تأثیر 6 هفته تمرین تناوبی شدید و تمرین هوازی با شدت متوسط بر سطح سرمی CTRP1 و شاخص‌های التهابی قلبی‌عروقی در مردان چاق

البیاتی, سجاد یونس کریم; افرونده, رقیه; فرضی زاده, رضا; زهساز, فرزاد

doi:10.32598/SJRM.15.2.3435

تأثیر 6 هفته تمرین تناوبی شدید و تمرین هوازی با شدت متوسط بر سطح سرمی CTRP1 و شاخص‌های التهابی قلبی‌عروقی در مردان چاق

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

¹ گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.

² گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.

10.32598/SJRM.15.2.3435

چکیده

مقدمه و اهداف چاقی با بروز التهاب مزمن و افزایش خطر بیماری‌های قلبی‌عروقی همراه است. از سوی دیگر، فعالیت بدنی به‌عنوان روشی مؤثر در بهبود عوامل التهابی و متابولیکی مطرح می‌شود. هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر تمرین تناوبی شدید و تمرین هوازی با شدت متوسط بر سطح سرمی پروتئین مرتبط با C1q/TNF یک (CTRP1) و شاخص‌های التهابی قلبی‌عروقی در مردان چاق بود.
مواد و روش‌ها در یک مطالعه نیمه‌تجربی 30 نفر از مردان چاق با شاخص توده بدنی ۳۰ کیلوگرم بر متر مربع به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب و در 3 گروه تمرین تناوبی شدید، گروه تمرین هوازی با شدت متوسط و کنترل (هر گروه 10 نفر) قرار گرفتند. تمرینات تناوبی با شدت بالا (HIIT) (با شدت 90 تا 100 درصد حداکثر ضربان قلب) و تمرین هوازی با شدت متوسط (MICT) (60 تا 75 درصد ضربان قلب ذخیره) به مدت 6 هفته و 3 جلسه در هفته انجام شد. مقادیر سرمی CTRP1، اینترلوکین-6 و پروتئین واکنشی C (CRP) پیش ‌از مداخله و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین اندازه‌گیری شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون‌های تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی کمترین تفاوت معنی‌دار (LSD) و تی زوجی در سطح معنا‌داری 05/P≤0 انجام شد.
یافته‌ها نتایج بررسی تفاوت بین‌گروهی با تحلیل کوواریانس نشان داد در سطح CTRP1 (P=0/002, F=8/64)‌، IL-6 (P=0/004, F=6/47) و CRP (P=0/004, F=14/00) بین گروه‌های مورد‌مطالعه تفاوت معنی‌داری وجود داشت. نتایج آزمون تعقیبی LSD نشان داد در گروه تمرین تناوبی شدید و تمرین هوازی با شدت متوسط در مقایسه با گروه کنترل سطوح CTRP1 ،IL-6 و CRP کاهش معنادار داشت (05≥p). در‌حالی‌که بین 2 گروه تمرینی تمرین تناوبی شدید و تمرین هوازی با شدت متوسط در هیچ‌یک از متغیرها تفاوت معناداری مشاهده نشد.
نتیجه‌گیری نتایج این مطالعه نشان می‌دهد تمرینات تناوبی شدید و هوازی با شدت متوسط می‌توانند راهبردی مؤثر برای بهبود شاخص‌های التهابی و ضدالتهابی مرتبط با بیماری‌های قلبی‌عروقی در افراد چاق باشند. هرچند اثر تمرینات شدیدتر بارزتر به نظر می‌رسد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

داوری سریع

عنوان مقاله [English]

The Effect of 6 Weeks of High-Intensity Interval Training and Moderate-Intensity Aerobic Training on Serum CTRP1 Levels and Some Cardiovascular Inflammatory Markers in Obese Men

نویسندگان [English]

Sajjad Yunes Karim Albayati ¹
Roghayyeh Afroundeh ¹
Reza Farzizadeh ¹
Farzad Zehsaz ²

¹ Department of Exercise Physiology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran.

² Department of Physical Education & Sport Sciences, Ta.C., Islamic Azad University, Tabriz, Iran.

چکیده [English]

Background and Aims Obesity is associated with chronic inflammation and an increased risk of cardiovascular diseases. On the other hand, physical activity is recognized as an effective strategy for improving inflammatory and metabolic factors. The present study aimed to investigate the effects of high-intensity interval training (HIIT) and moderate-intensity continuous training (MICT) on serum CTRP1 levels and cardiovascular inflammatory markers in obese men.
Methods In a quasi-experimental study, 30 obese men (BMI≥30 kg/m²) were randomly assigned to three groups of 10 participants each: high-intensity interval training (HIIT), moderate-intensity continuous training (MICT), and control. HIIT (90%-100% of maximal heart rate) and MICT (60%-75% of heart rate reserve) were performed for 6 weeks, 3 sessions per week. Serum levels of C1q/TNF-related protein-1 (CTRP1), interleukin (IL)-6, and C-reactive protein (CRP) were measured before the intervention and 48 hours after the last training session. Data were analyzed using analysis of covariance (ANCOVA), paired t tests, and LSD post-hoc tests at a significance level of P≤0.05.
Results Between-group analysis using ANCOVA showed significant differences among the study groups in CTRP1 (F=8.64, P=0.002), IL-6 (F=6.47, P=0.004), and CRP (F=14.00, P=0.004). LSD post-hoc tests indicated that both HIIT and MICT groups, compared to the control group, had significant changes in CTRP1, IL-6, and CRP (P≤0.05). No significant differences were observed between the HIIT and MICT groups for any of the variables.
Conclusion The results of this study indicate that both HIIT and MICT can serve as effective strategies for improving pro- and anti-inflammatory markers related to cardiovascular risk in obese individuals, although the effects of higher-intensity training appear to be more pronounced.

کلیدواژه‌ها [English]