دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 6 4 2017 12 22 Comparison of Two Treatment Methods on Hand Dexterity of Post Hemiplegia Stroke: Movement Therapy and Electrotherapy مقایسه روش های حرکت درمانی و الکتروتراپی در مهارت درشت دست بیماران همی پلژی مزمن ناشی از سکته مغزی 99 105 1100447 10.22037/jrm.2018.110679.1451 FA حسین دلاور کسمایی متخصص مغز و اعصاب و استادیار، گروه مغز و اعصاب دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران لیلا انگوتی اشناری کارشناس ارشد کاردرمانی، واحد کاردرمانی بخش طب فیزیکی و توانبخشی بیمارستان شهدای تجریش دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران نرگس محمدی کارشناس کاردرمانی و تکنسین اتاق عمل، بیمارستان شهید مدنی، کرج، ایران ناهید بالابر کارشناس فیزیوتراپی، بیمارستان شهید مدنی، کرج، ایران ژاندارک اقلیدی کارشناس ارشد کاردرمانی، گروه کاردرمانی ، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران سید مهدی طباطبایی کارشناس ارشد آمار زیستی، گروه علوم پایه، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران 0000-0002-6757-5795 نوید میرزاخانی دانشجوی دکترای روانشناسی کودکان استثنایی، مربی گروه کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران 0000-0002-0603-5808 Journal Article 2016 10 15 <strong>Background and Aim: </strong>Hemiplegia after stroke is the most common cause of dexterity disorder in adults, which is associated with impairment in daily life activities. The aim of the present study was comparative assessment of the effects of movement therapy and electrotherapy on dexterity. <strong>Materials and Methods:</strong> In the present clinical trial with before-after design, 16 patients with post-stroke hemiplegia received 36 sessions of treatment. Hand gross dexterity was measured using Minnesota instrument prior to, and 18^th and 36^th sessions after the intervention. Shapiro Wilk test, paired t-test, and Pierson correlation were used to analyze the data. <strong>Results:</strong> The significant increase of hand gross dexterity was noticed between before and 18^th, 18^th and 36^th, and also before and 36^th sessions after intervention in movement therapy group (p<0.0001), but in electrotherapy group only the means between before and 18^th (p<0.002) and 18^th and 36^th sessions (p<0.001) were significant. <strong>Conclusion:</strong> The present study showed that movement therapy is effective in increasing hand dexterity all the time. But the continuation of electrotherapy has reverse effects on it. مقدمه و اهداف اختلال مهارت دست از شایعترین عوارض همی­پلژی ناشی از سکته مغزی در بزرگسالان می­باشد و نقصان آن باعث اختلال در فعالیت­های روزمره زندگی می­گردد. لذا  پژوهش حاضر با هدف مقایسه دو روش توانبخشی حرکت­درمانی و الکتروتراپی در مهارت دست بیماران انجام شد. <strong>مواد و روش­ها</strong> در مطالعه حاضر کارآزمایی بالینی دو گروهی از نوع قبل و بعد، 16 بیمار همی­پلژی ناشی از سکته مغزی در مرحله 4 به بالای بهبودی برانستروم واجد شرایط به روش نمونه­گیری غیراحتمالی در دو گروه تحت درمان قرار گرفتند. مداخله گروه اول به روش حرکت­درمانی و گروه دوم تحریکات الکتریکی فانکشنال به مدت 36 جلسه در هر یک انجام گردید. ارزیابی مهارت درشت دست بیماران در هر گروه با ابزار مینه سوتا، در سه جلسه اول و 18 و 36 درمان انجام گرفت. در تحلیل داده­ها آزمون شاپیروویلک، آزمون تی زوجی و ضریب همبستگی پیرسون انجام شد. <strong>یافته­ها</strong> یافته­ها نشان داد میانگین نمره­های مهارت درشت دست بیماران در گروه حرکت­درمانی بین قبل و بعد درمان در هر سه حالت؛ قبل با جلسه 18 و جلسه 18 با جلسه 36 و نیز قبل با جلسه 36 بعد از مداخله تفاوت معناداری داشتند (0001/0>P)، اما در گروه الکتروتراپی تنها در دو حالت؛ قبل با جلسه 18 (002/0>P) و جلسه 18 با جلسه 36 بعد از مداخله (001/0>P) تفاوت معناداری داشتند. <strong>نتیجه­ گیری</strong> نتایج نشان داد که در روش حرکت­درمانی روند میانگین مهارت درشت دست سیر صعودی داشت و معنادار بودن نتایج درمان با افزایش تعداد جلسات درمانی امیدواری به بهبودی را افزایش می­داد، اما در روش الکتروتراپی بهبودی تا اواسط جلسه نتایج خوبی داشته، ولی تداوم آن سیر نزولی در پی داشت. https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1100447_ea33681b4426172436962892de73ef14.pdf