دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 7 3 2018 09 23 Effect of Different Levels of Contextual Interference of Training (Blocked and Random Practice) on Sensory-Motor Functions in Children with Developmental Coordination Disorder (DCD) تأثیر سطوح متفاوت تداخل زمینه ای در تمرین (تمرین مسدود، تمرین تصادفی) بر کارکردهای حسی-حرکتی در کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی 48 58 1100508 10.22037/jrm.2017.110958.1652 FA هادی مرادی دانشجوی دکتری رشد حرکتی، گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران 0000-0002-2637-1964 مهدی سهرابی استاد، گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران حمید رضا طاهری استاد، گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران جلال دهقانی زاده دانشجوی دکتری یادگیری حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران 0000-0002-9324-3444 Journal Article 2017 07 08 <strong>Background and Aims</strong><strong>:</strong> Developmental Coordination Disorders (DCD) is one of the most common disorders affecting 5-8 year-old children. The purpose of the present study was to investigate the effects of training and different background interference (blocked and random practice) on sensory-motor functions in children with growth coordination disorder aged 6-9 years in Mashhad city. <br /><strong>Materials and Methods</strong>: Among all children with growth coordination disorder in Mashhad, 45 were selected using screening tests (Developmental Coordination Disorder Questionnare, IQ). After completing Conner neuropsychological testing questionnaire as pre-test, they were randomly divided into three groups of 15: block practice, random practice, and control groups. The three groups performed the relvant trainings for 8 weeks (3 sessions per week, each session 45 minutes). Then, post-test, i.e. Connors neuropsychological questionnaire was administered. Shapiro Wilk test was used to check the normality and t-test and analysis of covariance (ANCOVA) were run to determine intra-group and inter-group differences, respectively. <br /><strong>Results</strong>: The results showed that there is a significant difference between pre-test and post-test scores in the two groups' study variables. However, no significant difference was observed between the mean scores of pre-test and post-test for control group. The findings also showed that there is a significant difference between the two groups with different training contextualinterferences. Also, the training group with more background interference was observed to have further improvement in sensory-motor functions after training (P=0/04). <br /><strong>Conclusion</strong>: However, it can be concluded that training with more background interference can further improve sensory-motor functions in children with developmental coordination disorder. مقدمه و اهداف<br /> اختلال هماهنگی رشدی یکی از شایع­ترین اختلالات تأثیرگذار بر کودکان در سنین 5 تا 8 ساله می­باشد. هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر تمرینات با تداخل زمینه­ای متفاوت (تمرینات تصادفی و مسدود) بر کارکرد­های حسی-حرکتی در کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی 5 تا 9 ساله شهر مشهد بود.<br /> <strong>مواد و روش ­ها</strong><br /> از بین تمامی کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی در شهر مشهد، 45 نفر با استفاده از آزمون­های غربالگری (پرسش­نامه اختلال هماهنگی رشدی، بهره هوشی) انتخاب و پس از تکمیل کردن پرسش­نامه عصب روان‌شناختی کانرز به عنوان پیش­آزمون، به صورت تصادفی به سه گروه 15 نفره (گروه تمرینات تصادفی، گروه تمرینات مسدود و گروه کنترل) تقسیم شدند. در ادامه گروه­های تجربی حاضر در تحقیق تمرینات با تداخل زمینه­ای متفاوت را برای 8 هفته و هر هفته 3 جلسه 45 دقیقه­ای انجام دادند و در انتها دوباره از کلیه افراد به وسیله پرسش­نامه عصب روان‌شناختی کانرز، پس­آزمون به عمل آمد. برای بررسی نرمال بودن داده­های تحقیق از آزمون شاپیرو-ویلک و برای تعیین تفاوت­های درون­گروهی و بین گروهی به ترتیب از آزمون t همبسته و آزمون تحلیل کواریانس استفاده شد.<br /> <strong>یافته­ ها</strong><br /> نتایج تحقیق حاضر نشان داد بین تفاضل میانگین نمرات پیش­آزمون-پس­آزمون دو گروه آزمایش در متغیر­های تحقیق تفاوت معنادار وجود دارد. با این حال هیچ­گونه تفاوت معناداری بین تفاضل میانگین نمرات پیش­آزمون و پس­آزمون گروه کنترل مشاهده نشد. همچنین یافته­های تحقیق حاضر نشان داد که بین دو گروه با تمرینات تداخل زمینه­ای متفاوت، تفاوت معناداری وجود دارد و گروه تمرین تصادفی بهبود بیشتری در کارکردهای حسی-حرکتی بعد از تمرینات پیدا کردند (04/0P=).<br /> <strong>نتیجه ­گیری</strong><br /> بر اساس نتایج به دست آمده می­توان نتیجه گرفت که تمرینات با تداخل زمینه­ای بیشتر می­تواند موجب بهبود بیشتر کارکرد­های حسی-حرکتی در کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی شود. https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1100508_07c76cb48d459b0f362cc300e255c467.pdf