دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 13 4 2024 09 22 Effect of Beta Neurofeedback on Executive Functions and Problem-solving Skills of Elementary School Male Children With Attention-deficit Hyperactivity Disorder تأثیر نوروفیدبک بتا بر کارکردهای اجرایی و توانایی حل مسئله کودکان پسر دبستانی مبتلا به اختلال کاستی توجه و فزون‌کنشی 688 703 1101716 10.32598/SJRM.13.4.2899 FA راضیه کیانی زاده گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. مهناز استکی گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 000000050916533 فریبا حسنی گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 2021 10 01 Background and Aims Attention-deficit hyperactivity disorder (ADHD) can impair psychological, emotional, and cognitive processes. The present study aims to investigate the effect of beta neurofeedback on executive functions and problem-solving skills of elementary school male children with ADHD. Methods This is a quasi-experimental study with a pre-test/post-test/two-month follow-up design. The participants were 24 elementary school male children with ADHD referred to psychology and psychiatry clinics in Mashhad, Iran, in 2020. They were selected using a purposive sampling method and randomly divided into intervention and control groups. The children in the intervention group received beta neurofeedback at 30 sessions for 2.5 months. The data collection tools were Brock and Clinton’s ADHD questionnaire, the children’s problem-solving exploratory test of Johnson, and Coolidge et al.’s executive functions questionnaire. The data were analyzed using repeated measures ANOVA. Results The results showed that beta neurofeedback had significant effects on executive functions (F=33.42; Eta squared=0.60; P=0.0001) and problem-solving skills (F=29.81; Eta squared=0.57; P=0.0001). It led to significant improvement in the intervention group. Conclusion Beta neurofeedback can improve executive functions and problem-solving skills of children with ADHD through providing biological feedback and increasing awareness of mental and cognitive processes. مقدمه و اهداف اختلال کاستی توجه و فزون‌کنشی سبب نقص در پردازش‌های روان‌شناختی، هیجانی و شناختی کودکان می‌شود. براین‌اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر نوروفیدبک بتا بر کارکردهای اجرایی و توانایی حل مسئله کودکان مبتلا به اختلال کاستی توجه و فزون‌کنشی انجام شد. مواد و روش‌ها روش پژوهش حاضر نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل و دوره پیگیری 2 ماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل کودکان پسر دبستانی مبتلا به اختلال کاستی توجه و فزون‌کنشی بودند که در 6 ماهه اول سال 1398 به کلینیک‌های روان‌پزشکی و روان‌شناسی مشهد مراجعه کرده بودند. در این پژوهش تعداد 24 کودک دبستانی مبتلا به اختلال کاستی توجه و فزون‌کنشی با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در گروه‌های آزمایش و کنترل جایگزین شدند. کودکان حاضر در گروه آزمایش به‌مدت 30 جلسه طی 2 ماه و نیم تحت درمان نوروفیدبک قرار گرفتند. در این پژوهش از پرسش‌نامه اختلال کاستی توجه/فزون‌کنشی (بروک و کلینتون، 2007)، آزمون اکتشافی حل مسئله (جانسن، 2000) و پرسش‌نامه کارکردهای اجرایی (کولیج و همکاران، 2002) استفاده شد. داده‌ها به شیوه تحلیل واریانس آمیخته تجزیه‌وتحلیل شدند. یافته‌ها نتایج نشان داد نوروفیدبک بتا بر کارکردهای اجرایی (P=0/0001 و Eta=0/60 و F=33/42) و توانایی حل مسئله (P=0/0001 و Eta=0/57 و F=29/81) کودکان مبتلا به اختلال کاستی توجه و فزون‌کنشی تأثیر معنی‌دار دارد. بدین صورت که این مداخله توانسته به بهبود کارکردهای اجرایی و توانایی حل مسئله این کودکان منجر شود. نتیجه‌گیری باتوجه‌به نتایج پژوهش حاضر، درمان نوروفیدبک با ارائه بازخوردهای زیستی و آگاهی افراد نسبت به پردازش‌های ذهنی و شناختی، می‌تواند یک روش کارآمد جهت بهبود کارکردهای اجرایی و توانایی حل مسئله کودکان مبتلا به اختلال کاستی توجه و فزون‌کنشی به شمار رود.

https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1101716_f7f3af52e262366e09ccc40a8015ed3a.pdf

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 13 4 2024 09 22 Validation of the Movement System Impairment-based Classification Model for Females Susceptible to Low Back Pain اعتباریابی طبقه‌بندی مبتنی بر اختلال سیستم حرکتی در زنان مستعد ابتلا به کمردرد 704 719 1101688 10.32598/SJRM.13.4.3046 FA فاطمه طباطبایی ملاذی گروه حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0003-1352-0067 رضا رجبی گروه حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0002-0464-5688 محمد کریمی زاده اردکانی گروه بهداشت و طب ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0003-1433-0177 راحیل مهدیان گروه حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. Journal Article 2022 04 28 Background and Aims Based on the kinesiopathologic concept of movement, the corrective strategies targeting the altered movement and postural patterns can prevent the onset of musculoskeletal pains. Before planning any measure, the specialists need an accurate identification of movement and postural impairments predisposing the individual to a specific musculoskeletal pain. There are conflicting results regarding the effectiveness of a specific corrective intervention for the prevention of low back pain (LBP). There is a classification system named movement system impairment (MSI) developed by Sahrmann. No previous study has been conducted to validate this system for preventive measures of LBP. Therefore, this study aimed to assess the construct validity of this model in females susceptible to LBP. Methods In this study, 250 females aged 18-75 with transient LBP (based on a VAS score >10 during a 30-min prolonged standing procedure), were examined by two corrective exercise specialists. The principal component analysis (PCA) was used to derive proposed LBP categories. Factor loadings in the component matrix were assessed to identify the factors for each component. Five configured components were compared with the five LBP categories proposed by the MSI Results The five derived components were extension-rotation, flexion-rotation, flexion, rotation and extension-rotation. These five extracted components explained 87% of the total cumulative variance, equivalent to five MSI-based LBP categories. Conclusion The MSI is a valid classification tool for preventive measures against LBP in females. Specialists can use this model for identification of females susceptible to movement and postural impairments, and take a positive step towards preventing LBP by modifying these impairments before the onset of pain. مقدمه و اهداف طبق مدل کینزیوپاتولوژیک، راهبردهای اصلاحی خاص، با هدف قراردادن الگوهای حرکتی و پاسچرال تغییریافته، می‌توانند از بروز دردهای اسکلتی‌عضلانی جلوگیری کنند. پیش از برنامه‌ریزی برای هر گونه اقدام پیشگیرانه، شناخت دقیق متخصصان از اختلالات حرکتی و پاسچرالی که فرد را مستعد درد اسکلتی‌عضلانی خاص کرده‌اند، ضروری به نظر می‌رسد. نتایج متناقضی درمورد اثربخشی مداخلات اصلاحی در پیشگیری از کمردرد وجود دارد. این عدم سازگاری را می‌توان به ناهمگنی نمونه‌ها در این مطالعات نسبت داد. بنابراین، وجود یک طبقه‌بندی در این راستا ضروری است. یکی از سیستم‌های طبقه‌بندی پیشنهادی که هم در اقدامات درمانی و هم در اقدامات پیشگیرانه کاربرد دارد، مدل اختلال سیستم حرکتی سهرمن است. تاکنون در هیچ مطالعه‌ای به بررسی اعتبار این مدل در حیطه پیشگیری پرداخته نشده است. هدف از این مطالعه بررسی اعتبار ساختاری این مدل ‌در زنان مستعد کمردرد بود. مواد و روش‌ها دو متخصص حرکات اصلاحی 250 زن 18 تا 75 ساله را که طی 30 دقیقه ایستادن طولانی‌مدت، کمردرد گذرای بیش از 10میلی‌متر بر روی مقیاس درد گزارش کردند، بررسی کردند. از تحلیل عاملی مؤلفه اصلی برای استخراج دسته‌های پیشنهادی استفاده و بار عاملی موارد برای شناسایی هر دسته بررسی شد. 5 دسته شناسایی‌شده با 5 دسته پیشنهادی سهرمن مقایسه شدند. یافته‌ها تعداد 5 مؤلفه استخراج‌شده از تحلیل عاملی مؤلفه اصلی، 87 درصد از کل واریانس تجمعی را تشکیل دادند که معادل 5 دسته پیشنهادی سهرمن بودند. 5 دسته شناسایی‌شده به‌ترتیب عبارت بودند از: اکستنشن-روتیشن، فلکشن-روتیشن، فلکشن، روتیشن و اکستنشن-روتیشن. نتیجه‌گیری تأیید این 5 دسته، نشان‌دهنده اعتبار آزمون‌های حرکتی و پاسچرال معرفی‌شده در این سیستم، به‌عنوان یک ابزار طبقه‌بندی در اقدامات پیشگیرانه مرتبط با کمردرد در زنان است. متخصصان می‌توانند با استفاده از این مدل، اختلالات حرکتی و پاسچرال زمینه‌ساز کمردرد را در زنان مستعد شناسایی کنند و با اصلاح به‌موقع آن‌ها در راستای پیشگیری از کمردرد گام مثبتی بردارند.

https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1101688_e70e719ac246b51a532968fda131f5c1.pdf

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 13 4 2024 09 22 The Effect of Powerball Training on Hand Tremors and Manual Dexterity of Older Adults With Parkinson’s Disease تأثیر یک دوره تمرینات مقاومتی بر لرزش و مهارت حرکتی دست افراد مبتلا به بیماری پارکینسون 720 733 1101724 10.32598/SJRM.13.4.3068 FA مهدیار راثی گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. 0000-0001-6358-2413 هدا مزینی گروه تندرستی و بازتوانی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. 0000-0003-3623-0783 امیر حسین براتی گروه تندرستی و بازتوانی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. 0000-0002-9952-5557 سید امیرحسن حبیبی گروه نورولوژی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی‌درمانی ایران، تهران، ایران. 0000-0001-6896-4779 Journal Article 2022 05 28 Background and Aims The most important problems in people with Parkinson’s disease (PD) are hand tremors and manual dexterity. The present study aims to evaluate the effect of a Powerball training program on hand tremors and manual dexterity of older people with PD. Methods In this quasi-experimental study, participants were 40 patients with PD referred to Rasool-e Akram Hospital in Tehran, Iran (mean age= 66.3±4.15 years). They were divided into two groups: Training (n=20) and control (n=20). After taking the pre-test assessments (the resting/postural tremor test and the Purdue pegboard test) for both groups, the training group performed Powerball training based on the defined protocol for 8 weeks, 3 times per week. Then, both groups underwent post-test assessments, and their data were compared and analyzed. The Shapiro–Wilk test was used to test the normality of data. The Wilcoxon test was used for within-group comparisons, and the Mann-Whitney U test was used for between-group comparisons Results For hand tremors, the data analysis results showed a significant decrease in the frequency of resting tremors in the training group (Z=-3.43). In the control group, no significant difference was observed after 8 weeks. Also, there was no significant difference in the frequency of postural tremor in any group. For manual dexterity, the results showed a significant difference between the training and control groups in all four subtests (preferred hand, non-preferred hand, both hands, and assemblies) (P<0.05). Conclusion Training with Powerball can be effective in reducing hand tremors at rest and improving the manual dexterity of older patients with PD. مقدمه و اهداف مهم‌ترین مشکلات در افراد مبتلا به بیماری پارکینسون، لرزش دست و مهارت دستی است. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر یک برنامه تمرینی پاوربال بر لرزش دست و مهارت دستی سالمندان مبتلا به PD انجام شد. مواد و روش‌ها در این آزمون 40 نفر از بیماران مراجعه‌کننده به بیمارستان رسول اکرم (ص) با میانگین سنی 4/15±66/3 در 2 گروه تمرینات پاوربال (20 نفر) و گروه کنترل (20 نفر) شرکت کردند. پس از گرفتن پیش‌آزمون (لرزش و مهارت حرکتی دست) آزمودنی‌های گروه تمرینات پاوربال به‌مدت 8 هفته و هر هفته 3 جلسه به اجرای پروتکل تمرینی خود پرداختند. پس از انجام پروتکل تمرینی، هر دو گروه مورد پس‌آزمون قرار گرفتند و نتایج آن‌ها تجزیه‌وتحلیل شد. برای اندازه‌گیری لرزش دست از اسمارت واچ مدل سونی3، برای اندازه‌گیری مهارت حرکتی دست از آزمون پوردو پیگبرد، برای بررسی نرمالیتی داده‌ها از آزمون شاپیرو ویلک، برای مقایسه درون‌گروهی از آزمون ویلکاکسون و برای بررسی مقایسه برون‌گروهی از آزمون من ویتنی استفاده شد. یافته‌ها برای لرزش دست، نتایج تجزیه‌وتحلیل داده‌ها کاهش معنی‌داری در فراوانی لرزش در حالت استراحت در گروه تمرین نشان داد (Z=-43/3). در گروه کنترل پس از 8 هفته تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد. همچنین تفاوت معنی‌داری در فراوانی لرزش وضعیتی در هیچ گروهی مشاهده نشد. برای مهارت دستی، نتایج نشان داد بین گروه تمرین و کنترل در هر 4 خرده‌آزمون (دست ترجیحی، دست غیرمرجح، هر دو دست و مجموعه) تفاوت معنی‌داری وجود دارد (0/05>P). نتیجه‌گیری باتوجه‌به نتایج به‌دست‌آمده می‌توان گفت تمرین با استفاده از پاوربال می‌تواند در بهبود لرزش دست در حالت استراحت و نیز بهبود مهارت حرکتی دست مؤثر باشد. برای انجام کارهای روزانه، لرزش دست و مهارت حرکتی دست دو فاکتور مهم در افراد مبتلا به بیماری پارکینسون می‌باشد.

https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1101724_712a4d58a957261456ff0681aee523d5.pdf

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 13 4 2024 09 22 Investigating the Interior Design of Rehabilitation Centers in Iran for Children With Autism Spectrum Disorder بررسی وضعیت طراحی داخلی مراکز توانبخشی برای کودکان با اختلال طیف اوتیسم 734 743 1101733 10.32598/SJRM.13.4.3087 FA نگین ایرانی گروه معماری، دانشکده فنی و مهندسی، واحد ساوه، دانشگاه آزاداسلامی، ساوه، ایران. 0000-0002-3761-9339 سیروس باور گروه معماری، دانشکده معماری،پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0001-96651657 نوید میرزاخانی عراقی گروه کاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. 0000-0002-0603-5808 Journal Article 2022 07 11 Background and Aims Physical factors and the appropriate interior design of rehabilitation centers can be effective in the quality of rehabilitation services for children with autism spectrum disorder (ASD). This study aims to investigate the interior design quality of rehabilitation centers in Iran for children with ASD to improve the quality of rehabilitation services for children. Methods In this descriptive survey study, 32 occupational therapists from universities, hospitals, welfare organizations, and private clinics participated. A researcher-made questionnaire was used to assess the quality of architecture in rehabilitation centers in nine domains of space organization, space flexibility, security/safety, texture/materials/furniture, air conditioning, color, light, acoustics, and green space/view/landscape. Data analysis was performed in SPSS software, version 22 using the one-sample t-test. To rank the dimensions, Friedman's test was used. Results The results of the t-test showed that only the design parameters of texture/materials/furniture, light, and green space/view/landscape had a significant on the quality of rehabilitation services. The ranking test results showed that the mean ranks for the space organization component was 3.72; for space flexibility, 3.95; for security/safety, 4.75; for texture/materials/furniture, 6.63; for air conditioning, 5.50; for color, 5.69; for light, 6.08; for acoustics, 6.45; and for green space/view/landscape, 2.23. Based on the chi-square test results (P< 0.05, χ2=75.863), there was a significant difference in the degree of desirability between the architecture components. Conclusion The rehabilitation centers for children with ASD in Iran need to be improved in terms of space organization, space flexibility, security/safety, air conditioning, color, and acoustics. The design quality is desirable in terms of texture/materials/furniture and light. Regarding green space/view/landscape, their quality is undesirable. مقدمه و اهداف عوامل فیزیکی و طراحی محیط‌های داخلی توانبخشی مناسب براساس شناخت محرک‌های حسی اوتیسم و با بررسی نوع واکنش حسی نسبت به محیط می‌تواند درکیفیت ارائه خدمات توانبخشی مؤثر واقع شود. هدف از این تحقیق بررسی و شناسایی وضعیت موجود و با شناخت محرکات حسی نسبت به آستانه عصبی بالاو پایین اوتیسم به‌منظور بهسازی و ارتقای فضاهای توانبخشی در راستای کیفیت بخشی خدمات توانبخشی بوده است. مواد و روش‌ها پژوهش‌ حاضر از نوع توصیفی‌پیمایشی است که از پرسش‌نامه سنجش کیفیت معماری تنظیم‌شده توسط محقق جهت بررسی کیفیت معماری داخلی نسبت فضای آموزشی و درمانی استفاده شد. در بررسی عوامل مؤثر بر کیفیت فضاهای معماری، 9 مؤلفه سازماندهی فضا، انعطاف‌پذیری فضا، امنیت و ایمنی، بافت، مصالح و مبلمان، تهویه مطبوع، رنگ، نور، آکوستیک و فضای سبز، دید و منظر مورد مطالعه قرار گرفته است. در این پژوهش مقطعی 32 نفر از کاردرمانگران مراکز درمانی دانشگاهی و بیمارستانی، مراکز بهزیستی، کلینیک‌های خصوصی مشارکت کردند. برای تبیین وضعیت موجود از آزمون t تک نمونه‌ای و برای بررسی میزان مقبولیت هریک از ابعاد و اولویت‌بندی آنان از آزمون فریدمن استفاده شده است. یافته‌ها نتایج حاکی از آن است که t مشاهده‌شده در مؤلفه‌های بافت و مصالح، نور، آکوستیک بالاتر از t جدول بوده و معنی‌دار می‌باشد بنابراین از دیدگاه پاسخگویان میزان تأثیر مؤلفه بافت و مصالح، نور، آکوستیک بر کیفیت معماری فضاهای اوتیسم در حد مطلوبی قرار دارد. نتایج حاکی از آن است که میانگین رتبه محاسبه‌شده برای مؤلفه سازماندهی فضا 3/72، انعطاف‌پذیری فضا 3/95، امنیت و ایمنی 4/75، بافت، مصالح و مبلمان 6/63، تهویه مطبوع 5/50، رنگ 5/69، نور 6/08، آکوستیک 6/45 و فضای سبز، دید و منظر 2/23 است. چون سطح معنی‌داری کمتر از مقدار می‌باشد، بنابر اطلاعات موجود فرضیه صفر رد می‌شود. همچنین مقدار آماره خی‌دو برابر با 75/863 و سطح معنی‌داری مطلوب برآورد شده است. نتیجه‌گیری نتایج برای تبیین وضعیت موجود با رعایت مفروضات پارامتریک از آزمون t تک‌نمونه‌ای استفاده شد. همان‌گونه که نتایج در سطح معنی‌داری 0/05 با درجات آزادی بیان‌‌شده بررسی شد. میزان مطلوبیت از مؤلفه‌های کیفیت معماری فضاهای اوتیسم، متفاوت است. برای مؤلفه سازماندهی فضا، انعطاف‌پذیری فضا، امنیت و ایمنی، بافت، مصالح و مبلمان مناسب، تهویه مطبوع، رنگ، نور مناسب، آکوستیک به بهسازی نیاز است و فضای سبز، دید و منظر نامناسب بوده است. درنتیجه با باسازی و طراحی فضاهای توانبخشی برای کودکان که مبتنی بر شرایط حسی و حساسیت‌های آن‌ها باشد حائز اهمیت است.

https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1101733_9dd39dfd21c026ac1dfbc1a72975915a.pdf

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 13 4 2024 09 22 The Changes in the Center of Pressure and the Time to Stabilization in Male Football Players With and Without Hyperlordosis During a Single-leg Jump-Landing Task مقایسه تغییرات مرکز فشار و زمان رسیدن به پایداری در بازیکنان فوتبال با و بدون لوردوز افزایش‌یافته کمری در حرکت پرش‌فرود تک‌پا 744 757 1101723 10.32598/SJRM.13.4.3144 FA مصطفی ورمزیار گروه آسیب‌های ورزشی و بیومکانیک، دانشکده علوم ورزشی و بهداشت، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0002-3067-5856 فواد صیدی گروه آسیب‌های ورزشی و بیومکانیک، دانشکده علوم ورزشی و بهداشت، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0002-4156-1539 نادر فرهپور گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران. 0000-0002-5883-7845 Journal Article 2022 12 03 Background and Aims Hyperlordosis is one of the deformities in the lumbar spine, which causes changes in the forward center of gravity and increases the movement of the pelvis. It also changes the stability of the trunk, lumbo-pelvic-hip core complex, and lower limbs. This study aims to compare the changes in the center of pressure (COP) and the time to stabilization (TTS) in male football players with and without hyperlordosis during a single-leg jump-landing task. Methods This is a causal-comparative study with a cross-sectional design, conducted on 28 male football players (14 with hyperlordosis and 14 without hyperlordosis), with a mean age of 24±2.42 years, a mean height of 178±6.06 cm and a mean weight of 72±4.93 kg. First, the Sargent jump test was taken to determine their maximum vertical jump. Then, they were asked to jump with two legs and a half maximum vertical jumping height and land on the force plate with the dominant leg. The independent t-test analysis was used to analyze the data in SPSS software, version 23. Results A significant difference in the COP fluctuations in the mediolateral (ML) direction (P=0.015), the maximum and minimum COP displacements in the ML direction (P=0.021, P=0.001), the TTS in the ML direction, and the total TTS (P=0.001), was observed between two groups, but no significant difference was found in the amount of COP variability in the anterior-posterior (AP) and ML directions, the amount of COP fluctuations in the AP direction, the minimum and maximum COP displacements in the AP direction, and the TTS in the AP and vertical directions (P>0.05). Conclusion It seems that changes in the sagittal plane in the area of the lumbar spine and pelvis cause instability and loss of balance in the frontal plane in the lower limbs. Therefore, football players with hyperlordosis should pay more attention to the changes in the proximal region to prevent instability and injury in the lower limb. مقدمه و اهداف لوردوز افزایش‌یافته کمری یکی از تغییر شکل‌های ستون فقرات است که موجب تغییرات مرکز ثقل به جلو و افزایش حرکت لگن می‌شود، همچنین عاملی است که ثبات ناحیه تنه، کمربند کمری‌لگنی‌رانی و اندام تحتانی را تغییر می‌دهد. بنابراین هدف از تحقیق حاضر مقایسه تغییرات مرکز فشار و زمان رسیدن به پایداری در بازیکنان فوتبال با و بدون لوردوز افزایش‌یافته کمری در حرکت پرش‌فرود تک‌پا می‌باشد. مواد و روش‌ها تحقیق حاضر از نوع مقایسه‌ای‌کاربردی و ازنظر طرح، مقطعی بود، به‌طوری‌که 28 نفر (14 نفر لوردوز افزایش‌یافته کمری و 14 نفر لوردوز کمری طبیعی) فوتبالیست مرد حرفه‌ای باتوجه‌به معیارهای ورود و خروج، با میانگین سن 2/42±24سال، میانگین قد 6/06±178 سانتی‌متر و میانگین وزن 4/93±72 کیلوگرم انتخاب شدند. ابتدا از آن‌ها پرش سارجنت به‌منظور تعیین کردن حداکثر پرش عمودی گرفته شد و سپس آزمودنی‌ها با نصف حداکثر پرش خود به‌صورت دو پا پرش کردند و با پای غالب روی صفحه نیرو فرود آمدند. برای تجزیه‌وتحلیل نتایج از نرم افزار SPSS نسخه 23 و تحلیل تی‌مستقل استفاده شد. یافته‌ها تفاوت معنی‌داری بین میزان نوسانات COP در جهت داخلی‌خارجی (015/P=0)، حداکثر و حداقل جابه‌جایی COP در جهت داخلی‌خارجی(P=0/021 و P=0/001)، و زمان رسیدن به پایداری داخلی خارجی و کل (001/P=0)، در دو گروه مشاهده شد، اما در سایر متغیرها تفاوت معنی‌داری یافت نشد (05/P≤0). نتیجه‌گیری به نظر می‌رسد تغییرات صفحه ساجیتال در ناحیه ستون فقرات کمری و لگن، باعث بی‌ثباتی و کاهش تعادل در صفحه فرونتال در اندام تحتانی می‌شود. بدین ترتیب، ممکن است ورزشکارانی که دارای بی‌ثباتی در اندام تحتانی هستند، توجه و تمرکز خود را بیشتر به تغییرات اتفاق‌افتاده در ناحیه پروگزیمال قرار دهند تا از بی‌ثباتی و آسیب در اندام تحتانی تا حدودی جلوگیری کنند.

https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1101723_7ba7e59ef2999f8f9da64867575b3c1c.pdf

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 13 4 2024 09 22 Effect of an Eight-week Slide Board Exercise Program on Functional Performance of Female Basketball Players With Chronic Ankle Instability تأثیر 8 هفته تمرینات اسلاید برد بر عملکرد حرکتی در بسکبالیست‌های دختر دارای بی‌ثباتی مزمن مچ پا 758 769 1101734 10.32598/SJRM.13.4.3183 FA پریسا استکی گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. 0009-0005-2803-8072 غلامعلی قاسمی گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. 0000-0002-7560-017X مرتضی صادقی گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. 0000-0002-5402-0571 Journal Article 2023 04 20 Background and Aims Ankle sprain is the most common lower limb musculoskeletal injury in athletes, which can be improved with low-cost and non-invasive rehabilitation programs. The present study aimed to determine the effect of eight weeks of slide board exercises on the center of pressure (COP) displacement, ankle proprioception, and ankle muscle strength of female basketball players with chronic ankle instability (CAI). Methods This is quasi-experimental with a pre-test/post-test design. Participants were 28 professional female basketball players with CAI, who were randomly divided into two groups: Exercise (age:14.00±0.78 years, height: 167.78±6.45 cm, weight: 59.57±7.18 kg) and control (age:14.07±0.82 years, height: 167.08±3.85 years, weight: 62.92±3.45 kg). Before and after the training period, the variables of COP displacement (using a foot scan device), ankle proprioception and ankle muscle strength (using Biodex system 3 pro) were measured. The exercise group performed the slide board exercises for 8 weeks, three sessions per week, each for 60 minutes under the supervision of the examiner. For statistical analysis, the analysis of covariance test was used. The significance level was set at 0.05. Results The results showed a significant difference in COP displacement (P≤0.001), ankle proprioception (P≤0.001), and ankle muscle strength (P≤0.001) after exercises between the two groups, and confirmed the higher effectiveness of the slide board exercises. Conclusion The slide board exercises for eight weeks can reduce the COP displacement and ankle proprioception and improve ankle muscle strength in professional female basketball players with CAI. Therefore, slide board exercises are recommended for the rehabilitation of female athletes with CAI. مقدمه و اهداف پیچ‌خوردگی مچ پا شایع‌‌ترین آسیب اسکلتی‌عضلانی اندام تحتانی در ورزشکاران می‌باشد که می‌تواند با برنامه‌های توانبخشی به‌صورت کم هزینه و غیرتهاجمی بهبود یابد. هدف این تحقیق بررسی اثر 8 هفته تمرینات اسلاید برد بر تعادل ایستا، حس عمقی و قدرت عضلانی مچ پای بسکتبالیست‌های دختر مبتلا به بی‌ثباتی مزمن مچ پا بود. مواد و روش‌ها مطالعه حاضر از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون بود. 28 نفر از دختران بسکتبالیست مبتلا به بی‌ثباتی مزمن مچ پا به‌صورت در دسترس و هدفمند انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (میانگین سن 0/78±14/00، میانگین قد 6/45±167/78، میانگین وزن 7/18± 59/57) وکنترل (میانگین سن 0/82±14/07، میانگین قد 3/85±168/07، میانگین وزن 3/45±62/92 ) قرار گرفتند. قبل و بعد از دوره تمرینی متغیرهای نوسانات مرکز فشار (دستگاه فوت اسکن)، حس عمقی و قدرت عضلانی (دستگاه ایزوکینتیک بایودکس مدل 3pro) آزمودنی‌ها اندازه‌گیری شد. آزمودنی‌های گروه آزمایش، تمرینات اسلاید برد را در مدت زمان 8 هفته، هر هفته 3 جلسه و هر جلسه 60 دقیقه انجام دادند. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با آزمون تحلیل کوواریانس انجام شد (0/05=P). یافته‌ها نتایج تحقیق نشان داد در پس‌آزمون اختلاف معنی‌داری در میزان حس عمقی (001/P≤0)، نوسانات مرکز فشار (001/P≤0) و قدرت عضلانی(001/P≤0) در بین آزمودنی‌های دو گروه وجود دارد که اثرگذاری تمرینات به‌کاررفته را تأیید می‌کند. نتیجه‌گیری 8 هفته تمرینات اسلاید برد موجب بهبود تعادل ایستا، حس عمقی و قدرت عضلانی مچ پای بسکتبالیست‌های حرفه‌ای دختر مبتلا به بی‌ثباتی مزمن مچ پا شد، بنابراین استفاده از تمرینات اسلاید برد در راستای توانبخشی افراد دارای بی‌ثباتی مزمن مچ پا توصیه می‌شود.

https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1101734_aa5968f87f5c1df0a924160d1ef1e3cf.pdf

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 13 4 2024 09 22 Can the Functional Movement Screening Test Score Predict the Musculoskeletal Injuries of Male Running Athletes in Iran? آیا آزمون غربالگری عملکرد حرکتی می‌تواند آسیب‌های اسکلتی‌عضلانی دوومیدانی‌کاران مرد باشگاهی را پیش‌بینی کند؟ 770 783 1101735 10.32598/SJRM.13.4.3184 FA محمد حسین نظری گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. 0000-0002-0520-3304 علی اصغر نورسته گروه فیزیوتراپی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران. 0000-0003-3540-4470 مصطفی زارعی گروه توانبخشی و سلامت، دانشکده علوم ورزشی و سلامت، دانشگاه شهید بهشتی تهران، تهران، ایران. 0000-0001-9063-686X Journal Article 2023 04 21 Background and Aims Pre-participatory evaluation is an effective strategy for predicting and preventing injuries in athletes before participating in organized sports. This research aims to assess whether the functional movement screening (FMS) test can predict the musculoskeletal injuries of running athletes in Iran. Methods This is a correlational prospective study. The participants were 100 male runners from athletics clubs in north-east Iran. The screening was done using the seven subtests of the FMS test. The prevalence of musculoskeletal injuries was measured weekly and prospectively for 20 weeks using Fuller’s accident report form. Descriptive statistics and chi-square test were used to analyze the data in SPSS software, version 26 and the logistic regression analysis was used to investigate the relationship between pre-test scores of the FMS test and musculoskeletal injuries. The significance level was set at 0.05. Results The standardized incidence rate of musculoskeletal injuries was 3 in 1000 person-hours. Athletes with lower FMS test scores suffered 3.5 times more injuries than others. The ROC curve and Youden’s index showed a score of 16 as the cut-off point. The FMS test’s sensitivity, specificity and precision were 78.6%, 75.5% and 78%, respectively and the area under the ROC curve was 0.839. Conclusion Considering the high sensitivity, specificity, and precision of the FMS test in musculoskeletal injury detection, it seems that the FMS test score can predict the musculoskeletal injuries of running athletes in Iran, and it can be used to prevent their sports injuries. مقدمه و اهداف معاینه و ارزیابی پیش‌مشارکتی یک راهبرد مؤثر برای پیش‌بینی و پیشگیری از آسیب‌های ورزشکاران، قبل از شرکت در ورزش‌های سازمان‌یافته به شمار می‌رود. هدف از انجام این تحقیق، پاسخ به این پرسش بود که «آیا آزمون غربالگری عملکرد حرکتی (FMS) می‌تواند آسیب‌های اسکلتی‌عضلانی دوومیدانی کاران باشگاهی کشور را پیش‌بینی کند». مواد و روش‌ها مطالعه حاضر، یک مطالعه همبستگی-آینده‌نگر است. آزمودنی‌های این پژوهش، 100 نفر مرد ورزشکار باشگاهی رشته ورزشی دوومیدانی بود که به‌صورت داوطلبانه در آزمون شرکت کردند. فرایند غربالگری عملکرد حرکتی آزمودنی‌ها توسط آزمون‌های 7 گانه (FMS) و نحوه امتیازدهی آن، براساس نمره‌دهی استاندارد معمول این آزمون انجام شد. اندازه‌گیری میزان شیوع آسیب‌های اسکلتی‌عضلانی توسط فرم ثبت آسیب فولر 2006، به‌صورت هفتگی و آینده‌نگر به‌مدت 20 هفته انجام شد. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از روش‌های آماری توصیفی و آزمون کای‌اسکوئر و برای بررسی رابطه بین نمرات پیش‌بین آزمون غربالگری عملکرد حرکتی (FMS) و آسیب‌های اسکلتی‌عضلانی، از آزمون رگرسیون لجستیک استفاده شد. در کلیه مراحل برای تحلیل داده‌های پژوهش، از نرم‌افزار SPSS نسخه 26 در سطح معنی‌داری 0/05 استفاده شد. یافته‌ها تجزیه‌وتحلیل داده‌های شیوع‌شناسی آسیب‌های ورزشی، میزان شیوع استاندارد آسیب‌ها را برابر با 3 آسیب در هر 1000 فرد ساعت نشان داد. یافته‌های پژوهش نشان داد ورزشکارانی که نمرات آزمون FMS آن‌ها کمتر بود، به میزان 3/5 برابر بیشتر از افراد دیگر دچار آسیب شدند. منحنی مشخصه عملکرد سیستم (ROC) و شاخص بودن، نمره 16 را به‌عنوان نقطه برش آسیب نشان داد. نتیجه آزمون لجستیک رگرسیون در نقطه برش آسیب، میزان حساسیت و ویژگی و دقت آزمون (FMS) را به‌ترتیب 78/6 و 75/5 و 78 درصد نشان داد. نتیجه‌گیری براساس یافته‌های پژوهش، باتوجه‌به مقادیر به‌دست‌آمده حساسیت، ویژگی، دقت تشخیص آسیب، نرخ احتمال وقوع آسیب و همچنین مقدار قابل‌توجه مساحت زیر منحنی به نظر می‌رسد نمرات آزمون FMS می‌تواند آسیب‌های اسکلتی‌عضلانی دوومیدانی‌کاران باشگاهی را پیش‌بینی کند و می‌توان از نتایج این آزمون در پیشگیری از آسیب‌های ورزشی استفاده کرد.

https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1101735_7ae4332a482069e6b7aabf90f9c3f6b7.pdf

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 13 4 2024 09 22 A Kinetic Gait Analysis During Obstacle Crossing in Middle-Aged Women تحلیل کینتیکی راه رفتن در هنگام عبور از مانع در زنان میانسال 784 795 1101771 10.32598/SJRM.13.4.3285 FA سارا خوش جمال فکری گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0000-0002-6776-6460 فرهاد طباطبایی قمشه گروه ارگونومی، مرکز تحقیقات توانبخشی اعصاب کودکان، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران. 0000-0002-7238-9727 علی فتاحی گروه ارگونومی، مرکز تحقیقات توانبخشی اعصاب کودکان، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران. 0000-0002-8863-4061 Journal Article 2024 07 17 Background and Aims Aging causes physiological changes such as decreased walking speed, influencing motor control. Obstacle crossing challenges the neuromuscular system and changes the dynamics of the center of pressure (COP) and center of mass (COM). Analyzing the COP variations and ground reaction forces (GRFs) during walking is needed to identify movement abnormalities, assess fall risk, and develop effective interventions to improve quality of life and prevent injuries in middle age. This study aims to compare the GRFs and variability in COP and COM during normal walking and obstacle crossing in middle-aged women. Methods This is a quasi-experimental, causal-comparative study on 24 healthy middle-aged women (aged 55-64) in Tehran, Iran. Participants were selected using a convenience sampling method. Kinetic data during obstacle crossing and normal walking were collected using two force plates (AMTI, USA) and motion analysis cameras (Vero version 2.2, UK). Motion errors were minimized by wearing special clothes and walking with barefoot. Statistical data analysis was performed in SPSS sofware, version 22. Results Participants’ mean age, height, and body mass index were 59.31±3.07 years, 157.91±0.03 cm, and 27.02±3.65, respectively. Significant increases were observed in the COP-COM of the right foot at the mediolateral (t=-2.79, P=0.009) and anteroposterior (t=-4.21, P=0.001) directions, and in the GRFs of the right foot at the anteroposterior (t=-8.539, P=0.001) and vertical (t=-3.604, P=0.001) directions during obstacle crossing, compared to those during normal walking. Conclusion There are significant increases in the COP-COM and GRFs during obstacle crossing in middle-aged women, which are not evident during normal walking. Further studies using advanced analyses and diverse populations are recommended to better understand these changes. مقدمه و اهداف افزایش سن باعث تغییرات فیزیولوژیکی متنوعی می‌شود که بر کنترل حرکتی تأثیر می‌گذارد، از جمله کاهش سرعت راه رفتن. زنان میانسال (45-64 سال) تحت تغییرات فیزیکی و هورمونی قرار می‌گیرند که بر عملکرد حرکتی آن‌ها اثر می‌گذارد. عبور از موانع چالشی برای سیستم عصبی‌عضلانی ایجاد می‌کند و دینامیک مرکز فشار و مرکز جرم را تغییر می‌دهد. تحلیل تغییرات مرکز فشار و نیروهای عکس العمل زمین در طول راه رفتن برای شناسایی ناهنجاری‌های حرکتی، ارزیابی خطر سقوط و توسعه مداخلات مؤثر جهت بهبود کیفیت زندگی و پیشگیری از آسیب‌ها در این گروه سنی حیاتی است. مقایسه‌ راه رفتن عادی و عبور از موانع، تغییرات حرکتی مرتبط با سن را نمایان می‌کند و به پیشرفت تحقیقات درزمینه ثبات راه رفتن و طراحی استراتژی‌های مناسب برای ارتقای تحرک و ایمنی در بزرگسالان میانسال کمک می‌کند. مواد و روش‌ها این مطالعه نیمه‌تجربی و علّی‌مقایسه‌ای بر روی 24 زن میانسال سالم (55 تا 64 سال) در تهران انجام شد. شرکت‌کنندگان با استفاده از روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند. داده‌های کینتیکی در حین عبور از موانع و راه رفتن عادی با استفاده از دو صفحه نیرو (AMTI، آمریکا) و دوربین‌های تحلیل حرکت (Vero، نسخه 2/2 انگلستان) جمع‌آوری شدند. برای کاهش خطاهای حرکتی، شرکت‌کنندگان لباس‌های مخصوص پوشیدند و به‌صورت پابرهنه راه رفتند. تحلیل آماری داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخه 22 انجام شد. یافته‌ها در تحقیق حاضر تفاوت معنی‌داری در سن، قد، وزن و شاخص توده بدنی میان شرکت‌کنندگان مشاهده نشد. افزایش قابل‌توجهی در جابه‌جایی‌های میانی-جانبی با سطح معنی‌داری 0/009=P و قدامی-خلفی با سطح معناداری 0/001=P مرکز فشار نسبت به مرکز جرم، و همچنین در نیروهای عکس العمل زمین در جهت‌های قدامی-خلفی و عمودی پای راست در هنگام عبور از مانع با سطح معنی‌داری 0/001=P مشاهده شد (0/05≥P). نتیجه‌گیری به‌طور کلی، نتایج نشان می‌دهد این تغییرات معنی‌دار می‌تواند به‌دلیل نیاز به تنظیم تعادل و کنترل حرکت در هنگام عبور از مانع باشد. با وجود اینکه این یافته‌ها با نتایج تحقیقات موجود همخوانی دارد و نشان‌دهنده اهمیت بررسی دقیق‌تر نیروهای مختلف در تحلیل مکانیک حرکت است اما مطالعات بیشتری با استفاده از تحلیل‌های پیشرفته‌تر و جمعیت‌های مختلف می‌تواند به فهم بهتری از این تغییرات کمک کند.

https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1101771_084ece374077baf2441cf16f8c6712c4.pdf

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 13 4 2024 09 22 Comparing the Effects of Orthotic Insoles, Shoes and Taping on the Frequency Content of Ground Reaction Forces During Walking in Athletes With Flexible Flatfeet اثر استفاده از کفی طبی، کفش و تیپینگ بر محتوای فرکانسی نیروهای عکس‌العمل زمین هنگام راه رفتن ورزشکاران مبتلا به صافی کف پا منعطف 796 811 1101777 10.32598/SJRM.13.4.3292 FA محمدرضا جهانی گروه بیومکانیک ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0000-0002-3648-134X حیدر صادقی گروه بیومکانیک و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. 0000-0001-6563-9882 راضیه یوسفیان ملا گروه بیومکانیک ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0000-0002-2553-5277 Journal Article 2024 08 28 Background and Aims Flatfoot, as a three-dimensional foot deformity can cause alterations in motor function. Different methods, such as exercises, orthotic insoles, and specialized shoes, have been proposed to manage this condition. The present study aimed to compare the effects of orthotic insoles, shoes, and taping on the frequency content of ground reaction forces (GRFs) during walking in athletes with flexible flatfeet. Methods In this quasi-experimental study, 15 male athletes aged 18-25 years with flexible flatfeet (age: 21.78 ± 2.07 years; height: 1.78 ± 0.07 m; weight: 80.28 ± 8.23 kg) with a history of regular fitness training for at least 6 months participated. The GRF data were collected using a force plate under five walking conditions: shoes (relaxed-fit, breathe-easy Skechers) + insoles (ethylene vinyl acetate), barefoot, shoes, taping, and shoes + taping. The frequency content of the GRFS was then calculated. To compare the frequency content among different walking conditions, repeated measures ANOVA was used. P≤ 0.05 was considered statistically significant. Results The results showed significant differences between the various walking conditions, with the greatest significant reductions in the variables of 99.5% power frequency, median frequency, frequency bandwidth, and mean frequency in the shoes and shoes+ taping conditions (P<0.05). The reduction in frequency content was particularly prominent in the mediolateral direction. Conclusion The use of shoes can result in a greater reduction in the frequency content of GRFs during walking in athletes with flexible flatfeet compared to taping or barefoot walking. Therefore, relaxed-fit, breathe-easy Skechers are recommended for enhancing motor performance in athletes with flexible flatfeet. مقدمه و اهداف باتوجه‌به اینکه صافی کف پا به‌عنوان یک ناهنجاری سه بعدی، تغییرات قابل‌توجهی در سطوح مختلف حرکتی و به تبع آن تغییر در عملکرد حرکتی را ایجاد می‌کند. به منظور مدیریت این ناهنجاری، روش‌های مختلفی مانند تمرینات، کفی‌ها و کفش توصیه شده است. هدف پژوهش حاضر مطالعه اثر استفاده از کفی طبی، کفش و تیپینگ بر محتوای فرکانسی نیروهای عکس‌العمل زمین هنگام راه رفتن ورزشکاران مبتلا به صافی کف پای منعطف بود. مواد و روش‌ها در این پژوهش نیمه‌آزمایشی، 15 ورزشکار مرد 18 تا 25 سال مبتلا به صافی کف پای منعطف با (میانگین و انحراف‌معیار، سن 2/07±21/78 سال، قد 0/07±1/78 متر و وزن 8/23±80/28 کیلوگرم) که حداقل 6 ماه تمرین ورزشی منظم (2 جلسه در هفته) در رشته ورزشی آمادگی جسمانی داشته‌اند، شرکت کردند. با استفاده از صفحه نیرو، داده‌های نیروی عکس‌العمل زمین در ۵ شرایط مختلف راه رفتن با کفش دارای کفی، پای برهنه، کفش، تیپ، کفش با تیپ، بعد از 10 دقیقه سازگاری اولیه با شرایط هر پروتکل جمع‌آوری شد. سپس، محتوای فرکانسی نیروی‌های عکس‌العمل زمین محاسبه و همچنین برای مقایسه عملکرد محتوای فرکانسی از آزمون آنووا با اندازه‌گیری‌های مکرر استفاده شد (0/05≥P). یافته‌ها نتایج اختلاف معنی‌داری بین پروتکل‌های مختلف نشان داد، اما بیشترین کاهش و اختلاف معنی‌داری در متغیرهای فرکانس با توان 99/5 درصد، میانه فرکانس، پهنای باند فرکانس و میانگین فرکانس در پروتکل‌های کفش، کفش با تیپ در مقایسه با کفی و پای برهنه بود (0/05>P). کاهش محتوای فرکانسی به‌ویژه در صفحه داخلی خارجی برجسته بود. نتیجه‌گیری استفاده از پوشش کفش به کاهش بیشتر محتوای فرکانسی نیروهای عکس‌العمل زمین منجر شد که این کاهش می‌تواند به بهبود کنترل حرکتی و عملکرد ورزشی کمک کند. بنابراین، این پوشش‌ها به‌عنوان رویکردی مناسب برای بهبود عملکرد حرکتی در افراد مبتلا به صافی کف پا منعطف توصیه می‌شوند.

https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1101777_93d96054c7338128486fe06a10e7de3d.pdf

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 13 4 2024 09 22 Comparing the Immediate Effects of Holistic and External Focus of Attention on Single-Leg Jump Distance and Knee Flexion Range of Motion of Female Athletes Prone to Anterior Cruciate Ligament Injury مقایسه اثر فوری کانون توجه کلی و بیرونی بر بهبود پرش تک‌پا و دامنه حرکتی زانوی زنان ورزشکار مستعد آسیب رباط صلیبی‌قدامی 812 829 1101778 10.32598/SJRM.13.4.3296 FA زهرا ابراهیمی حق گروه علوم ورزشی، پردیس بین‌المللی کیش، دانشگاه تهران،کیش، ایران. 0000-0003-3620-2739 رضا رجبی گروه آسیب شناسی و بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0002-0464-5688 هومن مینونژاد گروه آسیب شناسی و بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0002-5983-8102 افخم دانشفر گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران. 0000-0003-2371-2652 Journal Article 2024 09 15 Background and Aims One of the most common sports injuries is the anterior cruciate ligament (ACL) injury. So far, research has supported the positive effect of training instructions based on an external focus of attention, but no study has been conducted on the effect of a holistic focus of attention in ACL injury prevention. This study aims to compare the effects of holistic and external focus of attention on single-leg jump length and knee flexion range of motion (ROM) of female athletes at risk of ACL injury. Methods This is a quasi-experimental study. Thirteen female athletes prone to ACL injury (diagnosed the by Tuck jump test) with a mean age of 23.77±4.42 years were selected purposefully. They performed three jumps under each instruction condition (control, external focus, and holistic focus) and nine jumps in total. The single-leg hop test was used to assess the jumping performance of the participants. The effect of the order of conditions was controlled by counterbalancing. Thus, after three jumps in the control condition, group 1 first performed three jumps under the holistic-focus condition and then three jumps under the external-focus condition, while group 2 performed the jumps in the reversed order. Data analysis was performed using repeated measures ANOVA, followed by pairwise comparisons using the Bonferroni test. P<0.05 was considered statistically significant. Results According to the results of ANOVA, the effect of the focus of attention on the jump distance and knee flexion ROM was significant (P=0.001, P<0.0001, respectively). The pairwise comparisons showed that the jump distance and knee flexion ROM under the external-focus condition were significantly higher than under the control condition (P=0.002), but there was no significant difference between the external- and holistic-focus conditions in the jump distance (P=0.622) and knee flexion ROM (P=0.965). The difference in the jump distance between holistic-focus and control conditions was not significant (P=0.078), but the knee flexion ROM was significantly higher under the holistic-focus condition than under the control attention (P=0.001). Conclusion It seems that the instructions using the external or holistic focus of attention can increase knee flexion ROM, and the external-focus instructions can increase the single-leg jump performance in female athletes prone to ACL injuries. مقدمه و اهداف یکی از شایع‌ترین و خطرناک‌ترین آسیب‌ها در ورزش، آسیب لیگامنت متقاطع قدامی است. امروزه علی‌رغم وجود برنامه‌های پیشگیری از آسیب رباط صلیبی‌قدامی، میزان شیوع این آسیب همچنان بالا است. تاکنون تحقیقات از تأثیر مثبت کانون توجه بیرونی حمایت کرده‌اند، اما اطلاعاتی درمورد به‌کارگیری کانون توجه کلی به‌عنوان فرایندی که کنترل خودکار را فراخوانی خواهد کرد، در پیشگیری از آسیب رباط صلیبی قدامی یافت نشد. هدف از انجام این پژوهش بررسی اثر کانون توجه کلی و بیرونی بر طول پرش تک‌پا و دامنه حرکت زانوی زنان ورزشکار در معرض آسیب رباط صلیبی قدامی بود مواد و روش‌ها روش تحقیق نیمه‌آزمایشی و طرح پژوهش درون‌گروهی یا تکرار سنجش بود. 13 زن ورزشکار مستعد آسیب لیگامان متقاطع قدامی ( غربالگری‌شده به‌وسیله آزمون تاک) با میانگین سن 4/42±23/77 سال، به‌صورت هدفمند انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان سه پرش را در هریک از وضعیت‌های مختلف توجه ( کنترل، بیرونی و کلی) و درکل 9 پرش انجام دادند. اثر ترتیب وضعیت‌ها به روش همترازسازی متقابل کنترل شد. بدین ترتیب که بعد از 3 پرش در وضعیت کنترل، گروه 1 ابتدا 3 پرش در وضعیت کلی و سپس 3 پرش در وضعیت بیرونی انجام داد و گروه 2 برعکس. آزمون پرش تک‌پا جهت سنجش عملکرد شرکت‌کننده‌ها استفاده شد. یافته‌ها مطابق نتایج تحلیل واریانس با سنجش‌های مکرر اثر کانون توجه بر مسافت پرش و دامنه حرکتی زانو معنی‌دار بود (0/001=P). مقایسه‌های زوجی تعقیبی با اصلاح بونفرونی نشان داد مسافت پرش و دامنه حرکتی زانو در وضعیت کانون توجه بیرونی به‌طور معنی‌داری بیشتر از وضعیت توجه خودکنترل بود (0/002=P)،در مسافت پرش تفاوت معنی‌داری میان وضعیت کانون توجه بیرونی و کلی و نیز وضعیت کانون توجه کلی و خودکنترل مشاهده نشد (0/05<P)، اما در دامنه حرکتی زانو نشان داد در وضعیت‌های کانون توجه کلی به‌طور معنی‌داری بیشتر از وضعیت توجه خودکنترل بود و بین دو وضعیت کانون توجه کلی و بیرونی تفاوت معنی‌داری وجود نداشت (0/965=P). نتیجه‌گیری براساس نتایج به نظر می‌رسد استفاده از دستورالعمل‌ها با کانون توجه بیرونی و کلی، دامنه حرکتی زانو و با کانون توجه بیرونی می‌تواند عملکرد پرش طولی در زنان ورزشکار مستعد آسیب زانو را افزایش ‌دهد و برای بهبود عملکرد استفاده شود.

https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1101778_b5700ef28307c1e21441af2c3ee2d419.pdf

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 13 4 2024 09 22 Comparing the Effects of Dry Needling and Radial Shock Wave Therapy on Pain, Disability and Grip Strength of Patients With Tennis Elbow مقایسه اثرات سوزن خشک و رادیال شاک ویـو بر در د و میزان ناتوانی بیماران مبتلا به تنیس البو 830 843 1101776 10.32598/SJRM.13.4.3297 FA محسن علیزاده گروه فیزیوتراپی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. 0000-0000-0000-0000 محمد محسن روستائی گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. 0000-0002-5866-6505 علیرضا اکبرزاده باغبان گروه آمار زیستی، مرکز تحقیقات پروتئومیکس، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. 0000-0002-0961-1874 حسن شمسی گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. 0000-0003-3221-5420 Journal Article 2024 09 21 Background and Aims Tennis elbow involves the lateral part of the elbow that seriously impairs upper extremity function. Recently, radial shock wave therapy (RSWT) and dry needling (DN) have been proposed for the treatment of various tendinopathies. This study aims to compare the effects of DN and RSWT on the pain, disability and grip strength of patients with tennis elbow. Methods In this pilot study, 12 patients with tennis elbow aged 30-50 years participated. They were randomly divided into two groups: RSWT (n= 6; three sessions per week; 1.5-Bar, 10-Hz, 2000 shock waves) and DN (n=6; five sessions). To assess the pain level, we used the visual analog scale (VAS) and pressure pain threshold (PPT). To assess functional disability, the quick disabilities of the arm, shoulder and hand (Quick DASH) questionnaire was used. We also measured the hand grip strength. All outcome measures were assessed before, immediately after and four weeks after the intervention. Results In the RSWT group, the pain (VAS score) and disability (grip) in the follow-up phase showed a significant decrease compared to the pre-test phase (P<0.05), while the post-test scores showed no significant decrease compared to pre-test scores (P˃0.05). The score of quick DASH significantly decreased in the post-test and follow-up phases compared to the pre-test phase (P<0.05). In the DN group, the pain significantly decreased in the follow-up phase compared to the pre-test phase (P<0.05) and the disability significantly decreased in the post-test and follow-up phases compared to the pre-test phase (P<0.05). No significant difference in the quick DASH score was found among different time points (P>0.05). The mean PPT scores of the first and second trigger points and the PPT for the average of the first and second trigger points were not significantly different among different time points in any group (P>0.05). Moreover, none of the study variables were significantly different between the two treatment groups in the post-test and follow-up phases (P>0.05). Conclusion Both DN and RSWT can reduce pain and improve the hand grip strength of patients with tennis elbow. Their effects on pain reduction were maintained four weeks after the intervention. The RSWT can reduce the Quick DASH score. There is no significant difference between their effects on pain, grip strength, and Quick DASH score. Therefore, both DN and RSWT have a therapeutic potential in treating tennis elbow. مقدمه و اهداف تنیس ‌البو نوعی درگیری قسمت خارجی آرنج است که به‌طور جدی عملکرد اندام فوقانی را مختل می‌کند. اخیراً درمان‌های رادیال شاک‌ویو و سوزن خشک در درمان تاندینوپاتی‌های مختلف مطرح شده‌اند. هدف از انجام مطالعه حاضر، مقایسه اثرات سوزن خشک و رادیال شاک‌ویو در درمان تنیس‌البو بود. مواد و روش‌ها در این مطالعه پایلوت، 12 نفر مبتلا به تنیس البو در دامنه سنی 30 تا 50 سال براساس معیارهای ورود به مطالعه و خروج از مطالعه شرکت کردند. این افراد به صورت تصادفی در دو گروه رادیال شاک‌ویو (6 نفر- 3 جلسه به‌صورت هفتگی با میزان انرژی 1/5 بار و فرکانس 10 هرتز و 2000 ضربه) و سوزن خشک (6 نفر- 5 جلسه) قرار گرفتند. برای ارزیابی میزان درد قبل از مداخله، پس از مداخله و در زمان پیگیری (4 هفته پس از مداخله) از مقیاس‌های آنالوگ بصری و آستانه درد فشاری، برای بررسی میزان ناتوانی عملکردی از پرسش‌نامه سریع ناتوانی‌های بازو، شانه و دست و برای سنجش میزان ناتوانی از تست گریپ استفاده شد. همه متغیرها قبل از مداخله، بعد از مداخله و در مرحله پیگیری (4 هفته پس از مداخله) اندازه‌گیری شدند. یافته‌ها در گروه درمان رادیال شاک‌ویو میزان درد و ناتوانی در زمان پیگیری نسبت به قبل از مداخله بهبودی معنی‌داری نشان داد (0/05>P)، درحالی‌که در زمان بعد از مداخله در مقایسه با قبل از مداخله تفاوت معنی‌داری در میزان درد و ناتوانی در این گروه مشاهده نشد (0/05>P). نمره پرسش‌نامه سریع ناتوانی‌های بازو، شانه و دست در زمان بعد از مداخله و پیگیری نسبت به قبل از مداخله معنی‌دار بود (0/05>P). در گروه سوزن خشک، میزان درد در زمان پیگیری نسبت به قبل از مداخله کاهش معنی‌دار نشان داد (05/>P). میزان ناتوانی نیز در هر دو زمان بعد از مداخله و پیگیری نسبت به قبل از مداخله بهبودی معنی‌داری نشان داد (05/>P). درمان سوزن خشک در میزان نمرات پرسش‌نامه سریع ناتوانی‌های بازو، شانه و دست در بیماران مبتلا به تنیس البو در زمان‌های مختلف موجب تغییر معنی‌دار مطالعه نشد (0/05>P). در هیچ‌یک از دو گروه مداخله، میانگین نمره آستانه درد فشاری نقطه اول، مقادیر آستانه درد فشاری نقطه دوم و تفاضل میانگین آستانه درد فشاری نقاط اول و دوم تفاوت معنی‌داری نداشتند (0/05>P). هیچ‌یک از متغیرهای موردبررسی در زمان‌های بعد از مداخله و پیگیری، بین دو گروه درمانی تفاوت معنی‌داری نداشتند (0/05>P). نتیجه‌گیری نتایج این مطالعه پایلوت نشان داد میزان درد در هر دو گروه سوزن خشک و رادیال شاک‌ویو در زمان پیگیری به‌صورت معنی‌داری کاهش یافت. علاوه‌براین، مقایسه پیامدهای موردبررسی بین دو گروه نشان داد تفاوت معنی‌داری در میزان درد، آستانه درد فشاری، میزان ناتوانی (گریپ) و نمرات پرسش‌نامه سریع ناتوانی‌های بازو، شانه و دست در بیماران مبتلا به تنیس البو بین دو گروه رادیال شاک‌ویو و سوزن خشک وجود نداشت و هر دو مداخله پتانسیل درمانی مناسبی را در درمان تنیس البو دارند.

https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1101776_51c60c616c2d7ac6724c924d13af5d73.pdf

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دوماهنامه علمی - پژوهشی طب توانبخشی 2251-8401 13 4 2024 09 22 Effect of Corrective Exercises Combined With Massage Therapy on Hand Grip Strength, Hand Range of Motion and Wrist Pain in Female Karate Players With Carpal Tunnel Syndrome تأثیر برنامه ترکیبی تمرینات اصلاحی منتخب و ماساژ بر قدرت چنگ زدن، افزایش دامنه حرکتی و درد مچ دست زنان کاراته‌کار مبتلا به سندرم تونل کارپال 844 855 1101738 10.32598/SJRM.13.4.3204 FA ویدا صمدیان گروه آسیب شناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، پردیس بین المللی کیش، دانشگاه تهران، کیش، ایران 0009-0003-1906-3693 مهدیه آکوچکیان گروه علوم ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، پردیس بین المللی کیش، دانشگاه تهران، کیش، ایران. 0000-0003-3214-5135 حسن دانشمندی گروه آسیب شناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. 0000-0003-1154-0531 محمد حسین علیزاده گروه بیومکانیک و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0003-1507-6502 Journal Article 2023 06 14 Background and Aims Carpal tunnel syndrome (CTS) is one of the most common peripheral nerve entrapments that occurs due to compression or involvement of the median nerve in the carpal tunnel. This study aims to investigate the effect of selected corrective exercises combined with massage on hand grip strength, hand range of motion (ROM) and wrist pain in female karate players with CTS. Methods This is a quasi-experimental study with a pre-test/post-test design conducted on 30 female karate players with CTS aged 25-45 years. They were assigned to two exercise (n=15) and control (n=15) groups. In addition to the massage therapy, the exercise group performed stretching and strength exercises for 8 weeks, two sessions per week. The control group only performed their routine training. Tinel’s test, Phalen’s test and carpal compression test were used under the supervision of a neurologist to check for carpal tunnel. Pain intensity was measured using the visual analog scale; the hand grip strength was measured using a hand-held dynamometer and a universal goniometer was used to measure the hand ROM in four movements of pronation, supination, abduction and adduction. The analysis of covariance was used to analyze the data and the significance level was P<0.05. Results The combined program caused a significant decrease in pain intensity, an increase in grip strength, and an increase in hand ROM in the exercise group compared to the control group (P<0.001). Conclusion The selected corrective exercises combined with massage therapy can reduce wrist pain intensity and increase hand grip strength and hand ROM in female karate players with CTS. The therapists and sports trainers are recommended to use this combined program to improve the carpal tunnel of female karate players. مقدمه و اهداف سندرم تونل کارپال یکی از شایع‌ترین گیرافتادگی‌های عصب محیطی است که به دنبال فشردگی یا درگیری عصب مدیان در کانال مچ دست بروز می‌کند. بنابراین هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر تمرینات اصلاحی منتخب و ماساژ بر قدرت چنگ زدن، افزایش دامنه حرکتی و درد مچ دست زنان کاراته‌کار مبتلا به سندرم تونل کارپال است. مواد و روش‌ها مطالعه حاضر از نوع کاربردی و نیمه‌آزمایشی بود که بر روی 30 زن کاراته‌کار 25 تا 45 ساله مبتلا به سندرم تونل کارپال انجام شد. کاراته‌کاران در دو گروه 15 نفره آزمایشی و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایشی علاوه‌بر برنامه ماساژ ،تمرینات کششی و قدرتی را با نظارت و زیر نظر متخصص حرکات اصلاحی به‌مدت 8 هفته و 2 جلسه در هفته انجام دادند و گروه کنترل با نظارت فقط تمرینات باشگاهی خود را انجام دادند و هیچ‌گونه مداخله دیگری را انجام نمی‌دادند. از تست تینل، فالن و فشار با نظارت پزشک نورولوژیست جهت بررسی ابتلا به تونل کارپال استفاده شد. شدت درد با مقیاس بصری درد و قدرت چنگ زدن دست با استفاده از دایناموتر دستی و جهت اندازه‌گیری دامنه حرکتی در 4 حرکت پرونیشن، سوپینیشن، آبداکشن و اداکشن از گونیامتر یونیورسال به‌صورت پیش‌آزمون و پس‌آزمون از هر دو گروه اندازه‌گیری شد. برای تجزیه‌و‌تحلیل نتایج از آزمون آماری کوواریانس در سطح معنی‌داری 05/P<0 استفاده شد. یافته‌ها نتایج پژوهش حاضر نشان داد برنامه ترکیبی تمرینات اصلاحی منتخب همراه با ماساژ موجب کاهش معنی‌داری در شدت درد، افزایش قدرت چنگ زدن و افزایش دامنه حرکتی زنان مبتلا به سندرم تونل کارپال نسبت به گروه کنترل می‌شود (P<0/001). نتیجه‌گیری باتوجه‌به نتایج حاصل از مطالعه حاضر استفاده از برنامه تمرینات اصلاحی منتخب و ماساژ به‌صورت ترکیبی موجب کاهش شدت درد، افزایش قدرت چنگ زدن افزایش دامنه حرکتی مچ دست می‌شود. بنابراین به درمانگران و مربیان ورزشی توصیه می‌شود از برنامه ترکیبی جهت بهبود تونل کارپال ورزشکاران استفاده شود.

https://medrehab.sbmu.ac.ir/article_1101738_191851384c591b4e145a86b08a1d1fca.pdf