دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 3 3 2014 09 23 Effect of phonophoresis of hydrocortisone and Dimethyl sulfoxide (DMSO) on latent trigger points of upper trapezius muscle تاثیر فونوفورزیس هیدروکورتیزون و محلول دی متیل سولفوکساید بر نقاط ماشه ای غیرفعال عضله‌ی تراپزیوس فوقانی 54 62 1100076 10.22037/jrm.2014.1100076 FA زهرا تجملی 1. کمیته پژوهشی دانشجویی. دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. مهری قاسمی 2. دکتری تخصصی فیزیوتراپی، استادیار، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. مهرداد فیضی 3. دکتری تخصصی فارماکولوژی، دانشیار، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. علیرضا اکبرزاده باغبان 4. دکتری تخصصی آمار زیستی، دانشیار، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. 0000-0002-0961-1874 Journal Article 2014 05 14 Background and Aim: Myofascial trigger points are one of the most common causes of musculoskeletal pain. Phonophoresis is the use of ultrasound to enhance drug absorption through the skin and may be useful for treating trigger point; however, there is little information about the mechanisms of it. Hydrocortisone is one of the corticosteroid medications that can be used for phonophoresis.  As Dimethyl sulfoxide (DMSO) increases the permeability of drugs through the skin by changing the configuration of the horny skin cells and intercellular keratin, it may intensify the effects of hydrocortisone. The purpose of this study was to investigate the effect of phonophoresis of combined hydrocortisone and DMSO on pain intensity (VAS), pressure pain threshold of trigger points (PPT) and range of motion of neck (ILF, CLF) in participants with latent trigger points of upper trapezius muscle. <br />Materials and Methods: Forty subjects with latent trigger point of upper trapezius were randomly divided into 2 treatment groups: Phonophoresis with hydrocortisone %1 and phonophoresis with combined hydrocortisone %1 and DMSO %10. The treatment consisted of 10 sessions and the outcomes were evaluated before the treatment, the end of the 5th and 10th sessions and 2 weeks after the last session. <br />Results: Both treatments showed improved  intensity of pain (VAS), pressure pain threshold (PPT), ipsi-lateral flexion (ILF), counter-lateral flexion (CLF) (p<0.001), but there was no significant differences between the intervention groups. However, only the effects of the combined gel remained stable after 2-week follow-up (p<0.05). <br />Conclusion: Results showed that there is no preference between the two gels, but adding DMSO may increase the long-term effects of hydrocortisone. <br />  مقدمه و اهداف<br /> نقاط ماشه ای مایوفاشیال یکی از رایج ترین علل دردهای عضلانی-اسکلتی می باشد. یکی از روشهای درمان نقاط ماشه ای، فونوفورزیس، یعنی استفاده از امواج اولتراسوند برای افزایش میزان جذب دارو از طریق پوست است، هرچند اطلاعات کمی در مورد مکانیسم این روش درمانی وجود دارد. هیدروکورتیزون از جمله داروهای کورتیکواستروئیدی بوده که برای فونوفورزیس به کار میرود. از آنجایی که دی­متیل­سولفوکساید (DMSO) آنتی­اکسیدان و حلالی قوی برای دارو­ها است و  با تغییر پیکربندی سلول های شاخی پوست و کراتین بین سلولی نفوذپذیری داروها از طریق پوست را افزایش می دهد، ترکیب آن با هیدروکورتیزون ممکن است باعث افزایش اثرات درمانی دارو شود. هدف این مطالعه بررسی این اثر ترکیبی بر میزان درد (VAS) وآستانه­ی درد فشاری نقاط  ماشه ای (PPT) و نیز دامنه­ی حرکتی گردن افراد مبتلا به  نقاط ماشه ای غیرفعال در عضله­ی تراپزیوس فوقانی می­باشد.<br /> مواد و روش ها<br /> این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی دوسویه کور بر روی 40 نفر با بازه‌ی سنی 18 تا 25 سال انجام شد. افراد به طور تصادفی به 2 گروه تقسیم شدند و 10 جلسه درمان با استفاده از ژل هیدروکورتیزون 1% برای گروه اول و ژل ترکیبی هیدروکورتیزون 1% و 10 % DMSO برای گروه دوم انجام شد. ارزیابی متغیرهای این مطالعه قبل از درمان، درانتهای جلسات پنجم و دهم و نیز دو هفته بعد از آخرین جلسه به منظور پیگیری، انجام گرفت.<br /> یافته ها<br /> تاثیر هر دو روش درمانی در متغیر های VAS ، PPT ، دامنه­ی خم کردن گردن به همان سمت (ILF) و دامنه­ی خم کردن به سمت مقابل CLF)) پس از پایان جلسات معنادار بود (001/0 (p < اما تفاوت معنی داری بین مداخلات دیده  نشد. با این حال اثرات درازمدت فونوفورزیس ژل ترکیبی هیدروکورتیزون و محلول DMSO به طور معناداری  بیشتر از اثرات ناشی از فونوفورزیس ژل هیدروکورتیزون خالص بود ( 05/0 >p ).<br /> بحث و نتیجه گیری<br /> نتایج حاصل از مطالعه ی حاضر نشان می دهد که اگرچه فونوفورزیس ژل ترکیبی DMSO و هیدروکورتیزون از نظر میزان اثربخشی بر روی نقاط ماشه ای ارجحیتی بر فونوفورزیس ژل خالص هیدروکورتیزون ندارد، اما ترکیب DMSO با هیدروکورتیزون بر دوام  اثرات هیدروکورتیزون می افزاید.<br /> <br /><br />   https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1100076_10017a8620ba78e4462581a947f79396.pdf