دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 9 3 2020 09 22 Effect of Eight Weeks of Corrective Exercises Carried Out in Water on Static and Semi Dynamic Balance on Students with Upper Crossed Syndrome )Janda approach( مطالعه اثربخشی هشت هفته تمرینات اصلاحی در محیط آب، بر تعادل ایستا و نیمه‌پویای مردان مبتلا به سندرم متقاطع فوقانی (رویکرد جاندا) 286 296 1100931 10.22037/jrm.2020.112005.2141 FA حسین احمدی کارشناس ارشد آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران 0000-0002-5283-0431 علی یلفانی دانشیار گروه توانبخشی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران 0000-0003-3696-7208 فرزانه گندمی استادیار گروه حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران 0000-0002-8607-3803 Journal Article 2019 06 18 <strong>Background and Aims: </strong>The upper crossed syndrome is a type of musculoskeletal disorder in the upper extremity, leading to deformities such as forward head, round shoulder, and hyper kyphosis. The aim of the present study was to investigate the effect of eight weeks of corrective exercises carried out in water on static and semi dynamic balance on patients with upper crossed syndrome (UCS). <br /><strong>Materials and Methods:</strong> In the current randomized controlled clinical trial, after initial screening, 30 students with UCS were selected and were assigned randomly into experimental (n=14) and control (n=16) groups. Before and after the intervention, static and semi dynamic balance variables were measured using Biodex Balance System (BBS). Data was analyzed in SPSS, version 20 (Inc, Chicago, IL). Paired sample t-test was used to compare the mean of the pretest to posttest and independent t-test was run to compare the differences between the two groupsgroups with the significance level set at 0.05. <br /><strong>Results:</strong> The results showed that the experimental group had significant improvement in static (P= 0.005) and semi dynamic balance (P= 0.002) (overall stability), as well as in static (P= 0.001) and semi dynamic balance (P= 0.003) (the anterior – posterior stability). But in the static (P = 0.720) and semi dynamic (P = 0.426) balance (lateral stability), the effect was not significant. <br /><strong>Conclusion:</strong> According to the results, in the current study, the focus of the corrective exercises protocol was on postural correction and its effects on balance improvement. The overall stability and the stability of the anterior-posterior direction improved after abnormalities correction. So, this protocol can be recommended as an effective protocol to improve posture and balance in the patients with upper crossed syndrome. <strong>مقدمه و اهداف </strong><br /> سندرم متقاطع فوقانی، نوعی اختلال اسکلتی–عضلانی در اندام فوقانی است که منجر به دفورمیتی‌هایی چون سربه­جلو، شانه گرد و کایفوز می‌شود. هدف از مطالعه حاضر، بررسی اثر هشت هفته تمرینات اصلاحی جامع در محیط آب بر تعادل ایستا و نیمه ­پویا در مردان مبتلا به سندرم متقاطع فوقانی بود.<br /> <strong>م</strong><strong>واد و روش ­ها</strong><br /> در مطالعه کارآزمایی‌بالینی کنترل­شده تصادفی حاضر، پس از غربالگری، 30 دانشجوی دارای سندرم به­ صورت هدفمند انتخاب شدند و تصادفاً در دو گروه تجربی (14 نفر) و کنترل (16 نفر) قرار گرفتند. قبل و پس از مداخله، تعادل ایستا و نیمه­ پویا با دستگاه بایودکس، زوایای سربه­ جلو و شانه گرد با عکس برداری و زاویه کایفوز به­ وسیله خط‌ کش منعطف، اندازه‌ گیری شد. داده‌ها با نرم­افزار SPSS نسخه 20 تحلیل گردید و سطح معناداری 0/05 در نظر گرفته شد. جهت مقایسه درون‌گروهی از آزمون t- زوجی و جهت مقایسه اختلاف میانگین-های بین‌ گروهی از آزمون t-مستقل استفاده گردید.<br /> <strong>یافته ­ها</strong><br /> یافته­ ها نشان داد تمرینات در گروه تجربی در افزایش میزان تعادل ایستا (0/005=P) و نیمه­پویا (0/002=P) (ثبات کلی)، همچنین افزایش تعادل ایستا (0/001=P) و نیمه ­پویا (0/003=P) در سطح قدامی-خلفی، اثر معناداری داشته است، اما در تعادل ایستا (0/72=P) و نیمه­ پویا (0/42=P) جانبی (ثبات جانبی) تاثیر معناداری نداشته است.<br /> <strong>نتیجه ­گیری</strong><br /> در مطالعه حاضر، تمرکز پروتکل تمرینات اصلاحی بر اصلاح پاسچر و تاثیر آن بر افزایش تعادل این افراد بوده است. پس از اصلاح ناهنجاری‌ها مشاهده گردید که ثبات کلی و ثبات قدامی-خلفی بهبود یافته است؛ بنابراین می­توان این پروتکل اصلاحی را به­عنوان روشی مؤثر، جهت بهبود پاسچر و افزایش تعادل در افراد مبتلا به سندرم متقاطع فوقانی به متخصصین توصیه نمود. https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1100931_14a51cb398129d010e491b45663d5c15.pdf