دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 8 1 2019 03 21 Comparison of Three Methods of Routine, Self-correction, and Mixed Corrective Exercise on Lateral Curvature Degree in Non-Structural Scoliotic Subjects مقایسه سه شیوه تمرینات اصلاحی متداول، خوداصلاحی و ترکیبی بر درجه انحنای جانبی ستون فقرات در آزمودنی‌های مبتلا به اسکولیوز غیرساختاری 47 60 1100583 10.22037/jrm.2018.111125.1779 FA مهدی قیطاسی استادیار گروه تندرستی و بازتوانی در ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران 0000-0002-1582-0859 محمدحسین علیزاده استاد گروه طب ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0003-1507-6502 رضا رجبی استاد گروه طب ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-0464-5688 اسماعیل ابراهیمی تکامجانی استاد گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران Journal Article 2018 04 04 <strong>Background and Aim:</strong> Scoliosis is a three-dimensional deformity of the spinal column together with the lateral deviation and the rotation of the vertebra around the vertical axis. The present study aimed to identify the effects of three methods of routine (Stretch-Strength Exercise), self-corrective, and mixed corrective exercises (Routine and Self-corrective exercise) on spinal lateral deviation degree (degree of scoliosis) in non-structural scoliotic individuals. <strong>Materials and Methods:</strong> In the current study, 53 participants (32 females and 21 men) with non-structural scoliosis (average age: 23.36± 2.22 yrs., height: 168.61±8.3 cm, and weight: 62.65± 8.55 kg) were purposefully selected and randomly divided into four groups: routine (no= 14), self-corrective (no= 13), mixed exercises group (no= 14), and the control group (no= 12). Each of the participants performed corrective exercise protocols for 8 weeks, 3 sessions per week, and 60-75 minutes per session, while the control group continued their daily life activities. Spinal lateral deviations (degree of scoliosis) were measured before and after eight weeks of corrective exercises using photogrammetry method based on the coordinate system and Corel Draw computer software model 11.0. Data were analyzed using descriptive and inferential statistics. ANOVA was run to determine the interactive effect of the intervention on the four groups. For intra-group comparisons, t-tests were run and one-way variance analysis for comparisons between groups. The significance level was set at 95% with α 5%. <strong>Results:</strong> Findings of the present study indicated that after eight weeks of routine, self-corrective, and mixed exercises, participants’ degree of scoliosiss in the exercise groups significantly decreased (P<0.05). Based on the findings, the highest effects in reducing the angle of scoliosis were respectively observed for the mixed exercise (ES: 5.08), routine (ES: 4.06) and self-corrective (ES: 3.24) groups. <strong>Conclusion:</strong>Based on the results of the present study, it can be concluded that the mixed exercise protocol, including self-corrective, stretch-strength exercise, is an effective method for reducingdegree of scoliosisin individuals with non-structural scoliosis abnormalities. مقدمه و اهداف اسکولیوزیس بدشکلی سه‌بعدی ستون ‌فقرات است که علاوه بر انحنای جانبی با چرخش جسم مهره‌ای حول محور عمودی بدن همراه می‌باشد. هدف از تحقیق حاضر مقایسه سه شیوه تمرینات اصلاحی متداول (تمرینات کششی-تقویتی)، خوداصلاحی و ترکیبی (تمرینات متداول و خوداصلاحی) بر درجه انحنایِ‌ جانبی ستون‌ فقرات (درجه اسکولیوزیس) در افراد مبتلا به ناهنجاری اسکولیوزیس غیرساختاری بود. <strong>مواد و روش­ ها</strong> در تحقیق حاضر ۵۳ فرد دارای اسکولیوزیس غیرساختاری (۳۲ زن و ۲۱ مرد) با میانگین سن 22/2±36/23 سال، قد 3/8±61/168 سانتی­متر و وزن 55/8±65/62 کیلوگرم به ‌صورت هدفمند انتخاب و به ‌طور تصادفی به چهار گروه تمریناتِ متداول (۱۴ نفر)، خوداصلاحی (۱۳ نفر)، ترکیبی (۱۴ نفر) و گروه کنترل (۱۲ نفر) تقسیم شدند. هر یک از آزمودنی‌ها در گروه‌های تمرین پروتکل تمرینات را به مدت 8 هفته، 3 جلسه در هفته و در هر جلسه به مدت ۶۰ تا ۷۵ دقیقه انجام دادند، در حالی‌که آزمودنی‌های گروه کنترل برنامه فعالیت‌های زندگی روزانه خود را ادامه دادند. میزان انحنایِ ‌جانبی ستون ‌فقرات (درجه اسکولیوزیس) قبل و پس از هشت هفته تمریناتِ اصلاحی با استفاده از روش فتوگرامتری و بر اساس سیستم مختصات با استفاده از نرم­افزار کامپیوتری Corel Draw مدل11 اندازه‌گیری و داده‌های حاصل با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی تحلیل شد. از مدل ترکیبی تحلیل واریانس اندازه‌های تکراری استفاده شد تا اثر تعاملی زمان در دو مرحله پیش از مداخله و پس از مداخله بر گروه های چهارگانه تمرین و کنترل مشخص گردد. در صورت معنادار بودن اثر تعاملی زمان بر گروه های تحقیق از آزمون‌های تعقیبی تی زوجی برای مقایسه درون­گروهی (پیش­آزمون و پس­آزمون) و تحلیل واریانس یک­طرفه برای مقایسه بین گروهی متغیرها در پس­آزمون استفاده شد. سطح معناداری در این تحقیق در سطح 95% با آلفای 5% در نظر گرفته شد. <strong>یافته­ ها</strong> نتایج تحقیق حاضر نشان داد که هشت هفته تمرینات اصلاحی متداول، خوداصلاحی و ترکیبی میزان انحنایِ‌ جانبی ستون ‌فقرات در گروه‌های تمرین را به ‌طور معنا‌داری کاهش می‌دهد (05/0>p). بر اساس یافته‌های حاضر بیش‌ترین اثربخشی در کاهش زاویه اسکولیوزیس به ترتیب مربوط به گروه تمرینات ترکیبی با اندازۀ اثر 08/5، گروه تمرینات متداول با اندازۀ اثر 06/4 و گروه تمرینات خوداصلاحی با اندازۀ اثر 24/3 بود. <strong>نتیجه ­گیری</strong> بر اساس نتایج مطالعه حاضر می‌توان بیان نمود که پروتکل تمرینات ترکیبی شامل تمرینات خوداصلاحی، کششی-تقویتی یک روش اثربخش در کاهش انحنایِ‌ جانبی ستون ‌فقرات (درجه اسکولیوزیس) در افراد مبتلا به ناهنجاری اسکولیوزیس غیرساختاری است. https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1100583_e3c882bd97ce3bd1a284c57db21d6c1e.pdf