دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 10 6 2022 01 21 The Effect of Two Resistance Training Methods on Dynamic Balance, Fall Risk, and Ankle Range of Motion in Active Elderly Women تأثیر دو روش تمرینی مقاومتی بر تعادل پویا، خطر سقوط و دامنه حرکتی مچ پا در زنان سالمند فعال 1314 1325 1101193 10.32598/SJRM.10.6.19 FA فاطمه حسن زاده گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0000-0003-4240-4014 حمید طباطبایی گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0000-0003-0096-6406 Journal Article 2019 11 06 <strong>Background and Aims</strong> Nowadays, imbalance is one of the most prevalent problems of the elderly that causes injury, disability, and reduction of independence among the elderly. The present study was conducted to investigate the impact of resistance training methods on dynamic balance, fall risk, and range of motion of ankle in active elderly women.<br /><strong>Methods</strong> In the current quasi-experimental study, participants were 30 active elderly women (64.79±3.33) in Tehran who were randomly divided into two groups Theraband and weight training. The Y balance test evaluated dynamic balance, fall risk was assessed by the Timed up and Go test (TUG), and a goniometer evaluated ankle range of motion. Statistical analysis of data was conducted using independent and dependent t-tests (in significant level P=0.05) <br /><strong>Results</strong> Results showed that Theraband training and weight training had a significant effect on fall risk and ankle range of motion Theraband training group was significantly superior to the weight training group in dynamic balance (P=0.001), fall risk (P=0.001), ankle range of motion (left: P=0.004 and right: P=0.001). Also, Theraband training significantly impacted dynamic balance (P=0.012).<br /><strong>Conclusion</strong> According to the results, Theraband and weight training significantly improve the risk of falls and ankle range of motion in active elderly women. In addition, Theraband training influences dynamic balance positively. In conclusion, Theraband training affects all three research variables more than weight training.  <strong>زمینه و هدف</strong> امروزه عدم تعادل از رایج‌ترین مشکلات سالمندان است که موجب آسیب، ناتوانی و کاهش استقلال سالمندان می‌شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر دو روش تمرینی مقاومتی بر تعادل پویا، خطر سقوط و دامنه حرکتی مچ پا در زنان سالمند فعال انجام شد.<br /><strong>مواد و روش‌ها</strong> این مطالعه که از نوع نیمه‌تجربی بود با شرکت سی زن سالمند فعال (79/64±33/3) در شهر تهران انجام شد. نمونه‌ها به صورت تصادفی در دو گروه تمرین با تراباند و وزنه تقسیم شدند. تعادل پویا توسط آزمون Y، خطر سقوط توسط آزمون زمان برخاستن و رفتن و دامنه حرکتی مچ پا توسط گونیامتر مورد ارزیابی قرار گرفت. تجزیه‌و‌تحلیل آماری داده‌ها با استفاده از آزمون تی مستقل و همبسته (در سطح معناداری P=0/05) انجام شد.<br /><strong>یافته‌ها</strong> نتایج نشان داد تمرینات تراباند و وزنه بر خطر سقوط و دامنه حرکتی مچ پا تأثیر معناداری داشت. گروه تمرین با تراباند نسبت به گروه تمرین با وزنه در تعادل پویا (P=0/001)، خطر سقوط (P=0/001) و دامنه حرکتی مچ پای چپ ( P=0/004) و راست ( P=0/001) برتری معناداری داشت. همچنین تمرینات تراباند بر تعادل پویا (P=0/012) تأثیر معنادارتری داشت.<br /><strong>نتیجه‌گیری</strong> به نظر می‌رسد تمرینات تراباند و وزنه می‌تواند بر تعادل، خطر سقوط و دامنه حرکتی مچ پا در زنان سالمند فعال تأثیر مثبت بگذارند. همچنین تمرینات با تراباند بر تعادل پویا تأثیر مثبت بیشتری دارد. احتمالاً تمرینات در هر سه متغیر تحقیق نسبت به وزنه تأثیر بیشتری دارد. https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1101193_f03bb895ce5b20f5c72cf6f823d0d36f.pdf