مقایسه اثر خستگی عملکردی و ذهنی بر کینماتیک فرود ورزشکاران دارای بی‌ثباتی مزمن مچ پا

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

گروه آموزشی علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.

10.22037/SJRM.14.6.3381

چکیده

مقدمه و اهداف پیچ‌خوردگی مچ پا با شدت متوسط تا شدید می‌تواند به بی‌ثباتی مزمن مچ پا منجر شود و کینماتیک فرود را تحت تأثیر قرار دهد. خستگی عملکردی و ذهنی از عوامل کلیدی در این تغییرات هستند. این مطالعه با هدف مقایسه اثر خستگی عملکردی و ذهنی بر زوایای کینماتیکی فرود تک‌پا در ورزشکاران دارای بی‌ثباتی مزمن مچ پا و افراد سالم انجام شد.
مواد و روش‌ها در این مطالعه نیمه‌تجربی، ۴۸ ورزشکار مرد ۱۸ تا ۳۰ ساله (۲۴ نفر با بی‌ثباتی مزمن مچ پا و ۲۴ نفر سالم) به‌صورت تصادفی به 4 گروه ( بی‌ثباتی مزمن مچ پا با خستگی عملکردی، بی‌ثباتی مزمن مچ پا با خستگی ذهنی، سالم با خستگی عملکردی، سالم با خستگی ذهنی) تقسیم شدند. آزمون فرود تک‌پا پیش و پس از اعمال پروتکل‌های خستگی اجرا شد و زوایای کینماتیکی (والگوس زانو، فلکشن زانو، فلکشن ران) با نرم‌افزار کینوویا تحلیل شدند. داده‌ها با آزمون شاپیرو ویلک برای نرمال ‌بودن و سپس با استفاده از آزمون تحلیل واریانس دوسویه مختلط (زمان [پیش / پس از اعمال خستگی] × گروه [۴ سطح]) با تصحیح بونفرونی برای مقایسه‌های تعقیبی تحلیل شدند.
یافته‌ها در گروه مبتلا به بی‌ثباتی مزمن مچ پا پس از خستگی عملکردی نسبت به پیش‌آزمون، زاویه والگوس زانو به‌طور معناداری افزایش یافت (0/0001=p) و زاویه فلکشن زانو به‌طور معناداری کاهش پیدا کرد (0/0001=p) بعد از زاویه فلکشن زانو نسبت به پیش آزمون به طور معنا داری کاهش پیدا کرد، در‌حالی‌که تغییر معناداری در زاویه فلکشن ران مشاهده نشد (0/113=p). در گروه بی‌ثباتی مزمن مچ پا با خستگی ذهنی نیز زاویه والگوس زانو افزایش معناداری داشت (0/0001=p)، اما در زوایای فلکشن زانو (0/061=p) و فلکشن ران (0/565=p) تغییری معناداری مشاهده نشد. در مقایسه بین‌گروهی، گروه بی‌ثباتی مزمن مچ پا با خستگی عملکردی نسبت به گروه‌های سالم افزایش بیشتری در والگوس زانو (0/0001=p) و کاهش بیشتری در فلکشن زانو (0/0001=p) نشان داد. همچنین در مقایسه با گروه بی‌ثباتی مزمن مچ پا با خستگی ذهنی، تغییرات والگوس زانو (0/148=p) و فلکشن زانو (0/061=p) تغییرات معناداری مشاهده نشد.
نتیجه‌گیری نتایج این مطالعه نشان داد خستگی عملکردی و ذهنی هر دو بر کینماتیک مفاصل زانو و ران در افراد دارای بی‌ثباتی مزمن مچ پا تأثیرگذارند، به‌ویژه با افزایش زاویه والگوس زانو و کاهش فلکشن زانو. خستگی عملکردی اثر منفی بیشتری داشت و باعث تغییرات قابل‌توجه‌تری در راستای مفصلی شد. این یافته‌ها اهمیت در نظر گرفتن نقش انواع مختلف خستگی را در پیشگیری از آسیب‌های اندام تحتانی نشان می‌دهد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Effects of Functional and Mental Fatigues on Landing Kinematics of Athletes With Chronic Ankle Instability

نویسندگان [English]

  • Peyman Allahyari Kashkoli
  • Rahim Mirnasuri
Department of Sport Sciences, Faculty of Literature and Humanities, Lorestan University, Khorramabad, Iran.
چکیده [English]

Background and Aims Ankle sprains of moderate to severe intensity can lead to chronic ankle instability and adversely affect landing kinematics. Both functional and mental fatigue are key factors contributing to these alterations. The present study aimed to compare the effects of functional and mental fatigue on single-leg landing kinematics in athletes with chronic ankle instability and healthy individuals. 
Methods In this quasi-experimental study, 48 male athletes aged 18–30 years (24 with chronic ankle instability and 24 healthy) were randomly assigned to four groups: Chronic ankle instability with functional fatigue, chronic ankle instability with mental fatigue, healthy with functional fatigue, and healthy with mental fatigue. The single-leg landing test was performed before and after the fatigue protocols, and kinematic angles (knee valgus, knee flexion, and hip flexion) were analyzed using Kinovea software, version 0, 9, 5 . Data were tested for normality using the Shapiro–Wilk test, followed by two-way mixed ANOVA (group×time) and Bonferroni post hoc analysis. 
Results using (P=0.0001). No significant change observed in the hip flexion angle (P=0.113). In the chronic ankle instability group with mental fatigue, the knee valgus angle also showed a significant increase (P=0.0001), whereas the knee flexion (P=0.061) and hip flexion (P=0.565) angles did not exhibit significant changes. Between-group comparisons indicated that the chronic ankle instability group with functional fatigue exhibited greater increases in knee valgus (P=0.0001) and greater decreases in knee flexion (P=0.0001) compared to the healthy groups. Furthermore, compared to the CAI group with mental fatigue, the changes in knee valgus (P=0.148) and knee flexion (P=0.061) were not statistically significant. 
Conclusion Both functional and mental fatigue affect knee and hip joint kinematics in individuals with chronic ankle instability, particularly by increasing knee valgus and decreasing knee flexion. Functional fatigue had a greater adverse effect, causing more considerable changes in joint alignment. These findings highlight the importance of considering the role of different types of fatigue in lower limb injury prevention strategies.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Chronic ankle instability
  • Fatigue
  • Kinematics
  • Landing
دوره 14، شماره 6
بهمن و اسفند 1404
صفحه 900-913
  • تاریخ دریافت: 12 خرداد 1404
  • تاریخ بازنگری: 20 شهریور 1404
  • تاریخ پذیرش: 25 شهریور 1404
  • تاریخ اولین انتشار: 25 شهریور 1404