دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 12 4 2023 09 23 Occupation-based Interventions in Patients With Severe Mental Disorders: A Review Study مروری بر مداخلات مبتنی بر اکوپیشن در بیماران مبتلا به اختلالات شدید روانی 620 629 1101444 10.32598/SJRM.12.4.12 FA الهام نصیری گروه آموزشی کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران. 0000_0001_8649_2824 اشرف کربلایی نوری گروه آموزشی کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران. 0000-0003-1591-6460 سید علی حسینی گروه آموزشی کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران. 0000-0001-9126-3612 Journal Article 2021 04 14 <strong>Background and Aims</strong> The importance of participatory health governance has been acknowledged by the World Health Organization. Studies have shown the positive effects of participation in occupation-based intervention in patients with severe mental disorders, including schizophrenia, in outpatient and inpatient wards. The purpose of this article is to review the studies on occupation-based interventions in patients with severe mental disorders.<br /><strong>Methods </strong>This is a narrative review study. A search for related articles was conducted in PubMed, Google Scholar, Cochrane, ScienceDirect, Scopus, OTseeker, PsycInfo databases using the keywords “severe mental disorder”, “serious mental illness”, “schizophrenia”, “Major depression disorder”, “Bipolar disorder”, “Occupational therapy”, Occupation”, and “Occupation-based intervention” without the time limitation. Titles and abstracts of 480 yielded articles were examined.<br /><strong>Results </strong>Twelve articles were reviewed; Two were related to occupation-based interventions in psychiatric inpatients, five were related to occupation-based interventions in outpatients, and five were related to occupation-based interventions in both inpatients and outpatients. Among these articles, one studied the challenges of using occupation-based interventions.<br /><strong>Conclusion </strong>It seems that occupation-based interventions in inpatients and outpatients with mental illness have been used more to reduce symptoms, and less attention has been paid to the effectiveness of these interventions in maintaining and or improving occupational performance in these patients. The Canadian model of occupational performance and the recovery framework have been used in the design of these interventions. To achieve better results in psychosocial rehabilitation where occupation-based interventions lead to an increase in quality of life, the challenges in this area should be solved.<br /><br /> <strong>مقدمه و اهداف</strong> اهمیت مشارکت توسط سازمان بهداشت جهانی مورد تأیید قرار گرفته است و این مفهوم در سیاست ارائه خدمات بهداشتی گنجانده شده است. در پژوهش‌ها به اثرات مثبت مشارکت در مداخلات مبتنی بر آکوپیشن در بیماران مبتلا به اختلالات شدید روانی ازجمله اسکیزوفرنی در بخش‌های حاد و بستری اشاره شده است. هدف مقاله حاضر، مروری بر مداخلات مبتنی بر آکوپیشن در بیماران  مبتلا به اختلالات شدید روانی است.<br /><strong>مواد و روش‌ها</strong> نوع این مطالعه مرور روایتی است. جست‌وجو در پایگاه‌های اطلاعاتی گوگل‌اسکالر، پابمد، ساینس دایرکت، اسکوپوس، کاکرین، مدلاین، سای اینفو و اُت سیکر با کلیدواژه‌های Severe mental disorder, Serious mental illness, Schizophrenia, Major depression disorder, bipolar disorder, Occupational therapy, Occupation, Occupation-based intervention بدون محدودیت سال انجام شد. عنوان و چکیده 480 مقاله بررسی شدند.<br /><strong>یافته‌ها</strong> تعداد 12 مطالعه در مرور وارد شدند. 2 مطالعه درزمینه مداخلات مبتنی بر آکوپیشن در بیماران با اختلالات روان‌پزشکی بستری، 5 مطالعه درزمینه مداخلات مبتنی بر آکوپیشن در بیماران سرپایی و 5 مطالعه در حوزه این مداخلات در بیماران با اختلالات روان‌پزشکی سرپایی و بستری بوده است. از بین آن‌ها یکی از این مطالعات به بررسی چالش‌های موجود در مداخلات مبتنی بر آکوپیشن پرداخته است.<br /><strong>نتیجه‌گیری</strong> به نظر می‌رسد مداخلات مبتنی بر آکوپیشن در بیماران شدید روانی در بخش‌های بستری و سرپایی بیشتر به هدف کاهش علائم مورد‌استفاده قرار گرفته‌اند و کمتر اثربخشی این مداخلات جهت حفظ و یا ارتقای عملکرد آکوپیشنی در این جمعیت در نظر گرفته شده است. در طراحی این مداخلات، بیشتر از مدل کانادایی کاردرمانی و مدل بهبودی استفاده شده است. درنهایت برای رسیدن به نتایج بهتر توان‌بخشی روانی‌اجتماعی و در جایی که مداخلات مبتنی بر آکوپیشن به افزایش کیفیت زندگی منجر می‌شود، باید به حل چالش‌ها در این حوزه پرداخته شود.<br /><br /> https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1101444_b399cdf5a7c6217a8676884ee7ef4896.pdf