دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 15 2 2026 05 22 Evaluating the Effectiveness of the Floortime Method in Working With Children With Autism: A Review Study ارزیابی تأثیر روش فلورتایم در کار با کودکان مبتلا به اُتیسم: یک مطالعه مروری 184 197 1101872 10.32598/SJRM.15.2.3368 FA محدثه کریمی گروه کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. 0009-0000-0132-5315 نوید میرزاخانی گروه کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. 0000-0002-0603-5808 زهرا پاشازاده آذری گروه کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. 0000-0002-1347-2774 مرضیه پشم دار فرد گروه کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. 0000-0001-6175-0233 احمدرضا ناظری گروه علمی شنوایی‌سنجی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. 0000-0001-7234-5479 Journal Article 2025 05 18 <strong>Background and Aims</strong> Autism spectrum disorder (ASD) is a neurodevelopmental condition characterized by impairments in social communication and restricted, repetitive behaviors. The DIR/Floortime intervention, a play-based approach, aims to enhance emotional and social functioning in autistic children. This systematic review aimed to synthesize evidence on the effectiveness of DIR/Floortime in children with high-functioning ASD.<br /><strong>Methods </strong>A systematic review following PRISMA (Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-analyses) guidelines was conducted. Electronic databases (Science Direct, PsycINFO, PubMed, Scopus, and Medline) were searched for studies published between 2007 and 2025 using relevant keywords. Eligible studies included randomized controlled trials (RCTs), quasi-experimental, and prospective observational designs that applied DIR/Floortime interventions to children with ASD and measured developmental, social, or cognitive outcomes.<br /><strong>Results </strong>Out of 40 initially identified studies, 9 met the inclusion criteria. The interventions, ranging from 3 to 18 months, included play-based Floortime therapy, parent training, and home-based programs. The evidence demonstrated significant improvements in social skills, reduced autism severity, enhanced parent-child interactions, and improved self-regulation in children. Methodological quality assessed by the PEDro scale varied, with 33% of studies rated as high quality.<br /><strong>Conclusion</strong> DIR/Floortime interventions show promising effectiveness in improving social-emotional functioning in children with high-functioning ASD. Further high-quality RCTs with larger samples and long-term follow-up are warranted to strengthen existing evidence. <strong>مقدمه و اهداف</strong> اختلال طیف اُتیسم یک اختلال تکاملی فراگیر است که رشد و تکامل کودکان را از جنبه‌های مختلفی تحت تأثیر قرار می‌دهد. هدف این مطالعه مرور نظام‌مند تحقیقات موجود و ارزیابی تأثیر روش فلورتایم در کار با کودکان دارای اُتیسم است.<br /><strong>مواد و روش‌ها</strong> یک بررسی نظام‌مند در پایگاه‌های علمی معتبر از‌جمله اسکوپوس، پابمد، مدلاین، سایک‌اینفو و ساینس‌دایرکت صورت گرفت. به‌دلیل افزایش چشمگیر پژوهش‌ها پیرامون رویکرد DIR/FLOORTIME در 2 دهه اخیر و فراهم بودن منابع علمی مقالاتی که بین سال‌های 2007 تا 2025 منتشر شده و به بررسی اثر استفاده از روش فلورتایم در بهبود عملکرد کودکان دارای اُتیسم پرداخته بودند، در این مطالعه گنجانده شدند.<br /><strong>یافته‌ها </strong>بررسی‌ها نشان داد روش فلورتایم به‌طور چشمگیری در بهبود عملکردهای مختلف کودکان دارای اُتیسم مؤثر بوده است. اجرای این روش در خانه سبب ارتقای مهارت‌های ارتباطی، عملکردهای احساسی و قابلیت‌های زندگی روزمره شد. همچنین ارتباط میان والدین و فرزندان بهبود یافت. برخی از عوامل جمعیت‌شناختی والدین در موفقیت این روش نقش داشتند. در هیچ مطالعه‌ای عوارض جانبی برای والدین یا کودکان گزارش نشد.<br /><strong>نتیجه‌گیری </strong>فلورتایم یک روش مقرون‌به‌صرفه، انعطاف‌پذیر و مبتنی بر کودک است که می‌تواند در سنین پایین توسط متخصصان حوزه توان‌بخشی، مانند کاردرمانگران و گفتاردرمانگران و متخصصان روانشناسی کودک اجرا شود. اگر این روش در مراحل اولیه رشد کودک (عموماً در سنین 2 تا 6 سال، که در مقالات بررسی‌شده نیز به‌عنوان گروه هدف معرفی شدند) به کار گرفته شود، می‌تواند به شکل قابل‌توجهی در رشد اجتماعی و عاطفی کودکان دارای اُتیسم نقش داشته باشد. https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1101872_ad0c1eac329ecb71d31069a6b4dac7e3.pdf