دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 15 2 2026 05 22 Musculoskeletal Modeling of Individuals With and Without Chronic Ankle Instability During the Anticipatory Postural Adjustment Phase of Gait Initiation مدل‌سازی اسکلتی‌عضلانی افراد مبتلا به بی‌ثباتی مزمن مچ پا و سالم در فاز APA شروع راه رفتن 198 219 1101846 10.32598/SJRM.15.2.3262 FA شقایق زیوری گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران. 0009-0006-5994-0234 محمد یوسفی گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران. 0000-0002-2553-5277 عباس فرجاد پزشک گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران. 0000-0001-7110-8201 Journal Article 2024 04 13 <strong>Background and Aims</strong> This study aims to assess the kinetic parameters and muscle activation involved in the anticipatory postural adjustment (APA) phase of gait initiation in individuals with and without chronic ankle instability (CAI).<br /><strong>Methods </strong>Twenty participants, evenly divided into 2 groups of 10, voluntarily took part in this study. They were asked to initiate gait after the auditory cue while standing on the force plate. The muscle activity of the tibialis anterior (TA), soleus (SL), biceps femoris (BF), rectus femoris (RF), peroneus longus (PL), gluteus medius (Gmed), and gluteus maximus (Gmax) in both (left and right) legs, along with force parameters (in 3 directions) and center of pressure (in 2 directions) were measured for the 2 groups. The dependent variables were analyzed by using the independent t tests.<br /><strong>Results </strong>The findings revealed significant differences in the kinetic parameters and the activations of the TA_r (P=0.04), BF_L (P=0.04), and SL_L (P=0.03) muscles between the 2 groups. No statistically significant differences were observed in the other muscles (P>0.05). The outcomes suggest that during the APA phase, individuals with CAI exhibit decreased muscle activities in TA_r and SL_r, and increased muscle activities in BF_L muscle compared to the control group. These changes, which aim to maintain body stability, may reflect alterations in neural transmission patterns originating from the central nervous system (CNS).<br /><strong>Conclusion </strong>Since the APA phase is regulated by the secondary motor area, alterations in motor control observed in those with CAI could be attributed to changes in supraspinal. Neuromuscular training for muscles which influence motor control strategies affected by CAI may be a beneficial way of the rehabilitation program for these individuals. <strong>مقدمه و اهداف</strong> هدف مطالعه حاضر، ارزیابی پارامترهای کینتیکی و فعال‌سازی عضلانی در طول فاز تنظیم وضعیتی پیش‌بینی‌کننده (APA) شروع راه رفتن در افراد مبتلا به بی‌ثباتی مزمن مچ پا و مقایسه آن با افراد سالم بود. <br /><strong>مواد و روش‌ها</strong> 20 شرکت‌کننده در 2 گروه 10 نفره به‌صورت داوطلبانه شرکت کردند. شرکت‌کنندگان درحالی‌که روی صفحه نیرو به‌صورت ثابت ایستاده بودند، راه رفتن را به محض شنیدن سیگنال صوتی آغاز کردند. فعالیت عضلانی عضلات تیبیالیس آنتریور، سولئوس، بایسپس فموریس، رکتورس فموریس، پرونئوس لانگوس، گلوتئوس مدیوس و گلوتئوس ماکزیموس برای پای چپ و راست، همچنین پارامتر‌های نیرو (در 3 جهت) و مرکز فشار (در 2 جهت) برای 2 گروه ثبت شد. از آزمون تی مستقل برای مقایسه اختلاف بین پارامتر‌ها استفاده شد.<br /><strong>یافته‌ها </strong>نتایج نشان می‌دهد در پارامترهای کینتیکی و فعالیت عضلات تیبیالیس آنتریور راست ،(P=0/04) بایسپس فموریس راست (P=0/04) و سولئوس راست (P=0/03) تفاوت معناداری بین گروه مبتلا به بی‌ثباتی مزمن مچ پا و سالم وجود دارد. در سایرعضلات تفاوت معناداری وجود ندارد (p>0/05).‌ نتایج نشان می‌دهد در فاز APA در افراد مبتلا به بی‌ثباتی مزمن مچ پا نسبت به گروه سالم، فعالیت عضلات TA_r و SL_L کاهش و فعالیت عضله BF_L افزایش می‌یابد. این تغییرات با هدف حفظ وضعیت بدن، نشان‌دهنده تغییر الگو‌های ارسالی از سیستم عصبی مرکزی است.<br /><strong>نتیجه‌گیری </strong>از‌آنجایی‌که فاز APA تحت کنترل ناحیه حرکتی ثانویه است، وجود تغییرات کنترل حرکتی در بیماران مبتلا به بی‌ثباتی مزمن مچ پا ممکن است ناشی از تغییرات فوق نخاعی باشد. برخی از عضلات به دلیل بی‌ثباتی مزمن مچ پا، استراتژی کنترل حرکتی را تغییر می‌دهند. تمرین عصبی‌عضلانی برای این عضلات می‌تواند در برنامه‌ریزی توان‌بخشی بیماران مورد توجه قرار بگیرد. https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1101846_eb8a7afc41094adfac1310a2641d98b9.pdf