنترل و تمرینی نشان داد. اما نتایج این آزمون در متغیر دامنه حرکتی پلانتارفلکشن و قدرت دورسی فلکشن مچ پا تفاوتی را نشان نداد (05/0P>). همچنین پس از یک ماه نتایج نشان دهنده ماندگاری اثر تمرینات در متغیرهای دامنه حرکتی ابداکشن و چرخش خارجی ران، دامنه حرکتی دورسی فلکشن مچ پا با زانوی صاف و خم، قدرت دورسی فلکشن و پلانتار فلکشن مچ پا بود.
نتیجه‌گیری
بر این اساس به نظر می‌رسد استفاده از تمرینات عصبی عضلانی در این مطالعه با تاثیر بر قدرت و دامنه حرکتی توانسته در کاهش خطر آسیب غیربرخوردی رباط متقاطع قدامی موثر باشد. بر اساس نتایج استفاده از برنامه عصبی-عضلانی مطالعه فعلی می‌تواند به عنوان یک برنامه موثر در دوران پیش از بلوغ و در فوتبالیست‌های مبتلا به والگوس پویا زانو با منشا مچ پا پیشنهاد شود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

The effect and durability of neuromuscular training program on knee valgus, range of motion and strength of selected lower limb muscles in teenage soccer with Dynamic Knee Valgus defect

نویسندگان [English]

  • hamed babagoltabar samakoush 1
  • Ali Asghar Norasteh 2
1 University of Guilan
2 Professor of Physiotherapy, Department of Corrective Exercises and Sport Injuries, School of Physical Education and Sport Sciences, University of Guilan, Rasht, Iran
چکیده [English]

Background and Aim: Valgus defect is one of the most common neuromuscular defects that is involved in causing noncontact damage to the anterior cruciate ligament. Due to the prevalence of noncontact anterior cruciate ligament injury the present study aimed to investigate the effect and durability of neuromuscular training program on knee valgus, range of motion and strength of selected lower limb muscles in teenage soccer with Dynamic Knee Valgus defect.
Materials and Methods: The present study is quasi experimental. The statistical population of this study included adolescent soccer players with dynamic knee valgus defect who were purposefully selected and randomly divided into two groups of control (Age: 12.50 ± 0.67 years, height: 1.70 ± 0.06 m, weight: 56.41 ± 5.46 kg, body mass index: 19.49 ± 1.57 kg/m2) and training control (Age: 12.23 ± 0.59 years, height: 1.67 ± 0.10 m, weight: 53.07 ± 8.96 kg, body mass index: 18.83 ± 1.54 kg/m2). In this study, dynamic knee valgus was assessed by Squats test and Valgus angle were assessed by landing-jump test and with the help of Kinovea software. The strength and range of motion of the abduction and external rotation of the thigh, dorsiflexion and plantar flexion of the ankle were also evaluated with MMT and goniometer, respectively. After determining the variables in the pre-test, the subjects in the training group performed neuromuscular exercises for 8 weeks and the control group also took part in the specific physical fitness program of Shahin Amol team. At the end of the course, evaluations were performed again in two groups. To investigate the differences, repeated measures analysis and Bonferroni post hoc test were used at a significance level of 0.05. All statistical operations were performed by SPSS software version 24.
Results: The results between the control and training groups showed a significant difference in valgus angle (P=0.001), abduction range of motion (P=0.01) and hip external rotation (P=0.01), dorsiflexion with a straight knee (P=0.001) and flexion (P=0.001), abduction strength (P = 0.002) and external rotation of the hip (P=0.01) and plantar flexion of the ankle (P=0.03). But the results of this test did not show any difference in the variables of plantar flexion range of motion and ankle dorsiflexion strength (P>0.05). Also, after one month, the results showed the persistence of the effect of exercises in the variables of abduction and external rotation of the hip, dorsiflexion of the ankle with a straight and bent knee, and the strength of dorsiflexion and plantar flexion of the ankle.
Conclusion: The use of neuromuscular exercises in this study, by affecting the strength and range of motion, could reduce the risk of Non-contact anterior cruciate ligament injury. Based on the results of using the neuromuscular program, the current study can be suggested as an effective program in the pre-pubertal period and in soccer with dynamic knee valgus of ankle origin.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Dynamic valgus defect
  • Strength
  • Range of motion
  • Teenager
  • neuromuscular control

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 23 تیر 1400
  • تاریخ دریافت: 01 خرداد 1400
  • تاریخ بازنگری: 16 تیر 1400
  • تاریخ پذیرش: 20 تیر 1400