دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 8 2 2019 06 22 Comparison of the Electromyographic Activity of Trunk and Hip Muscles during Standing in Females with and without Swayback Posture مقایسه فعالیت الکترومایوگرافی عضلات تنه و ران طی ایستادن طبیعی در زنان با و بدون ناهنجاری پشت تاب‌دار 119 128 1100601 10.22037/jrm.2018.111394.1960 FA زهرا درزی شیخ دانشجوی دکتری حرکات اصلاحی، گروه بهداشت و طب ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، تهران، ایران. فؤاد صیدی دانشیار، گروه گروه بهداشت و طب ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-4156-1539 رضا رجبی استاد، گروه بهداشت و طب ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-0464-5688 هومن مینونژاد دانشیار، گروه گروه بهداشت و طب ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0002-5983-8102 Journal Article 2018 09 30 <strong>Background and Aims</strong>: Swayback posture is one of the spinal abnormalities and one of the important causes for the pathology of the Lumbo-Pelvic region. However, due to inadequate information about the method of evaluation among researchers, and also lack of agreement about the muscular changes, less attention has been paid to muscle activity in this posture. Therefore, the purpose of the current study was to compare the electromyographic activity of trunk and hip muscles during standing in females with and without swayback posture. <strong>Materials and Methods:</strong> For this purpose, 30 inactive females selected using purposive sampling method were assigned into two groups of swayback posture and control. Pelvic tilt and sway angles were obtained with camera and electromyography signals from the thoracic and lumbar erector spine, lumbar multifidus, gluteus maximus, medial hamstring, rectus abdominis, external oblique abdominal, and rectus femoris muscles during standing posture. <strong>Results:</strong> The results of independent t-test demonstrated significant differences between swayback posture and control groups in the pelvic tilt (p ꞊ 0/001) and sway angles (p ꞊ 0/001). Also, no significant differences were shown between the two groups in the electromyographic activity of erector spine, lumbar multifidus, rectus abdominal, external oblique, and hip extensor muscles during standing (p > 0/05). Moreover, there was a significant difference between the two groups in the amounts of activity of the rectus femoris muscle (p ꞊0/012) and internal oblique (p ꞊0/018).   <strong>Conclusion:</strong> The findings of the present study demonstrated that there are similar muscle contractions in the trunk and hip muscles between two groups of sway back posture and control, which contrary to the previous studies, the perception of passive swayback posture has been somewhat violated. Hence, this can provide a better understanding of the sway back posture for trainers and athletes in assessment and rehabilitation. <strong>مقدمه و اهداف</strong> پشت تاب‌دار یکی از ناهنجاری‌های ستون فقرات و از علل مهم تأثیرگذار بر پاتولوژی ناحیه کمری-لگنی می‌باشد. با این‌حال، به دلیل ناکافی بودن اطلاعات موجود در ارتباط با شیوه ارزیابی، همچنین نبود اتفاق نظر بین محققان در مورد تغییرات عضلانی حاصله از آن، به فعالیت عضلات مربوطه کمتر توجه شده است. از این رو، تحقیق حاضر با هدف مقایسه فعالیت الکترومایوگرافی عضلات تنه و ران طی حرکت ایستادن بین زنان مبتلا به ناهنجاری پشت تاب‌دار و کنترل انجام گرفت. <strong>مواد و روش‌ها</strong> در تحقیق حاضر 30 نفر از زنان غیرفعال به‌ صورت هدفمند در دو گروه پشت تاب‌دار و کنترل در این تحقیق شرکت کردند. زوایای نوسان و تیلت لگن با استفاده از دوربین، میزان فعالیت عضلات ارکتور اسپاین (پشتی، کمری)، مولتی‌فیدوس کمری، گلتوس ماکسیموس، مدیال همسترینگ، رکتوس ابدومینوس، اکسترنال ابلیک، اینترنال ابلیک و رکتوس فموریس طی وضعیت ایستادن افراد با استفاده از دستگاه الکترومایوگرافی ثبت شده است. <strong>یافته‌ها</strong> نتایج t مستقل تفاوت معنادار در میزان زوایای نوسان (001/0p꞊) و تیلت لگن (001/0p꞊) بین گروه پشت تاب‌دار و کنترل نشان داد. همچنین میزان فعالیت عضلات ارکتور اسپاین، مولتی­فیدوس کمری، رکتوس ابدومینوس و اکسترنال ابلیک، اکستنسور ران بین دو گروه طی وضعیت ایستادن تفاوت معناداری نشان نداد (05/0p>) و در میزان فعالیت عضله رکتوس فموریس (012/0p꞊) و اینترنال اببلیک (018/0p꞊) بین دو گروه تفاوت معنادار وجود داشت. <strong>نتیجه‌ گیری</strong> یافته‌های تحقیق حاضر نشان داد به‌ طور کلی انقباضات عضلانی مشابهی در تنه و ران بین دو گروه زنان پشت تاب­دار و کنترل وجود دارد که برخلاف تحقیقات گذشته، تصور موجود در مورد وضعیت غیرفعال پشت تاب‌دار را تا حدودی نقض کرده است. از این رو، این موضوع می­تواند درک بهتری از پوسچر پشت تاب­دار برای مربیان و ورزشکاران در ارزیابی و توانبخشی فراهم آورد. https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1100601_9df08f5897259c65d93d5635b24d5c93.pdf