بهبود تعادل و کیفیت زندگی: آیا تمرینات ترکیبی می‌تواند بر عملکرد جسمانی بیماران همودیالیز تأثیر بگذارد؟

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 1. کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

2 گروه فیزیولوژی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه ، ایران

3 3. دانشیار گروه نفرولوژی ، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران

10.22037/jrm.2021.114216.2514

چکیده

چکیده
مقدمه و اهداف
کیفیت زندگی بیماران دیالیزی که در مرحله نهایی نارسایی کلیوی قرار دارند، تحت تاثیر عوامل مختلفی قرار می‌گیرد. تعادل که از عوامل مهم آمادگی جسمانی می‌باشد، نقش مهمی در عملکرد جسمانی و فعالیت‌های روزمره افراد به ویژه بیماران دیالیزی دارد. طبق پژوهش‌های انجام شده تمرین درمانی و فعالیت جسمانی در این بیماران باعث کاهش علایم سندرومیک اوره، افزایش کفایت دیالیز و کاهش مرگ و میر در این بیماران‌ می‌شود. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی بهبود تعادل و کیفیت زندگی‌ بیماران دیالیزی پس از 8 هفته تمرینات ترکیبی می‌باشد.
مواد و روش‌ها
ﺗﻌﺪﺍﺩ 24 بیمار دیالیزی با دامنۀ سنی40 -60 سال ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﺍﺭﻭﻣﯿﻪ به طور داوطلبی انتخاب شده و ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ تصادفی ﺑﻪ ﺩﻭ ﮔﺮﻭﻩ مساوی کنترل (12نفر) و تمرین (12نفر) ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺷﺪﻧﺪ. کیفیت زندگی، تعادل ایستا و پویا قبل و بعد از 8 هفته تمرین ترکیبی منتخب (مقاومتی_هوازی ) مورد بررسی قرار گرفت. کیفیت زندگی توسط پرسش‌نامه 26 آیتمی (26-WHOQOL) در چهار حیطه (سلامت جسمی، سلامت روانشناختی، روابط اجتماعی و محیطی)، رضایت از زندگی با استفاده از مقیاس (SWLS) و تعادل ایستا و پویا با استفاده از دستگاه Prokin 212N در دو نوبت قبل و بعد از اتمام تمرینات ترکیبی اندازه‌گیری شد. گروه کنترل در این مدت بدون هیچ گونه مداخله به زندگی عادی خود پرداختند.
یافته ها
بررسی‌های انجام شده بین دو گروه نشان داد که تمرینات ترکیبی به طور معنی‌داری موجب بهبود متغیر‌های تعادل (تعادل ایستا: 001/0= pو تعادل پویا: 001/0=p) و کیفت زندگی (حیطه جسمی: 001/0=p، حیطه روان شناختی: 001/0=p، حیطه اجتماعی: 010/0=p و حیطه محیطی: 001/0=p) گروه تمرین در مقایسه با گروه کنترل شده است ؛ علاوه بر این تفاوت معنی‌داری در میزان تعادل ایستا و پویای گروه تمرین پس از انجام تمرینات ترکیبی مشاهده شد (001/0=p).
نتیجه گیری
نتایج بدست آمده، حاکی از اثر بخشی تمرینات به کار رفته در افزایش میزان تعادل و کیفیت زندگی بود. فعالیت ورزشی روزنه‌ی امیدی است که این بیماران را به زندگی قبل از بیماری نزدیک کند. بنابراین شاید بتوان از شیوه تمرینات ترکیبی منتخب مورد استفاده در این پژوهش برای بهبود تعادل و کیفیت‌ زندگی بیماران دیالیزی نتیجه بهتری گرفت.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Improving Balance and Quality of Life: Can Combined Exercise Affect the Physical Performance of Hemodialysis Patients?

نویسندگان [English]

  • Hossein Hosseinpour Setobadi 1
  • Akbar Nori Habashi 2
  • Khadijeh Makhdoomi 3
1 Master of Sports Physiology and Corrective Movements, Faculty of Sports Sciences, Urmia University, Urmia, Iran
2 2. Assistant Professor of Sports Physiology and Corrective Movements, Faculty of Sports Sciences, Urmia University, Urmia, Iran
3 3. Associate Professor of Department of Nephrology, School of Medicine, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran
چکیده [English]

ABSTRACT
Background and Aims: The quality of life of dialysis patients who are in the final stages of renal failure is affected by various factors. Balance, which is an important factor in physical fitness, plays an important role in physical function and daily activities of people, especially dialysis patients. According to research, exercise therapy and physical activity in these patients reduce the symptoms of urea syndrome, increase dialysis adequacy and reduce mortality in these patients. The aim of this study was to evaluate the improvement of balance and quality of life of dialysis patients after 8 weeks of combined training.
Materials and Methods: 24 dialysis patients with an age range of 40 to 60 years in Urmia city were selected voluntarily and randomly divided into two groups of control (n = 12) and exercise (n = 12). Quality of life, static and dynamic balance before and after 8 weeks of selected combined training (resistance-aerobic) were evaluated. Quality of life was measured by a 26-item questionnaire (26-WHOQOL) in four areas (physical health, psychological health, social and environmental relationships). Life satisfaction was measured using the SWLS scale and static and dynamic balance was also measured using the Prokin 212N device twice before and after the combination exercises. The control group resumed their normal lives during this period without any intervention.
Results: Studies conducted between the two groups showed that combined exercise significantly improved the variables of balance (static equilibrium: p = 0.001 and dynamic equilibrium: p = 0.001) and quality of life (physical domain: p = 0.001, psychological domain: p = 0.001, social domain: p = 0.010 and environmental domain: p = 0.001) in the exercise group compared to the control group. In addition, a significant difference was observed in the static and dynamic balance of the exercise group after combined exercises (p = 0.001).
Conclusion: The results showed that the exercises used were effective in increasing balance and quality of life. Exercise is a window of hope that brings these patients closer to pre-disease life. Therefore, it may be possible to get better results from the selected combination exercises used in this study to improve the balance and quality of life of dialysis patients.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Static balance
  • dynamic Balance
  • Quality of life
  • dialysis
  • selected combination exercises

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 16 آبان 1400
  • تاریخ دریافت: 18 شهریور 1399
  • تاریخ بازنگری: 27 مهر 1400
  • تاریخ پذیرش: 09 آبان 1400