دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 12 2 2023 05 22 Effect of Different Eye Movement Training Methods on Postural Oscillations of Older Women تاثیر تمرینات با الگوهای مختلف حرکات چشم بر نوسان قامت سالمندان 348 361 1101403 10.32598/SJRM.12.2.11 FA منوچهر قلخانی گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. 0000-0002-8181-2152 حمیدرضا طاهری تربتی گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. 0000-0002-0878-604x علیرضا صابری کاخکی گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. Journal Article 2021 06 08 <strong>Background and Aims</strong> Postural control is one of the most important abilities to maintain body stability and upright posture in the elderly. This study aims to investigate the effect of different patterns of eye movement training on postural oscillations in older women.<br /><strong>Methods </strong>This is a quasi-experimental study with a pretest-posttest design using a control group. Participants were 72 older women in Mashhad, Iran (Mean±SD age= 68.7±2.4 years, weight= 67.7±4.4 kg, height=163.1±3.2 cm) who were selected purposefully and randomly divided into four groups including three experimental groups (saccade, anti-saccadic, and pursuit training) and one control group. All groups were evaluated under four different conditions of visual stimulus presentation. The training groups performed the training for 4 weeks. A repeated measures analysis of variance was used to analyze the collected data. All analyses were carried out in SPSS software, version 25.<br /><strong>Results </strong>The results of ANOVA showed that the main effect of time for postural oscillations in the anterior-posterior and mediolateral directions was significant with the effect sizes of 0.57 and 0.492, respectively (P<0.05). This indicates that, regardless of the effect of group, postural oscillations in the experimental groups showed a significant difference over time. The interaction effect of time and group at the anterior-posterior and mediolateral directions was significant with the effect sizes of 0.168 and 0.28, respectively (P=0.010), where there was a significant decrease in the postural oscillations over time in the groups. The saccade training group showed the greatest decrease in the number of postural oscillations at the anterior-posterior and mediolateral directions (P<0.05).<br /><strong>Conclusion </strong>Eye movement training with different patterns in older adults can reduced postural oscillations in the mediolateral and anterior-posterior directions. Saccade training cause less postural oscillation than anti-saccade and pursuit training in both directions. It is recommended that these training methods be included in the training program of the elderly to reduce their postural oscillation. <strong>مقدمه و اهداف</strong> کنترل قامت از ضروری‌ترین و اساسی‌ترین مؤلفه‌ها برای حفظ استقلال حرکت و وضعیت قائم در سالمندان است. هدف این پژوهش بررسی تأثیر الگوهای مختلف تمرینات بینایی بر نوسانات قامتی سالمندان است.<br /><strong>مواد و روش‌ها</strong> پژوهش حاضر از نوع تحقیقات نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون پس‌آزمون با گروه کنترل و 72 شرکت‌کننده‌ زن سالمند در شهر مشهد بود. میانگین سن، وزن و قد آن‌ها به‌ترتیب بدین صورت بود: (سال 2/4±68/7)، (کیلوگرم 4/4±67/7) (سانتی‌متر 3/2±163/1). شرکت‌کننده‌ها به‌صورت هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در 4 گروه، شامل 3 گروه آزمایش (تمرین ساکاد، آنتی‌ساکاد و تمرین تعقیبی) و 1 گروه کنترل تقسیم شدند. همه گروه‌ها تحت 4 شرایط متفاوت ارائه محرک بینایی و هم‌زمان با ثبت نوسانات قامتی مورد ارزیابی قرار گرفتند. گروه‌های تمرینی به‌مدت 4 هفته در برنامه تمرینی شرکت کردند. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از تحلیل واریانس مرکب در اندازه‌های تکراری استفاده شد. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از نسخه 25 نرم‌افزار SPSS انجام شد.<br /><strong>یافته‌ها </strong>نتایج تحلیل واریانس مرکب با اندازه‌های تکراری نشان داد اثر اصلی زمان در سطح قدامی-خلفی و داخلی-خارجی به‌ترتیب با ضریب اثر 0/57 و 0/492، معنادار است (05/P<0) و بدین معناست که دامنه نوسان قامت در گروه‌های آزمایشی بدون در نظر گرفتن گروه تمرینی، تفاوت معنادار در طول زمان داشته‌اند. همچنین اثر تعاملی زمان در سطح قدامی-خلفی و داخلی-خارجی به‌ترتیب با اندازه اثر 0/168 و 0/28 معنادار است (0/010=P) و بیانگر کاهش معنادار میانگین نوسانات قامت در طول زمان در گروه‌ها است. نتایج نشان داد گروه تمرینات ساکادی بیشترین کاهش را در میزان نوسانات قامت در سطح قدامی-خلفی و داخلی-خارجی نشان دادند (05/P<0).<br /><strong>نتیجه‌گیری </strong>به‌طورکلی نتایج این پژوهش نشان داد انجام تمرینات بینایی با استراتژی‌های مختلف، باعث کاهش نوسانات قامتی در محور داخلی-خارجی و قدامی-خلفی شرکت‌کننده‌ها شد. باتوجه‌به نتایج می‌توان نتیجه گرفت که تکالیف ساکادی نسبت به تکالیف آنتی‌ساکاد و تعقیبی در هر دو محور قدامی-خلفی و داخلی-خارجی، نوسان قامت کمتری ایجاد می‌کند. نهایتاً باتوجه‌به اثر‌بخشی تمرین الگوهای مختلف بینایی بر نوسانات قامت، پیشنهاد می‌شود این تمرینات به منظور کاهش نوسانات قامت در برنامه تمرینی سالمندان قرار داده شود. https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1101403_49838bcd7d4b23f2e42560d226cf5136.pdf