دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 2 1 2013 03 21 Evaluation of prevalence of acquired color vision impairment in detergent factory workers بررسی فراوانی اختلال دید رنگ اکتسابی کارکنان بخش های مختلف کارخانه ی مواد شوینده 1 6 1100103 10.22037/jrm.2013.1100103 FA نگار پیلوار کارشناس ارشد اپتومتری، گروه اپتومتری، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران ابراهیم جعفرزاده پور دانشیار گروه اپتومتری، ، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران علی میرزاجانی دانشیار گروه اپتومتری، ، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران 0000-0003-1520-0470 محمد خلج دکترای تخصصی، استادیار گروه اپتومتری، دانشگاه علوم پزشکی قزوین مهدی خباز خوب دانشجوی PhD اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات بیمارستان چشم پزشکی نور Journal Article 2012 07 06 Background and Aim: Color vision is an important function of the visual system. Therefore, this study was aimed to evaluate the effect of chronic occupational exposure to detergents on color vision ability in different group. Materials and Methods: This descriptive study was conducted in a detergent producer factory on all (300) workers who were in detergents production hall. After considering exclusion criteria, 279 persons were qualified to participate in the study. General visual exam and color vision test was performed for participants. Their color vision was evaluated by Ishihara and Farnsworth D-15. Results: 12.9% of participants showed color vision disorder , the prevalence of which was mostly related to powder groups. Conclusion: Chronic occupational exposure to excess amount of detergents can cause acquired color vision disorder. مقدمه و اهداف دید رنگ یکی از عملکردهای مهم سیستم بینایی است. بنابر این این مطالعه به منظور بررسی تاثیر مواجهه ی مزمن شغلی با مواد شوینده روی دید رنگ در گروه های مختلف انجام می پذیرد. مواد و روش ها این مطالعه ی توصیفی در یک کارخانه ی مواد شوینده بر روی همه ی 300 نفر انجام شد. بعد از لحاظ کردن معیار های خروج 279 نفر واجد شرایط در این مطالعه شرکت داده شدند. معاینات کلی بینایی و تست دید رنگ بر روی همه ی کارکنان انجام پذیرفت.در این مطالعه اختلال دید رنگ با تست ایشی هارا و فرانسفورت D15 به انجام رسید. یافته ها اختلال دید رنگ 9/12 درصد به دست آمد که در این میان افرادی که در قسمت پودر مشغول به کار بودند، اختلال دید رنگ بیشتری را گزارش کردند. نتیجه گیری مواجهه ی شغلی مزمن با مقادیر زیاد از حد مواد شوینده می تواند منجر به اختلال دید رنگ اکتسابی شود.

https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1100103_766cae81a437ca5ec24c3c465dcd10e1.pdf

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 2 1 2013 03 21 A Study on The Effectiveness of Shoulder Strengthening Exercises on Thickness of The Neck Extensor Muscles بررسی تاثیر تمرینات تقویتی شانه بر ضخامت عضلات اکستانسور ستون فقرات گردنی 7 13 1100104 10.22037/jrm.2013.1100104 FA معصومه محمدی مربی گروه فیزیوتراپی ، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی بابل اصغر رضاسلطانی استاد گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و مرکز تحقیقات فیزیوتراپی 0000-0002-2707-1998 مینو خلخالی زاویه استادیار گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی 0000-0002-2060-5280 سید مهدی طباطبایی مربی گروه علوم پایه، کارشناسی ارشد آمار زیستی، دانشکده علوم توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی 0000-0002-6757-5795 Journal Article 2012 08 22 Background and Aim: Neck extensor muscles play an important role in stabilizing the cervical spine. Upper limbs muscle activities may increase cervical extensor muscles function. The purpose of this study was to assess changes in neck extensor muscles thickness after a shoulder-abduction strengthening exercise program. Methods & Materials: In this study participants were 28 healthy women (age 20-25 years of old) who were randomly assigned to a shoulder-abduction strengthening exercise group (n=14) and control group (n=14). Intervention period in both groups was 10 weeks. The thickness of five cervical muscles including upper trapezius, semispinalis cervicis, semispinalis capitis, splenius capitis and multifidus muscles was measured by ultrasonography. Results: Shoulder-abduction strengthening exercise program lead to significant increase in thickness of the neck extensor muscles (p<0.001).Semispinalis capitis muscle showed the greatest increase in muscle thickness among the extensor muscles. Conclusion: Upper limbs muscle training as was used in this study plays an important role in increasing neck posterior muscles thickness. It is recommended to use this kind of training to improve the function of neck extensor muscles. مقدمه و اهداف عضلات اکستانسور گردن نقش مهمی را در برقراری ثبات در ستون فقرات گردنی ایفا می کنند. فعالیت عضلات اندام فوقانی ممکن است منجر به افزایش عملکرد عضلات اکستانسور ستون فقرات گردنی شود. هدف از این مطالعه ارزیابی تغییرات ضخامت عضلات اکستانسورگردن به دنبال برنامه تمرینی تقویتی ابداکتوری شانه بود. مواد و روش ها افراد شرکت کننده در این مطالعه 28 خانم سالم( 20-25 سال) بودند که به صورت تصادفی در دو گروه تمرینات تقویتی ابداکتوری شانه (14نفر) و گروه کنترل (14نفر) قرار داده گرفتند. طول مدت مداخله در هر دو گروه، 10 هفته در نظر گرفته شد. ضخامت پنج عضله ی تراپزیوس فوقانی، سمی اسپاینالیس سرویسیس ، سمی اسپاینالیس کپیتیس، اسپلنیوس کپیتیس و مولتی فیدوس با استفاده از اولترا سونوگرافی اندازه گیری شد. یافته ها تمرینات تقویتی ابداکتوری شانه به طور معنی داری منجر به افزایش ضخامت عضلات اکستانسور گردن شد (001/0> P). عضله ی سمی اسپاینالیس کپیتیس بیشترین افزایش ضخامت را در بین عضلات اکستانسور نشان داد. نتیجه گیری تمرینات عضلات اندام فوقانی به صورتی که در این مطالعه مورد استفاده قرار گرفت نقش موثری در افزایش ضخامت عضلات ناحیه ی خلف گردن داشته است. توصیه می شود که از این نوع تمرینا ت در بهبود عملکرد عضلات اکستانسور گردن استفاده گردد.

https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1100104_89720de7682b578f87936f016f4b49ca.pdf

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 2 1 2013 03 21 The rate of satisfaction of low vision aids and quality of life in low visions referring to the red-crescent’s low vision center of Tehran since 21 June 2011 till 21 June 2012 میزان رضایتمندی از وسایل کمک بینایی وکیفیت زندگی در بین کم بینایان مراجعه کننده به کلینیک کم بینایی هلال احمر تهران از تیر ماه 1390 تا تیر ماه 1391 14 21 1100105 10.22037/jrm.2013.1100105 FA فیروزه فریدونی دانشجوی کارشناسی ارشد اپتومتری، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی محمد قاسمی برومند چشم پزشک، استاد دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی 0000-0003-2372-3861 سید مهدی طباطبائی کارشناس ارشد آمارحیاتی، مربی دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Journal Article 2012 06 24 Background and Aim: According to the relatively high prevalence of low vision, especially in aging-population countries like IRAN and the effective role of low vision aids on the quality of life of these patients, in this cross-sectional study we evaluated the rate of satisfaction of low vision aids and quality of life in all low vision patients who referred to the red-crescent’s low vision center of Tehran since June, 21st, 2011 till June, 21th, 2012. Material & Method: This cross-sectional study evaluated the rate of satisfaction of low vision aids and quality of life in all low vision patients who presented to the red-crescent’s low vision center of Tehran since June, 21st, 2011 till June, 21th, 2012, with a questionnaire during interview or a telephonic call. Statistical testing was carried out by using the SPSS-18. Differences were considered significant at P≤ 0.05. Results: All the general vision (P=0.012), average of quality of vision, quality of near activities, mental health, ability to perform routine chores, (P<0.0005) were increased significantly after the use of low vision aids. But quality of distance activities, social functioning, and ocular pain, didn’t change significantly before and after use of low vision aids (P>0.05). The satisfaction of 91,7 % of patient were more than 50%. The rate of satisfaction in males and females were 73,33% and 58,33% respectively, which were not statistically significant (P>0.05).. Conclusion: The quality of life has been increased in different aspects after the use of low vision aids. مقدمه و اهداف با توجه به شیوع نسبتا بالای کم بینایی مخصوصا در کشورهایی مثل ایران که جمعیت رو به پیری است و نقش وسایل کمک بینایی در افزایش کیفیت زندگی آنها ، در این مطالعه ی مقطعی میزان رضایتمندی از وسایل کمک بینایی وکیفیت زندگی در کم بینایان مراجعه کننده به کلینیک کم بینایی هلال احمر تهران از تیر ماه 1390 تا تیر ماه 1391 را بررسی کردیم. مواد و روش ها در این مطالعه مقطعی، میزان رضایتمندی و کیفیت زندگی کم بینایان مراجعه کننده به کلینیک کم بینایی مرکز توانبخشی هلال احمر تهران از تیر ماه 1390 تا تیر ماه 1391 بررسی شد. تعداد 12 نفر مورد مطالعه قرار گرفتند و اطلاعات مورد نیاز، توسط پرسشنامه به صورت مصاحبه ای و تلفنی جمع آوری و با استفاده از نرم افزار آماری SPSS18 تجزیه و تحلیل گردید . 05/0P≤ معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها میزان سلامت عمومی(012/0 P=) ، میانگین نسبت کیفیت بینایی، کیفیت فعالیت های نزدیک ، درصد سلامت روانی، توانایی انجام کارها و میزان استقلال فردی (0005/0P<) بعد از استفاده از وسیله به طور معنی داری افزایش یافتند. کیفیت فعالیت های دور ، میزان اعتماد به نفس حضور در اجتماع و میزان درد چشمی قبل و بعد از استفاده از وسیله اختلاف معنی داری را نشان نمی دادند(05/0<P) 7/91 % از افراد رضایتمندی 50 % به بالا داشتند . میانگین رضایتمندی درمردان 33/73 % و در زنان 33/58 % به دست آمد که تفاوت معنی دار ی را نشان نداد (05/0<P). نتیجه گیری کیفیت زندگی در ابعاد مختلف بعد از استفاده از وسایل کمک بینایی ، افزایش می یابد.

https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1100105_6bf8ac06dbf89e8ad949f15e0ff5e4e6.pdf

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 2 1 2013 03 21 The Immediate Effects of Whole Body Vibration on Maximum Isometric Strength of Elbow Flexor Muscles in non-athletes and young Individuals بررسی اثر فوری ارتعاش کل بدن بر حداکثر قدرت ایزومتریک عضلات فلکسور آرنج در افراد غیر ورزشکار و جوان 22 30 1100106 10.22037/jrm.2013.1100106 FA فاطمه ملکی کارشناس ارشد فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی صدیقه سادات نعیمی استادیار گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی و مرکز تحقیقات فیزیوتراپی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی 0000-0001-7772-5737 خسرو خادمی کلانتری استادگروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی و مرکز تحقیقات فیزیوتراپی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی 0000-0001-7599-751X آزاده شادمهر دانشیار گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران علیرضا اکبرزاده باغبان دکترای تخصصی آمار زیستی ، دانشیار دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی 0000-0002-0961-1874 Journal Article 2012 04 08 Background and Aim: Whole Body Vibration is as an effective exercise modality for musculoskeletal structure that is combination with conventional resistance training, is effective in improving strength and power. So far, only a few studies have examined the effects of whole body vibration on upper limb muscle strength. In most studies the effects of whole body vibration was studied during push up directly on vibration plate. The aim of this study is to investigate the acute indirect effects of a single session of whole body vibration on maximum isometric strength of the elbow flexor muscles in non-athletes and young individuals. Material and Method: Thirty healthy and non-athletes volunteers were randomly assigned into two groups of Whole body vibration (N=15) and control group (N=15). Maximal isometric strength of the elbow flexor muscles of the whole body vibration group before and after vibration (3 sets of 45 seconds, 50 Hz and low amplitude) was measured using transducer. In the control group, the same procedure was carried out without vibration. Result: Whole body vibration enhances isometric strength of the elbow flexor muscles significantly (P=.004). Conclusion: It seems that the short-term and one session of whole body vibration, which indirectly apply, is an effective method in increasing isometric strength of elbow flexor muscles . Also, if you use whole body vibration with the functional forms of other exercises, better result will be achieved. مقدمه و اهداف ارتعاش کل بدن به عنوان یک شیوه تمرینی موثر برای ساختارهای ماسکلواسکلتال است که ترکیب آن با تمرینات مقاومتی در بهبود قدرت وتوان موثر می باشد. تاکنون فقط تعداد معدودی از مطالعات اثر ارتعاش کل بدن را بر قدرت عضلات اندام فوقانی بررسی کرده اند. در اکثر مطالعات تاثیرات ارتعاش کل بدن به طور مستقیم با انجام پرس سینه روی صفحه ارتعاشی بر روی اندام فوقانی مورد مطالعه قرار گرفته است. هدف از این مطالعه بررسی تاثیرات حاد یک جلسه ای ارتعاش کل بدن که به طور غیر مستقیم اعمال می شود ، بر حداکثر قدرت ایزومتریک عضلات فلکسور آرنج در افراد غیرورزشکار و جوان می باشد. مواد و روش ها 30داوطلب سالم غیرورزشکار به طور تصادفی در دو گروه ارتعاش کل بدن(15= N) و گروه کنترل (15= N) قرار گرفتند. در گروه ارتعاش کل بدن حداکثر قدرت ایزومتریک عضلات فلکسور آرنج قبل و بعد از ارتعاش ( 3 ست 45 ثانیه ای با فرکانس 50 هرتز و دامنه پایین ) با استفاده از ترنسدیوسر اندازه گیری شد . در گروه کنترل نیز همین روند با ویبراسیون خاموش انجام شد. یافته ها ارتعاش کل بدن باعث افزایش قدرت ایزومتریک عضلات فلکسور آرنج به طور معنی دار می شود (004/0= P) نتیجه گیری به نظر می رسد اعمال کوتاه مدت و یک جلسه ای ارتعاش کل بدن که به صورت غیر مستقیم اعمال می شود، روشی موثر در افزایش قدرت ایزومتریک عضلات فلکسور آرنج است . همچنین در صورت استفاده ارتعاش کل بدن با شکل های فانکشنال تمرینات دیگر نتایج بهتری حاصل می شود.

https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1100106_ad13a8cc896a8c9901e45d4a47634bbb.pdf

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 2 1 2013 03 21 Causes of blindness and low vision among visually impaired population supported by welfare organization in Ardabil province علل نابینائی و کم بینائی در جامعه نابینایان و کم بینایان تحت حمایت سازمان بهزیستی استان اردبیل 31 39 1100107 10.22037/jrm.2013.1100107 FA محمد معیت کارشناسی ارشد اپتومتری ، شعبه بین الملل ، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی محمد قاسمی برومند چشم پزشک، استاد دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی 0000-0003-2372-3861 محمد آقازاده امیری دکترای اپتومتری، مربی آموزشی دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی 0000-0002-5532-4024 علیرضا اکبرزاده باغبان دکترای تخصصی آمار زیستی ، دانشیار دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی - تهران 0000-0002-0961-1874 Journal Article 2012 06 09 Background and Aim: Considering the fact that visual impairment is still one of our country's health problems, this study was conducted to determine the causes of blindness and low vision in visually impaired membership of Ardabil Province welfare organization. Materials and Methods: The present study which was based on descriptive and national-census, that carried out in visually impaired population supported by welfare organization in all urban and rural areas of Ardabil province in 2012 and collection of samples lasted for 7 months. The subjects were inspected by optometrist to determine their visual status (blindness or low vision) and then referred to ophthalmologist in order to discover the main causes of visual impairment based on the international classification of diseases version 10. Statistical analysis of collected data was performed using SPSS software version 18. Results: Overall, 403 subjects with mean age of years participated in this study. 73.2% were blind , 26.8 % were low vision and according gender grouping, 60.50 % of them were male , 39.50 % were female that divided into three groups with the age level of lower than 15 (11.2%) 15 to 49 (76.7%) and 50 and higher (12.1%). The age range was 1 to 78 years. The causes of blindness and low vision were in descending order: optic atrophy (18.4%), retinitis pigmentosa (16.8%), corneal diseases (12.4%), chorioretinal diseases (9.4%), cataract (8.9%), glaucoma (8.2%), phthisis bulbi (7.2%), degenerative myopia (6.9%), microphtalmos (4%), amblyopia (3.2%), albinism (2.5%) and nistagmus (2%). Conclusion: In this study the main causes of visual impairments were optic atrophy and retinitis pigmentosa. thus specific prevention plans can be effective in reducing the incidence of visual disabilities. مقدمه و اهداف با توجه به اینکه اختلالات بینائی، هنوز هم یکی از مشکلات بهداشتی و درمانی کشورها می باشد، این مطالعه جهت تعیین علل نابینائی و کم بینائی در جامعه نابینایان تحت پوشش سازمان بهزیستی استان اردبیل انجام گرفت . مواد و روش ها این مطالعه به روش توصیفی و تمام شمار[1] انجام گردید. جامعه مورد بررسی، همه نابینایان و کم بینایان تحت حمایت بهزیستی، واقع در کلیه مناطق شهری و روستائی شهرستانهای استان اردبیل بودند. جمع آوری نمونه ها از ابتدای سال 91 آغاز و به مدت 7 ماه بطول انجامید. بر اساس ویرایش دهم طبقه بندی جهانی بیماریها ، افراد ابتدا جهت تعیین وضعیت بینائی (نابینائی یا کم بینائی)، توسط اپتومتریست ، معاینه و سپس جهت تعیین علت اصلی معلولیت بینائی، به چشم پزشک ، ارجاع شدند. اطلاعات جمع آوری شده ، در نرم افزار آماریSPSS-18 وارد و مورد بررسی ، قرار گرفت. یافته ها در این مطالعه403 نفر با میانگین سنی 36/14± 21/33 شرکت داشتند . از این تعداد 2/73 % نابینا و 8/26 %کم بینا، و براساس تفکیک جنسیتی 5/60 % مذکر و 5/39 % مونث بودند که در سه گروه سنی کمتر از 15 سال (2/11 %)، 15 تا 49 سال (7/76 %) و 50 سال و بالاتر (1/12 %) قرار گرفتند. محدوده سنی افراد مورد مطالعه از یک تا 78 سال بود . علل نابینائی و کم بینائی عبارت بودند از: آتروفی اپتیک 4/18 درصد، رتینیت پیگمنتوزا 8/16 درصد، بیماریهای قرنیه 4/12درصد، بیماریهای کوریورتینال4/9 درصد، کاتاراکت 9/8 درصد، گلوکوم 2/8 درصد، تایزیس بولبی 2/7 درصد، میوپی دژنراتیو 9/6 درصد، میکروفتالموس4 درصد، عیوب انکساری2/3 درصد، آلبینیسم 5/2 درصد و نیستاگموس 2 % نتیجه گیری در این مطالعه ، علل اصلی اختلالات بینائی، آتروفی اپتیک و رتینیت پیگمنتوزا بود ، لذا اقدامات پیشگیرانه ویژه می تواند در کاهش بروز معلولیتهای بینائی موثر باشد.

https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1100107_2ac71021df65d4e66f7c7312b94c6ea6.pdf

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 2 1 2013 03 21 Immediate Effect of Massage and Mobilization of the Feet and Ankles on Balance in the Elderly Adults بررسی تأثیر آنی ماساژ و موبیلیزاسیون ناحیه پا و مچ پا بر روی شاخص های تعادلی افراد سالمند 40 47 1100108 10.22037/jrm.2013.1100108 FA سید مجید حسینی استادیار گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی 0000-0003-2206-3128 مهدی نیکزاد کارشناس ارشد، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی خسرو خادمی کلانتری استاد گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی 0000-0001-7599-751X علیرضا اکبرزاده باغبان دکترای تخصصی آمار زیستی ، دانشیار دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی 0000-0002-0961-1874 Journal Article 2012 11 06 Background and Aim: Falling and its consequences is one of the main concerns of the elderly adults. Introducing techniques for improving balance of elderly and preventing them from falling is the critical goals of the health system in any society. The purpose of this study was to evaluate the immediate effect of massage and mobilization of the feet and ankles on balance for elderly adults. Materials and Methods: In this study men and women over 60 years of age were randomly assigned into two groups of 15 persons. In the intervention group, the therapeutic protocol included 20 minutes of massage and mobilization on the feet and ankles. In the control group, shortwave diathermy was used for 20 minutes in the off mode (placebo) on the feet and ankles. In this study the subjects in both groups were analyzed by two clinical balance tests namely “one leg standing test” and “Lateral reach test” before and after the start of the protocol and the results were compared before and afterward. Results: Findings showed that in the “one leg standing test” the balance is improved significantly in the intervention group after 20 minutes of massage and mobilization (P < 0.05) and the interaction between time and group was also significant in the “one leg standing test” with P < 0.01 in the intervention group. In “Lateral reach test”, although there was not a significant difference before and after the intervention in both groups, a numerical increase was noticed in the lateral reach distance in the intervention group. The interaction between time and group was significant in the intervention group with P < 0.01. Conclusion: According to the results, massage and mobilization of the feet and ankles has an immediate effect on balance in the elderly adults. مقدمه و اهداف افتادن و آسیب های متعاقب آن یکی از بزرگترین چالش های سالمندان است. ارائه روش هایی جهت بهبود شاخص های تعادلی افراد سالمند و جلوگیری از افتادن آنها، از اهداف مهم نظام سلامت جامعه است. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر ماساژ و موبیلیزاسیون ناحیه پا و مچ پا بر تعادل سالمندان می باشد. مواد و روش ها در این مطالعه مردان و زنان داوطلب بالای 60 سال به صورت تصادفی در دو گروه 15 تایی مورد مطالعه قرار گرفتند. در گروه مداخله، پروتکل درمان شامل انجام 20 دقیقه ماساژ و موبیلیزاسیون در ناحیه پا و مچ پا بود و در گروه شاهد از دیاترمی موج کوتاه به صورت خاموش روی ناحیه مچ پا و کف پا به مدت 20 دقیقه استفاده شد. در این مطالعه افراد در هر گروه با دو آزمون تعادلی بالینی" ایستادن بر روی یک پا" و "رساندن دست ها به طرفین" قبل از شروع پروتکل و بعد از آن، مورد ارزیابی قرار گرفتند و نتایج قبل و بعد مقایسه شد. یافته ها یافته ها نشان داد پس از انجام 20 دقیقه ماساژ و موبیلیزاسیون پا و کف پا، در آزمون "ایستادن بر روی یک پا" به طور معنی دار تعادل در گروه مداخله بهبود می یابد (05/0P < ) و اثر متقابل بین زمان و گروه نیز در آزمون "ایستادن بر روی یک پا" با 01/0P< در گروه مداخله معنی دار بود. در آزمون "رساندن دست ها به طرفین" اگرچه تفاوت معنی داری قبل و بعد از مداخله در دو گروه مشاهده نشد. اما از نظر عددی افزایش مسافت رساندن دست ها به طرفین در گروه مداخله دیده شد. اثر متقابل بین زمان و گروه در گروه مداخله با 01/0P< معنی دار بود. نتیجه گیری با توجه به نتایج بدست آمده ماساژ و موبیلیزاسیون ناحیه پا و مچ پا اثرات مثبت آنی بر روی تعادل سالمندان دارد و در صورتی که مطالعات آتی تداوم این اثرات را تأیید نماید می تواند به عنوان روشی آسان و ارزان جهت بهبود شاخص های تعادلی سالمندان معرفی گردد.

https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1100108_21fc97cdcd90c9012f01a33dad75ee37.pdf

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 2 1 2013 03 21 The study of neuromuscular activity during movement in water بررسی فعالیت عصبی-عضلانی حین حرکت در آب 48 57 1100109 10.22037/jrm.2013.1100109 FA فاطمه علیرضایی دانشجوی دکتری بیومکانیک ورزشی، دانشگاه خوارزمی حیدر صادقی استاد تمام دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی 0000-0001-6563-9882 Journal Article 2011 12 14 Background and Aim: Since, the complex electromyographic signal (EMG) is controlled by CNS during muscle contraction and depends on physiologic and anatomic characteristics of muscle; it can be used in studying coordination and control of movement. Because of the relationship between quantities of EMG signal and muscle force, this technique has been used for studying the neuromuscular activity in postural tasks, functional movements, ergonomic conditions and training as well as clinical programs. Since motion in water has a special effect on muscle activity, and surface EMG is a great tool in recording and visualization of muscle activity. Its use has expanded among those who have a special interest in the effect of muscle motion such as researchers in the field of rehabilitation, sport and other areas related to biomechanics and kinesiology. With regard to the inherent differences between water and land, use of surface EMG is different. Challenges related to water proofing, sealing the electrodes and instruments when recording EMG signals for long duration is evident. In this review article, by examining different studies, challenges of recording EMG in water as well as various activities which have been examined by this method and their results will be reviewed. Searching for the articles was done on: EMG, Biomechanics, Neuromuscular activity, Aquatic Exercise in some related databases such as Pub Med, Science Direct and Mendely. مقدمه و اهداف: از آنجا که سیگنال پیچیده الکترومایوگرافی[1] (EMG) به وسیله سیستم عصبی کنترل میشود و به خصوصیات فیزیولوژیکی و آناتومیکی عضله بستگی دارد، میتواند برای مطالعه هماهنگی و کنترل حرکت مورد استفاده قرار گیرد. به دلیل ارتباط بین مقدار موج EMG و نیروی عضله، از این تکنیک برای مطالعه فعالیت عصبی- عضلانی در تکالیف پاسچرال، حرکات عملکردی و شرایط کاری و برنامههای آموزشی و درمانی استفاده شده است. با توجه به سمت گیری توجه محققان حوزههای فیزیوتراپی، توانبخشی و ورزش و سایر رشتههای مرتبط با آناتومی، بیومکانیک و حرکت شناسی به اثرات حرکت در آب به ویژه بر عملکرد عضلات، استفاده از EMG سطحی در شنا و حرکات آبی جهت ثبت و عینی نمودن فعالیت عضلانی رو به رشد است. با عنایت به تفاوت ماهوی محیط آب و خشکی، استفاده از EMG در آب متفاوت از خشکی است. بنابراین شاهد مواجهه با چالشهایی در رابطه با عایق بندی و چسب زدن الکترودها و تجهیزات برای مدت نسبتا طولانی در این مطالعات هستیم. در این مقاله، مروری بر مطالعات مختلف، چالشهای پیش روی ثبت EMG در آب و حرکات مختلفی که با استفاده از این تکنیک مورد بررسی قرار گرفته اند و نتایج این مطالعات انجام شده است. مواد و روش ها: جستجوی مقالات در پایگاههای اطلاعاتی معتبر نظیرPub Med, Scince Direct Mendely با جستجوی کلمات EMG، بیومکانیک، فعالیت عصبی-عضلانی، تمرین در آب انجام و بررسی نهایی بر روی بیش از 30 مقاله با ارتباط مستقیم انجام شد. نتیجه گیری: در این مطالعه، رویکردهای روش شناسی کمی سازی فعالیت عضله در آب و عوامل اثرگذار در حین حرکت در آب مطرح شد. بر اساس تحقیقات انجام شده، فعالیت عضلانی حین حرکت در آب تحت تاثیر جهت، سرعت و جریان آب قرار می‌گیرد. آب محیط منحصر به ‌فردی را فراهم می کند که در آن نیروی جاذبه و بارگذاری روی مفاصل کاهش می یابد در حالی که خود آب مقاومتی نسبت به حرکت ایجاد می کند.

https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1100109_8eece9f18fa3ace515c848ee54b2d56d.pdf

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 2 1 2013 03 21 Application of Ultrasonic Imaging for Assessment of Pelvic Floor Muscle Function کاربردتصویربرداری اولتراسونیک درارزیابی عملکردعضلات کف لگن 58 66 1100110 10.22037/jrm.2013.1100110 FA فریده دهقان منشادی استادیار گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی 0000-0003-2184-909X زینت قنبری استادگروه زنان و زایمان، بیمارستان امام خمینی ، دانشگاه علوم پزشکی تهران معصومه گیتی استاد گروه رادیولوژی، بیمارستان امام خمینی، دانشگاه علوم پزشکی تهران Journal Article 2011 08 02 Background and Aim: In the past two decades, numerous studies using ultrasonographic imaging and indicators such as the bladder or urethra mobility were conducted to assess the pelvic floor structure and morphology, also to diagnose disorders like urinary in continence as well as prolapsed and their severities. Regarding the Rehabilitative Ultrasound Imaging (RUSI) and the importance of studying pelvic floor muscle function for physiotherapists, this article aimed to review practical aspects of two common ultrasonographic imaging methods for assessment of pelvic floor muscles’ function. Conclusion: Trans-abdominal and Trans-labial have been introduced as two common ultrasonographic methods to evaluate pelvic floor muscle function. However, Trans-labial method is more sensitive with less measurement error. No need to get dressed, quick imaging and viewing the patient's bladder are considered as advantages of Trans-abodominal approach. مقدمه و اهداف در دو دهه اخیر مطالعات زیادی با استفاده از تصویربرداری اولتراسونوگرافیک و بررسی شاخص هایی مانند میزان تحرک مثانه یا مجرای ادرار به شناسایی ساختارومورفولوژی کف لگن، تشخیص اختلالاتی مانند پرولاپس وبی اختیاری ادراری ونیز تعیین شدت آنها پرداخته اند. با توجه به جایگاه تصویربرداری اولتراسونوگرافی درتوانبخشی واهمیت ارزیابی عملکرد و ساختارعضلات کف لگن برای فیزیوتراپیست ها ، مقاله حاضر مبانی کاربردی دوروش متداول اولتراسونوگرافی ترانس ابدومینال و ترانس لبیال رادرارزیابی عملکردعضلات کف لگن ارائه خواهد نمود. نتیجه گیری اولتراسونوگرافی به دوروش ترانس ابدومینال و ترانس لبیال با هدف ارزیابی عملکرد عضلات کف لگن معرفی شده است. هرچندحساسیت روش ترانس لبیال در مقایسه با روش ترانس ابدومینال بیشتر و احتما ل خطای اندازه گیری آن کمتر است، عدم نیاز به در آوردن لباس ،انجام سریع تصویربرداری و مشاهده حرکت مثانه توسط بیماراز مزایای روش ترانس ابدومینال محسوب می شوند.

https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1100110_ee1341736556e347e3de693952bf550a.pdf