نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1
گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی،تهران ، ایران
2
دانشیار، گروه فیزیوتراپی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
3
استاد آمار زیستی، گروه علوم پایه، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
4
دکترای فیزیوتراپی، استادگروه فیزیوتراپی دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی. تهران، ایران
10.32598/SJRM.15.2.3318
چکیده
مقدمه و اهداف
جلو آمدگی سر یکی از شایع ترین اختلالات پوسچرال می باشد. در این وضعیت قوس گردنی صاف میشود و در نتیجه سر جلوتر از خط عمود قرار می گیرد. میزان شیوع ان در جامعه ۶۶ درصد می باشد. و در جوامع امروزی با گسترش استفاده از کامپیوتر و تلفن همراه شیوع این مشکل پوسچرال یافته است. در میان روش های درمانی، موثر ترین درمان، تمرین درمانی مطرح شده است. استفاده از روش های جدیدی از جمله واقعیت مجازی ممکن است با ایجاد انگیزه، افزایش تعداد تکرار و افزایش مدت تمرینات به اثربخشی بیشتر تمرین درمانی کمک کند.هدف از این مطالعه بررسی اثر تمرین درمانی مبتنی بر واقعیت مجازی در افراد دارای جلو امدگی سر می باشد.
مواد و روش ها
در این مطالعه که از نوع مداخله ای و کارآزمایی بالینی می باشد، 50 نفر اقا و خانم جوان 18-29 ساله که دارای جلوآمدگی سر بودند به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. در گروه واقعیت مجازی، افراد تمرین chin tuck را در قالب بازی و با عینک واقعیت مجازی انجام دادند و در گروه کنترل ، افراد همان تمرین را بدون استفاده از واقعیت مجازی در خانه انجام دادند. متغیرهای زاویه کرانیوورتبرال، درد ، شاخص ناتوانی گردن ، دامنه حرکتی و تعادل قبل و بعد از مداخله در هر گروه ارزیابی شدند.
یافته ها
نتایج نشان داد که تمرین chin tuck با و بدون استفاده از واقعیت مجازی هر دو موجب بهبودی معنادار متغیرهای اندازه گیری شده می گردد(p<0.05). و بین دو گروه، تفاوت معناداری وجود ندارد.
نتیجه گیری
مطالعه حاضر نشان داد که تمرین درمانی معمول و تمرین درمانی بر بستر واقعیت مجازی هر دو موجب بهبودی زاویه کرانیوورتبرال،درد،ناتوانی،دامنه حرکتی گردن و تعادل در افراد جوان دارای جلوآمدگی سر میشود.
واژه های کلیدی
تمرین درمانی ، واقعیت مجازی، وضعیت جلوامده ی سر
کلیدواژهها
موضوعات
عنوان مقاله [English]
Studying the effect of exercise therapy based on virtual reality on photogrammetric data, pain, disability, neck range of motion and balance in young subjects with forward head posture.
نویسندگان [English]
-
Yasaman Makoolati
1
-
Minoo Khalkhali Zaviyeh
2
-
Alireza Akbarzadeh Baghban
3
-
Khosro Khademi-Kalantari
4
1
physiotherapy department, Shahid Beheshti University of Medical Sciences , Tehran, Iran
2
Associate Professor, Department of Physiotherapy, School of Rehabilitation, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran
3
Professor, Department of Basic Sciences, School of Rehabilitation, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran
4
Professor of Physiotherapy, School of Rehabilitation, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran. Iran
چکیده [English]
Background and Aims: Forward head posture is one of the most common postural disorders. In this condition, the cervical arch is straightened, and as a result, the head is placed forward of the vertical line. Its prevalence in the community is 66%. The prevalence of this postural problem has increased with the expansion of the use of computers and mobile phones. Among the treatment methods, the most effective treatment is exercise therapy. The use of new methods, such as virtual reality, may help to increase the effectiveness of exercise therapy by creating motivation, increasing the number of repetitions, and increasing the duration of exercises. The aim of this study is to investigate the effect of virtual reality-based exercise therapy in people with forward head posture.
Materials and Methods: : In this interventional and clinical trial study, 50 young men and women aged 18-29 years with FHP were randomly divided into two groups. In the virtual reality group, subjects performed the chin tuck exercise in a game format using virtual reality glasses, and in the control group, subjects performed the same exercise at home without using virtual reality. The variables of craniovertebral angle, pain, neck disability index, range of motion, and balance were assessed before and after the intervention in each group. Results: The results showed that chin tuck exercise with and without the use of virtual reality both significantly improved the measured variables (p<0.05). And there was no significant difference between the two groups.
Conclusion: The present study showed that conventional exercise therapy and exercise therapy using virtual reality both improved craniovertebral angle, pain, disability, neck range of motion, and balance in young people with FHP.
Keywords: Exercise therapy, virtual reality, forward head position
کلیدواژهها [English]
-
Exercise therapy
-
virtual reality
-
forward head posture
)
