دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 1 4 2012 12 21 The Effects of State Anxiety on Hoffman (H) Reflex Parameters in Female University Students تاثیر اضطراب صفتی بر پارامترهای رفلکس هوفمن (اچ رفلکس) در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی 27 34 1100099 10.22037/jrm.2012.1100099 FA زهرا ابراهیم آبادی کارشناس ارشد فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی 0000-0003-0184-2632 عباس رحیمی دانشیار گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی 0000-0000-9233-3459 صدیقه السادات نعیمی استادیار گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی 0000-0001-7772-5737 علی دلاور استاد گروه روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبایی Journal Article 2011 12 14 Background and Aim: Anxiety, as one of the most common and costly problems in Iran and all over the world, comprises both physical and mental disorders. Previous research has proposed that spinal reflex modulation may mediate anxiety-related changes in postural control. This study aimed to investigate if the H-reflex parameters are influenced by state anxiety. <br />  <br />Materials and Methods: A group of 20 healthy female university students with a low anxiety score (lower than 42, based upon the Schpilberger’s questionnaire) were recruited in this study and the H-reflex of their Soleus muscle was recorded in four positions. The tested positions included the standard prone lying (the reference position), standing on level ground; and two stability threatening positions including standing on the center and at the edge of a one-meter height stool. The outcome measures were the latency, amplitude and the amplitude needed to record the reflex. <br />Results: No significant differences were shown in the latency of the H-reflex among the four tested positions (p>0.05). In terms of the amplitude of the reflex, however, significant differences were found between all positions when compared to the reference position (prone lying) (p=0.001). There are significant differences among all four positions in amplitude needed to record the H-reflex (p=0.034), while the Bonferoni test revealed the significant difference only between the position of standing at the edge of the height relative to the standard prone lying position (p=0.041).  <br />Conclusion: The results of this study showed that any postural perturbation results in brain activities and affects more on the amplitudes rather than the latency of the H-reflex. These findings may be helpful in a better understanding of the standing balance in healthy people and people suffering from postural instabilities, fear of falling, elderly persons and also hemiplegic patients. مقدمه و اهداف <br />اضطراب از جمله شایع ترین و پرهزینه‌ترین اختلال روانشناختی در کشور ما و جهان بوده و جزو معدود اختلالاتی است که قادر به ایجاد هر دو علایم جسمانی و روانی در انسان می باشد. تحقیقات نشان داده اند که تغییرات در رفلکس‌های نخاعی می توانند در کنترل وضعیت بدن نقش داشته باشند. هدف از انجام مطالعه حاضر بررسی تاثیر اضطراب وضعیتی بر پارامترهای رفلکس H می باشد. <br />مواد و روش ها <br />20 نفر از دانشجویان دختر سالم با نمره اضطراب صفتی پایین (کمتر از 42 بر طبق پرسشنامه  Shpielberger انتخاب گردیده و رفلکس H عضله سولئوس آنها در چهار وضعیت خوابیده به شکم (وضعیت استاندارد)، ایستاده بر روی زمین و نیز در دو وضعیت تهدید کننده ثبات شامل ایستاده در مرکز چهارپایه ای به ارتفاع یک متر و ایستاده بر لبه چهارپایه مذکور ثبت گردید. زمان تاخیری، شدت لازم برای ثبت و نیز دامنه موج H افراد در وضعیتهای فوق با یکدیگر مقایسه شدند. <br />یافته ها <br />زمان تاخیری رفلکس H در هیچ یک از چهار وضعیت آزمون و در افراد گروهها معنادار نبود (05/0<P) . دامنه رفلکس H نمونه ها در کلیه وضعیتها نسبت به وضعیت استاندارد کاهش معناداری نشان داد (05/0>P). فاکتور شدت لازم برای ثبت رفلکس H بین وضعیتهای چهارگانه تفاوت معنادار را ثبت نمود (05/0>P) که آزمون Bonferoni اختلاف معنی دار را فقط بین وضعیت ایستاده در لبه سکو در مقایسه با وضعیت خوابیده به شکم نشان داد (05/0>P). <br />نتیجه گیری <br />نتایج این مطالعه نشان داد که ایجاد اغتشاشات وضعیتی موجب تلاش بیشتر مغزی شده و دامنه رفلکس H را بیشتر از زمان تاخیری و شدت آن تحت تاثیر قرار می دهد. این یافته می تواند در درک بهتر کنترل وضعیت در حالت ایستاده در افراد سالم و هم چنین در افرادی که بی ثباتی وضعیتی و یا  ترس از افتادن دارند، مثل پیری و نیز بیماران با سابقه سکته مغزی و... کاربرد داشته باشد. https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1100099_196f487f76c9f050bbb686e687701656.pdf