دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 13 3 2024 07 22 The Effect of 8 Weeks of Reactive Neuromuscular Training vs Core Stability Training on the Balance of Male Football Players مقایسه تأثیر 8 هفته تمرینات عصبی‌عضلانی واکنشی و ثبات مرکزی بر تعادل پسران نوجوان فوتبالیست 562 577 1101719 10.32598/SJRM.13.3.3074 FA ارژنگ کیانی گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران. 0000-0003-4757-7432 محمد ربیعی گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران. 0000-0002-1710-5058 بهنام قاسمی گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران. 0000-0002-3477-9556 علی شفیع زاده گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران. 0000-0002-2846-9877 Journal Article 2022 06 07 <strong>Background and Aims</strong> Football is the most popular sport worldwide but has a high risk of injury. Optimal balance is one of the influential factors in injury prevention in sports, so this study aimed to compare the effect of 8 weeks of reactive neuromuscular training with core stability training on the balance of male football players.<br /><strong>Methods </strong>This research was a quasi-experimental study. Fifty-three male adolescent football players entered the study as subjects and were randomly divided into three groups: Reactive neuromuscular training (n=18), core stability training (n=17), and control (n=18). A balance error scoring system and Y balance tests were used for all subjects to assess the static and dynamic balance. Training groups then performed an 8-week training program, but the control group did not perform any specific training during this period. After 8 weeks, the tests were repeated. Statistical analysis was performed in SPSS software, version 26. To investigate the differences between groups, we used an analysis of covariance followed by an LSD post hoc test.<br /><strong>Results</strong> Both training groups in the post-test had significantly better static and dynamic balance than the pre-test (P<0.05). However, there was no significant difference between the two test stages in the control group (P>0.05). Also, between-group comparisons revealed that in the post-test, the reactive neuromuscular training group had better results than the other two groups in static and dynamic balance (P<0.05).<br /><strong>Conclusion </strong>The results of this study show that reactive neuromuscular training has a greater effect on the balance of footballers than core stability training. According to the results obtained in this study, it is suggested that this type of training can be used in training programs for football players. <strong>مقدمه و اهداف</strong> فوتبال محبوب‌ترین ورزش در سرتاسر جهان است که احتمال آسیب‌دیدگی در آن بالا است. یکی از عوامل پیشگیری از آسیب‌دیدگی در ورزش داشتن تعادل مطلوب است. بنابراین هدف از این پژوهش مقایسه تأثیر 8 هفته تمرینات عصبی‌عضلانی واکنشی و ثبات مرکزی بر تعادل مردان فوتبالیست است.<br /><strong>مواد و روش‌ها</strong> این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی بود. 53 فوتبالیست پسر نوجوان به‌عنوان آزمودنی در این پژوهش شرکت کردند و به‌صورت تصادفی در سه گروه تمرینات عصبی عضلانی واکنشی (18 نفر)، ثبات مرکزی (17 نفر) و کنترل (18نفر) تقسیم شدند. از تمام آزمودنی‌ها آزمون تعادلیY و نمره‌دهی خطای تعادل به‌ترتیب به منظور ارزیابی تعادل پویا و ایستا گرفته شد. در ادامه گروه‌های تمرینی به انجام 8 هفته برنامه تمرینی پرداختند اما گروه کنترل در این مدت تمرین خاصی را انجام نداد. پس از 8 هفته مجدداً آزمون‌ها تکرار شد. به منظور بررسی تفاوت‌های بین گروهی از آزمون تحلیل کوواریانس و در ادامه از آمون تعقیبی حداقل اختلاف معنی‌دار استفاده شد. <br /><strong>یافته‌ها </strong>هر دو گروه تمرینی در پس‌آزمون به‌طور معنی‌داری تعادل ایستا و پویای بهتری را نسبت به پیش‌آزمون داشتند (0/05>P)، اما در گروه کنترل تفاوت معنی‌داری بین دو مرحله‌ آزمون مشاهده نشد (0/05<P). همچنین در مقایسه بین گروهی مشاهده شد که در پس‌آزمون گروه تمرینات عصبی‌عضلانی واکنشی نتایج بهتری را نسبت به دو گروه دیگر در تعادل ایستا و پویا به دست آورده است (0/05>P).<br /><strong>نتیجه‌گیری </strong>نتایج پژوهش حاضر نشان می‌دهد تمرینات عصبی‌عضلانی واکنشی تأثیر بیشتری نسبت به تمرینات ثبات مرکزی بر تعادل فوتبالیست‌ها داشته است. باتوجه‌به نتایج در این پژوهش پیشنهاد می‌شود از این نوع تمرینات در برنامه‌های تمرینی فوتبالیست‌ها استفاده شود. https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1101719_e1207dda55b3f6e224224fa2ef821c98.pdf